ଏଠାରେ, ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପ୍ରଥମେ ଜଳରେ ପାଦ ଧୁଇବା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ। ତାପରେ, ତୁରନ୍ତ, ହାତକୁ ମଧ୍ୟ ଜଳରେ ଭଲଭାବେ ଧୁଆଯାଏ। ଏହିପରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦକୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଛୁଇଁ, ‘ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ’ ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ତିନି ମୁଁହ ଜଳ ପାନ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ। ଏପରେ, ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୋର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେବା ଦରକାର। ତାପରେ, ମୁଣ୍ଡକୁ ତିନିଥର ଛୁଇଁବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେଠି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ରହିଛନ୍ତି। ଏଠି, ଯିଏ ଦ୍ୱୈତରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ନିଜେ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଠି ନିଜକୁ ଛୁଇଁବା ଉଚିତ। ଏହା ମୋତେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନର ନିୟମ। ଯେଉଁମାନେ ଏହିପରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏପରେ, ନାରାୟଣଙ୍କର ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଆପଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଓ ଶୁଧ୍ଧିର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତୁ।” ଶ୍ରୀ ବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଅନୁଷ୍ଠାନରୁ ବଞ୍ଚିତ, କିମ୍ବା ମୋତେ ଅପରାଧ କରି ମୋ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି—ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଏପରି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନଃ କିପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ? ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଓ ମୋର ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବାମାନେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ମୋର ଅଙ୍ଗକୁ ଛୁଇଁ, ଚେତନାକୁ ଚଳ-ଅଚଳ ଉପରେ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ସଦା ସଂଯମୀ, ଶୁଭ, ଭଗବତ୍ଭକ୍ତ, ଶୁଧ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ଅହଂକାର ନଥିବା, ପୁଣ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ମାନିଥିବା, ମୋରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ପ୍ରୀୟ। ଏଉଁ ଭାବରେ, ଯଦି କୌଣସି କ୍ରୁଧିତ କିନ୍ତୁ ଶୁଧ୍ଧ ଭକ୍ତ, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ସେ ତିନିଶଏ ବର୍ଷ ବେଙ୍ଗ ଭାବେ, ତାପରେ ଦଶ ବର୍ଷ ଦାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ସେ ପାଞ୍ଚ, ସାତ କିମ୍ବା ନଅଥର ଅନ୍ଧ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ସେ ରସୁଣ ଓ ଛାର ଖାଏ, ଆକାଶରେ ଚଳାଚଳ କରେ। ନିଜ କର୍ମର ଦୋଷରୁ, ସେ ସଂସାର ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ। ଆହା, ତୁମେ ଯାହା ପୂର୍ବେ କହିଥିଲା, ଏହିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ। ଏହି ଶୁଣି, ମୋର ମନ ଅଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି, କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଏହା ନିଶ୍ଚଳ ହୁଏନାହିଁ। ଏହି ଗୁହ୍ୟ ଓ କଠିନ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣି, ମୁଁ ଭୟଭୀତ ଓ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି। ମୋର ପ୍ରିୟ ପାଇଁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଏ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ବଳ, ଭୟରହିତ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଭରିଆ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ, ତାପରେ, ପଦ୍ମନ୍ୟନ ବରାହ ଦେବୀ ପୃଥିବୀ ସମ୍ମୁଖରେ ଦର୍ଶିତ ହେଲେ। ପୃଥିବୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଋଷିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଓ ଧନ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଦେବୀ, ଯୋଗର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଜାଣିଥିବା ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ତାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।" ତାପରେ, କୁମାରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"କର୍ମ, ଅନୁଷ୍ଠାନ, ନିୟମ ଓ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥିତ।" ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ମାୟାଧିଶ ବିଷ୍ଣୁ ମୋତେ କହିଲେ—"ଯିଏ ଏହି ବ୍ରତ କରି, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ, ଏବଂ ଭଗବତ୍ଭକ୍ତିରେ ଶୁଧ୍ଧ ଭାବେ ଘରେ ନିୟମାନୁସାରେ ଅଷ୍ଟ ଭିକ୍ଷା ଦେଉଛି, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଜନାର୍ଦନ କହିଛନ୍ତି। ସେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପୂଜା କରେ, ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହ ଓ ପୃଥିବୀ ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ଉପଦେଶ ଓ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଧର୍ମ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ, ଶୁଚିତା, ଭକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତିର ଗୁହ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ଉନ୍ମୋଚିତ ହେଲା।