ଚକ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହେବା ପରେ, "ମୋ ଶରୀରର ମାଂସ ଓ ମଜ୍ଜାର କଣ ହେବ?" ବୋଲି ଜିଜ୍ଞାସା ହେଲା। ତାପରେ, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏକ ପାତ୍ର ତିଆରି କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋ ମନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ହେଉ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ନିବେଦନ କରାଯିବ।" ହେ ଦେବଦେବ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରିଛ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସିଦ୍ଧ ହେବ। ତୁମେ କଞ୍ଚା ପାତ୍ର ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ସ୍ଥିର ରହିବ। ଯେଉଁ କଞ୍ଚା ପାତ୍ରରେ ମୋ ପାଇଁ ଭରି ଦିଆଯାଏ, ସେହି କଞ୍ଚା ପବିତ୍ର ଏବଂ ମଙ୍ଗଳମୟ; ଏହି କାରଣରୁ ଏହା ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ। ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ତୁମେ ମୋ ଲୋକକୁ ଆସିବ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଚକ୍ରଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହେବାକୁ ଅଭିଲାଷୀ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ସେବାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଆସିଲା, ସେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସ୍ଥିର ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋହନୀ, ଚକ୍ରକୁ ମୁକ୍ତ କର, ମୁକ୍ତ କର, ଏହି ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ ଚକ୍ରକୁ।" ପରେ, ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ସେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମ। ଟିନ୍, ସିସା, ତାରା, କାଂସା ଏବଂ ଲୋହା ଅପବିତ୍ର; ଏହାରେ ଅପବିତ୍ରତା ରହିଛି। ଯେଉଁ ଦାନ କଞ୍ଚା ପାତ୍ରରେ ଭୂମି ଉପରେ ଦିଆଯାଏ, ଏହା ମୋର ପ୍ରିୟ ଭାଗବତମାନେ ସଦା କରିବା ଉଚିତ। ଦୀକ୍ଷିତ ଭାଗବତମାନେ ପଦ୍ୟପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅର୍ଘ୍ୟ ଆଦି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହା ସତ୍ୟ ସୂଚନା କରିଛି; ଆଉ କ'ଣ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ଦୀକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତି ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ କିପରି କରେ, ତାହା କୁହ। କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଭକ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ? ମାଧବୀ, ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶୁଣ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଯେପରି ସେବନ କରାଯାଏ, ସେପରି ପୂର୍ବାହ୍ନ ଓ ସାୟଂକାଳ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା କରାଯିବ। କିଛି ଖ୍ଷଣ ଧ୍ୟାନ ଭାବରେ ବସି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୂଜା କରି, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ହଜାର-ହଜାର ବର୍ଷ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ। ମନ୍ତ୍ର ଏହା: "ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ସତ୍ୟର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଅଟୁଟ ରହିଛ।" ଆମେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପକୁ, ଆମ ମନରେ ସ୍ଥାପିତ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷିତ ଭାଗବତମାନେ ସାନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭାବେ, ପବିତ୍ର ବରାହ ପୁରାଣରେ "ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ଦୀକ୍ଷା ଓ କଞ୍ଚା ବିବରଣ" ନାମକ ଏହି ଉନାଏଁଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆସନ୍ତୁ, ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାଇବା ଦୋଷ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉ। ନାରାୟଣଙ୍କ ମୁଖରୁ ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ କହିଲେ: "ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବାନ, ଏହା ଶୁଣି ମୁଁ ପବିତ୍ର ହେଇଛି। ହାଁ, ଭଗବାନଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ କେତେ ଅସୀମ! ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ରହିଛି। ହେ ଭଗବାନ, ତୁମ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ଅପରାଧ, ଏକତିସ ଓ ଦୁଇ, ମୁଁ ଶୁଣିଛି। କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅପରାଧୀ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି?" ପୃଥିବୀଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ମହାମନା ହୃଷୀକେଶ କହିଲେ: "ଯେଉଁମାନେ ଲୋଭ କିମ୍ବା ଭୟବଶତଃ ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାନ୍ତି, ବା ଯେଉଁମାନେ ବିପଦରେ ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୋଷୀ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବସୁନ୍ଧରା ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ। ମନ ଅବସାନ୍ନ ହେଇ, ସଂଯମ ରଖିଥିବା ପୃଥିବୀ ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ରାଜାଙ୍କ ଦୋଷ କ'ଣ? ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହ।" ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: "ଭାର୍ଗବମାନେ କଦାପି ରାଜାଙ୍କ ଭୋଜନ ଭୋଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି...