ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ବରାହ ପୁରାଣରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଜାଲପାଦ ମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ପାପର ଫଳରୁ ଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ କୁଁଆର ରୂପରେ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ସେ ଚୌଦ ଦିନ ଧରି ଏକ ଉଁଦୁର ଭାବେ ବଞ୍ଚିଲେ। ତା’ପରେ ଆଠ ବର୍ଷ ଧରି ଏକ ଗୋଧା ଭାବେ ବିଭିନ୍ନ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଅନେକ ଯାତ୍ରା କରି, ଏହି ବରାହ ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ହୃଷୀକେଶଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ଏକ ମହାରହସ୍ୟ ଯାହା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ଏହା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା। ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଙ୍କର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି। ଏହି ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଭୋଜନ ପରେ ସାତ ଦିନ ଧରି ଜଳ ନିଆ କରିବା ଉଚିତ୍। ସାତ ଦିନ ଧରି ତିଳ ଭକ୍ଷଣ କରିବା, କିମ୍ବା ପଥର ଭକ୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଜକୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ନିୟମିତ ଏବଂ ଅଭିମାନ ହୀନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଚେତନା ଥିବା ଏବଂ ଜ୍ୱର ହୀନ ହୋଇ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯିଏ ଜାଲପାଦ ଭକ୍ଷଣ ପରେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସେ, ସେ ପ୍ରଥମେ ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଏକ ମଗର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇବା, ପଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଧରି କୁଁଆର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇବାର ଫଳ ଭୋଗିବେ। ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପରେ, ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇବେ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଭୟଙ୍କର ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁର ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି। ତିନି ଦିନ ଫଳ ଭକ୍ଷଣ କରିବା, ତିନି ଦିନ ତିଳ ଭକ୍ଷଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ପନ୍ଦର ଦିନ ଧରି ଏପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମିତ ମନ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ସହିତ, ଯିଏ ଶୁଭ ମାର୍ଗ ଚାହାଏ, ସେ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି ଭାବରେ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକଶ ତିରିଶ ଅଧ୍ୟାୟ, 'ଜାଲପାଦ ଭକ୍ଷଣର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ' ନାମରେ, ଶେଷ ହେଉଛି। ଏବେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସୂତ୍ର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଦେବୀ, ଯିଏ ଦୀପକୁ ଛୁଇଁ ମୋର କ୍ରିୟା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିଶେଷ ଉପାୟ ଆମେ ଶୁଣ। ଚାଣ୍ଡାଳ ଘରେ ଏହି ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ, ଏହାର କେହି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୋର ଭକ୍ତ ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷମାନେ ଚାଣ୍ଡାଳ ଗର୍ଭର କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି। ସେ ଚାରି ଦିନ ପରେ ଏକବାର ଭୋଜନ କରିବା, ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟାରେ ଅନୁସୂଚିତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଯାହା ଜଗତ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ତାହା କରି ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ଏବେ ମୋର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ତଥା ଅପରାଧର ଫଳ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଶୁଣ। ସେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆକାଶର ବାସୀ ଗୃଧ୍ର ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇବେ। ତା’ପରେ ପନ୍ଦର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇବେ। ଏହି କଥା ନାରାୟଣଙ୍କଠୁ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ହେ ଦେବ, ମୋର ଅତି ଉତ୍ସୁକ୍ତା ଅଛି, ଆପଣ ସମସ୍ତ କଥା କହିବା ଉଚିତ୍। ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ବାଣୀରେ ଏଠାରେ କ’ଣ ଏହି ତ୍ରିପ୍ରକାର ଭାବ?” ତା’ପରେ ଦେବତା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଖପର ନେଲେ, ଯାହା ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲା। ହେ ପଦ୍ମନୟନ, ରାତିରେ ଶ୍ମଶାନରେ, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମୋର ଏହି ଉତ୍ତମ ଉପାଖ୍ୟାନକୁ ଏବେ ଏକାଗ୍ର ଭାବେ ଶୁଣ। ଏଯାଁଯାଁ ଏଯାଁଯାଁ ନିଶ୍ଚଳ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରଖିଥିବା ମନ୍ୟମାନେ ଏପରି ଗୁପ୍ତ କଥା ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ତ୍ରିପୁର ରୂପରେ ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ନାରୀମାନେ ହତ୍ୟା ହେବା ପରେ, ଯୋଗୀନ୍ ତାଙ୍କର ମନର ଶାସନ ହରାଇଦେଲେ, ତାଙ୍କର ମାୟା ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହେଲା। ସେଠାରେ, ଏହି ସ୍ଥାନରେ, ଶିବା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗଣମାନଙ୍କ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତା’ପରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶଙ୍କର ଆଉଥରେ ଫେରିବେ, ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନ ଦେବୀକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା। ଏହିପରି ଭାବରେ ବରାହ ପୁରାଣର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶେଷ ହେଉଛି, ଯାହା ମୁକ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।