ଏକ ଦିନ, ବରାହ ଦେବ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କୁ ଦେବତାମୟ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଏକ ଶୂଦ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଦଣ୍ଡ ଓ ନୀଳବସ୍ତ୍ର ଦିଅ। ସେ ମତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଶରଣ ନେଉଥିବା ପରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ସେ ଖାଇବା ଓ ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ଛାଡି, ଶୂଦ୍ରର କର୍ତ୍ତବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି କରି, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଜ୍ଞାନରେ ସ୍ଥିତ, ଏବଂ ଚାହିଦା ଶୂନ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର: ‘ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ, ମୁଁ ଏହି କ୍ରିୟା କରୁଛି, ଜଗତର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ପୂର୍ବରୁ ଦୟାଳୁ ଜଣାରୁ ଗୁପ୍ତ ଗ୍ୟାନ ପାଇଛି; ଦୟା କରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ।’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ତାହା ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ସେ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଉପନୟନ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଓ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏଭଳି ଅଟୁଟ ଅଛି। ବରାହ ଦେବ ଭୂମିକୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ ଓ ବସୁନ୍ଧରା। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଧଳା ଛତା, ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଲାଲ ଛତା ଦିଅ।” ଏ ସମୟରେ, ସୂତ କହିଲେ, ବରାହ ଦେବ ପୃଥିବୀକୁ ବନ୍ଦନା କରି ଆଉ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ଉପନୟନ ପାଇଁ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ, ବଦଳା ଏବଂ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଶବ୍ଦ ହେଲା। ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ସମସ୍ତଠାରେ ଧ୍ୟାନ କରାଯିବି, କିନ୍ତୁ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ। ନାରାୟଣଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ନିଜ ବ୍ରତରେ ସ୍ଥିର ରହିଲେ, ସେ ସଫଳ ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ସଦା ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି। ପୃଥିବୀ ହାତ ଜୋଡି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମାଧବ, ତୁମ ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ହୋଇ, ଏଠାରେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ? କିଏ ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବେ, ତୁମେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ଓ ମର୍ତ୍ୟରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ଯେଉଁ ଭାବରେ ତୁମେ ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରୁଛ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଅଛ, ଏହି ଉପନୟନ ‘ଗୁପ୍ତ ସଭା’ ଉପନୟନ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହା କ୍ରିୟାର ବୀଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉପନୟନ ହୋଇ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ରହି, ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଏହି ଗୁପ୍ତ ସଭା ଉପନୟନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କୌଣସି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ନାହିଁ; ଏହି ଉପନୟନ ବଡ଼ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ‘ଆସୁରୀ’ ଉପନୟନ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ଗୁପ୍ତ ସଭାରେ ମୋତେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସବୁଠୁ ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଉପନୟନ ଗ୍ରହଣର ପ୍ରକ୍ରିୟା ମୁଁ ବିବରଣା କରିବି, ଯେପରି ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀକୁ ଦିଆଯାଏ। କୌମୁଦା, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କିମ୍ବା ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ତିନି ଦିନ ଉପବାସ ରଖିବା ଦରକାର। ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ, ବେଦିରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଶିଷ୍ୟ ଓ ଗୁରୁ, ଉପନୟନ ହୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ: ‘ଯାହା ପୂର୍ବଜ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମାନୁସ୍ଥାନ ଦେବ, ଭବୋଦ୍ଭବ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟକୁ ସେବକମାନଙ୍କ ସଭାକୁ ନେଇଯିବେ। ଏଠାରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ: ‘ଓ ଶିଷ୍ୟ, ଯଥାଯଥ ଉପାୟରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଶାଖାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେବୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର।’ ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ଥାପିତ ହେବ?” ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଥିଲେ ମୁଁ ଅକାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।” ସେ ବସୁନ୍ଧରାକୁ ଧର୍ମ ଯୋଗାଯୋଗ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସାଧକମାନେ ନିସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣା କରିବି।” ଏଭଳି ବରାହ ଦେବ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କୁ ଉପନୟନ ଓ ଧ୍ୟାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିବରଣା କରି ଦେଲେ, ଯାହା ଭକ୍ତମାନେ ପାଳନ କରି ମୁକ୍ତି ଓ ଧର୍ମରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେବାର ଉପାୟ।