ଏକ ଦିନ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଉଥିଲେ । ସେ କହିଲେ, ଜଣେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମର ଫଳରୁ ଏକ ମାକୁଡ଼ି ଭାବରେ ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଏକ ଚିରି ଭାବରେ ଏଗାର ବର୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ପରେ ଏକ ହାତୀ ଭାବରେ ଏକଶ ର ବର୍ଷ ଓ ଗଧା ଭାବରେ ଅଟ୍ତିଶ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏଭଳି ନିଜ ଅପରାଧରୁ, ସେ ମୋ ପାଇଁ କର୍ମରେ ନିବେଶିତ ହେଲେ । ଏହି ଦୁଃଖର କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀ ହରିଙ୍କ ବାଣୀ ଶୁଣି ଏହି ପୁରୁଷ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ । ପୃଥିବୀ ଦେବୀ କହିଲେ, “ଏହି ଭୟଙ୍କର ବାକ୍ୟ ମୋ ମନକୁ ଆଗ୍ରାହ କରୁଛି । ସେ ନିଜ ଆଚରଣରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଇ, ତୁମର କର୍ମରେ ନିବେଶିତ ହେଇଛି ।” ପୃଥିବୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଜନାର୍ଦନ, ଜଗତର ନାୟକ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ପରି ଦୋଷର ପରିହାର ପାଇଁ, ଦଶ ଓ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଏକ ମাত্ৰ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ । ପରେ, ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ସେବନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଏହି ପରିହାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏବଂ ମୃତ ଶରୀରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି, ମହିଳା । ଯେଉଁଠି ଏହି ପରିହାର କରାଯିବ, ସେହିଠି ଦୋଷ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।” ଏହିପରି ସଂବାଦରେ 'ମୃତ ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶର ପରିହାର' ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା । ଏହିପରି, ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ ନୂତନ ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ—ପୂଜା, କ୍ରିୟା, ମୁତ୍ର, ମଳ ସ୍ପର୍ଶର ପରିହାର । ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଶରୀରରୁ ବାୟୁ ବାହାରିଯାଏ । ଏହି ଦୋଷରୁ, ମାକୁଡ଼ି ଭାବରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ, ଉନ୍ଦୁର ଭାବରେ ତିନି ବର୍ଷ ଦେହ ମିଳେ । ଏହି ଦୁଃଖ ଏବଂ ଭ୍ରାନ୍ତି ପୃଥିବୀକୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରେ । ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ବସୁନ୍ଧରା ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମର କର୍ମରେ ନିବେଶିତ ଭକ୍ତ ଅପୂର୍ବ ପାପରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଉଛି । ତାଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ପରିଶୁଧ୍ଧିର ବିଧି ଘୋଷଣା କର । ମୁଁ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି । ଯେଉଁଠି ଏହି ଅପରାଧ ହେଉଛି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରି ଏହା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଉଚିତ । ଏହି କ୍ରିୟା କରିଲେ, ପୃଥିବୀ ସହିତ ଦୋଷ ରହିବା ନାହିଁ । ଏହି ମହା ଅପରାଧର ପରିହାର ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି ।” ଏହିପରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ଏହି ତଥ୍ୟ ତୁମେ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ । ଏହି ଦୋଷରୁ ଜଣେ ରୌରବ ନରକରେ ଏକ ହଜାର ଦିବ୍ୟ ବର୍ଷ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ । ମୁଁ ପରିହାର ବିଧି କହିବି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ଏକ ଜଳର ଶଯ୍ୟା, ଏକ ଖୋଲା ଆକାଶର ଶଯ୍ୟା ରେହିବା ଉଚିତ । ଏହି ମଳ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି କହିଛି ।” ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ପୂଜା ସମୟରେ ମଳ ମୁତ୍ର ତ୍ୟାଗର ପରିହାର' ରେ ଶେଷ ହେଲା । ଏହିପରେ, ପୂଜା ଏବଂ ଉପଚାର ସମୟରେ ଅପରାଧର ପରିହାର ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା । ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ, “ମୋ କର୍ମ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କର୍ମରେ ଅପରାଧ ହେଲେ, ଦୋଷ ମିଳେ । ମୋ କର୍ମରେ ନିବେଶିତ ଲୋକ ଅବିବେକୀ ହେଉଛି । ଖୋଲା ଆକାଶରେ ପନ୍ଦର ଦିନ ଶଯ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ । ନିର୍ବାଚିତ ନୀଳ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଯେଉଁଠି ମୌନ ତ୍ୟାଗ କରି ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ପରିଶୁଧ୍ଧିର ବିଧି କହିବି । ଚନ୍ଦ୍ରାୟନ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଯେଉଁଠି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧି ଛାଡ଼ି ମୋତେ ଆସିଛି, ସେ ଯାହା ଅର୍ପଣ କରେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ମାଳାର ଗନ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୋଷ ରହିବା ନାହିଁ ।” ନାରାୟଣଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ଦେବୀ ନିଶ୍ଚଳ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମୁଁ ପରିଶୁଧ୍ଧ ହେଇ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ବ୍ୟବହାର କହିଦିଅ । କେଉଁ ବିଧିରେ ଏକ ଭକ୍ତ ଭୂମିରେ ଆସି ପରିଶୁଧ୍ଧି ମିଳେ ? ଏହା ମୋର ସନ୍ଦେହ, ମହାପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବହୁତ ଉତ୍ସୁକ୍ତ ।” ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ଗଭୀର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି । ଯେଉଁଠି ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ମୋତେ ଆସେ—” ଏଭଳି, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡିକ ପରିହାର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରି ଶେଷ ହେଲା ।