ପବିତ୍ର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ଧର୍ମରେ ଅବିଚଳିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭକ୍ତିରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିବା ଜଣେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ମୋହରେ ମୁକ୍ତି ଦିଅ, ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଅଗ୍ନିସମ ଚକ୍ରକୁ ମୋ ପାଇଁ ଛାଡ଼।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ଚକ୍ରରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏଠି, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—"ଏହି ଟିନ୍, ସିସା, ଜିଙ୍କ, କଂସା ଓ ଲୋହା ଅଶୁଦ୍ଧ; ଏମାନେ ଅପବିତ୍ର।" "ପୃଥିବୀ ଉପରେ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଦୀକ୍ଷିତ ଭାଗବତମାନେ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେଇ ଉପଚାର କରିବେ। ମାତା, ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ତୁମକୁ କହିଲି, ଆଉ କଣ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?" ପୃଥିବୀ ପଛରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ଦୀକ୍ଷିତ ଜନେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କିପରି କରିଥାଏ? କେଉଁ ମନ୍ତ୍ରରେ ସେ କରିଥାଏ?" ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ମାଧବୀ, ଏହି ଉତ୍ତମ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶୁଣ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯେପରି ସେବନା କରାଯାଏ, ସେପରି ପୂର୍ବ ସାନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପରେ ସାନ୍ଧ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରାଯାଏ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଧ୍ୟାନ ଭାବେ ବସି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା କରିଥିବା ଭକ୍ତ, ମୋର ଲୋକରେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରେ।" ମନ୍ତ୍ରଟି ଏହିପରି: "ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ସତ୍ତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରାଚୀନ ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ।" "ଆମେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ, ପ୍ରାଚୀନ ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପରେ, ଆମ ମନରେ ବସାଇ ପୂଜା କରୁ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ଭାଗବତମାନେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବେ। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ତାମ୍ବା ଉପରେ ଦୀକ୍ଷା ବିବରଣ କଥା ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବାର ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଷୟରେ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନାରାୟଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଏହି ମହାନ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି। ନିଶ୍ଚୟ, ଜଗତ୍ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମହିମା ଅପାର!" "ମୋର ହୃଦୟରେ ଏକ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି, ପ୍ରଭୁ। ଆପଣଙ୍କ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ୩୨ ଟି ଅପରାଧ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏହି ଅପରାଧ କରିଥିବା ଲୋକେ କିପରି ପବିତ୍ର ହେବେ?" ଏହି ପୃଥିବୀଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ଶ୍ରୀବରାହ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—"ଲୋକେ ଲୋଭ କିମ୍ବା ଭୟରେ ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇଥାନ୍ତି। କେତେକେ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି ଖାଇଥାନ୍ତି, ବସୁନ୍ଧରା।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ ଏବଂ ମନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ତାପରେ ପୃଥିବୀ ପଛରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ରାଜାଙ୍କ ଦୋଷ କଣ? ଏହି କଥା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।" ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ—"ଧାର୍ମିକ ଭାର୍ଗବମାନେ କଦାପି ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ତଥାପି ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଅପବିତ୍ର ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଏହି କଥା ମୁଁ ଏବେ କହିବି, ଶୁଣ।" "ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିରେ ମୋତେ ସ୍ଥାପିତ କରି, ଭାଗବତମାନେ ଯେଉଁ ଭୋଜନ ମୋତେ ନିବେଦନ କରି ଶେଷ ରଖନ୍ତି, ସେଇ ଭୋଜନ ପବିତ୍ର।" ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ପଛରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"କିପରି ପବିତ୍ର ହୁଏ? ତାହା କହନ୍ତୁ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ—"ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇଥିବା ଲୋକେ କିପରି ପବିତ୍ର ହେବେ? ଏହି ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ହେଉଛି ଏକ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଓ ତପ୍ତକୃଚ୍ଛ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ। ଏହା କରିଲେ କୌଣସି ଦୋଷ ରହିବ ନାହିଁ, ଏହା ମୋର ନିଶ୍ଚିତ କଥା। ଯଦି କେହି ମୋର ଉପାସନା ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲାଭ ଚାହେ, ତେବେ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।" ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ 'ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବା ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ' ବିଷୟରେ ଶେଷ ହେଲା।