ଏହି ଉତ୍କଳମୟ କଥାରେ, ଶ୍ରୀ ଵରାହ ପୁରାଣରୁ ଏକ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଉପଦେଶ ଆମେ ଶୁଣୁ। ଏଠି ଶ୍ରୀ ଵରାହ ଦେବ, ତାଙ୍କର ଜଗତରେ ଅନେକ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ— "ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ତୁମେ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସବୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆକାର ଅଟୁଟ ଅସ୍ତିତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛ।" ଆମେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ, ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଆକାରକୁ, ନିଜ ମନରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲୁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଦୀକ୍ଷିତ ଲୋକେ ସାନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା— "ଚାରି ବର୍ଗର ଦୀକ୍ଷା ଏବଂ ତାମ୍ବା ବିବରଣ"। ପରେ ଅନ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି— ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ପାଇଁ ପାପ ଶୋଧନ। ନାରାୟଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଭୂମି ଦେବୀ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଶୁଣି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଗଲି। ବିଶ୍ବସ୍ୟ ନାଥଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ। ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି। ତୁମେ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଅପରାଧ, ଏକତିସ ଓ ଦୁଇ ଗୋଟି ଏକସାଥି ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛ। କେମିତି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅପରାଧୀ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇପାରିବେ?" ଭୂମି ଦେବୀଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହୃଷୀକେଶ, ମହାମନା, ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ— "ଯେଉଁମାନେ ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାନ୍ତି, ଲୋଭ କିମ୍ବା ଭୟରେ, ଦୁଃଖରେ ଥିବା ଲୋକ ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବେ।" ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଭୂମି ଦେବୀ କମ୍ପିଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନ ଦୁଃଖିତ ହେଲା, ଶପଥରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଭୂମି କହିଲେ— "ରାଜାଙ୍କର ଅପରାଧ କ’ଣ? ମୋତେ କହ।" ଭୂମି ଦେବୀଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଧର୍ମର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାତା ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ— "ଭାର୍ଗବ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ କଦାପି ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ରାଜା ନ୍ୟାୟ ଭାବରେ ଚଳାନ୍ତି, ତଥାପି ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଦୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହିପାଇଁ, ମୁଁ ଯାହା କହିବାକୁ ଯାଉଛି, ଭୂମି, ତୁମେ ଶୁଣ। ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ମୋତେ ସ୍ଥାପନ କରି, ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ଅର୍ପିତ କରିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।" ଏପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଭୂମି ଦେବୀ ନିଜ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅଟୁଟ ରହି, କହିଲେ— "କେମିତି ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ? ମୋତେ କହ, ଜନାର୍ଦନ।" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ— "କେମିତି ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା ଲୋକ ଶୁଦ୍ଧ ହେବେ?" ଏହା ପାଇଁ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଏକ ଏବଂ ତପ୍ତକୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ନାହିଁ, ଏହା ମୋ ବାକ୍ୟ; ଯଦି ମୋ ପୂଜା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାପ୍ତି ଚାହାଁନ୍ତି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା— "ରାଜାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାର ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ"। ପରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଅଧ୍ୟାୟ— "ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ ଚବାନ୍ତି ନଥିବା ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ"। ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ ଚବାନ୍ତି ନଥିବା ସ୍ଥିତିରେ ଆସନ୍ତି— ନାରାୟଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଭୂମି ଦେବୀ ଧର୍ମେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "କିପରି ଏକ ଅପରାଧରେ ସମସ୍ତ କ୍ଷୟ ହୁଏ?" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ— "ଏକ ଅପରାଧ କିପରି ପୂର୍ବ ଉପାର୍ଜିତ ଫଳ କ୍ଷୟ କରେ?" ମାନବ, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପାପ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଓ କଫ ପିତ ଭରିଥିବା, ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ ଚବାନ୍ତି ନଥିବା ଖାଦ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ମୂଳ ନଷ୍ଟ ହୁଏ। ଭୂମି ଦେବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— "କିପରି ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ କରିଲେ ମୋ ଧର୍ମ କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ?" ଶ୍ରୀ ବରାହ କହିଲେ— "ମୁଁ ଏବେ କହିବି, କିପରି ମାନବ ଶୁଦ୍ଧ ହେବେ।" ଦୁଇ ଓ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ରହିଲେ, ଏହିପରି ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ ଖାଇବା ପ୍ରୟଶ୍ଚିତ ବିଷୟ ମୁଁ କହିଦେଲି।