ଏକ ଶୁଭ ସମୟରେ, ବରାହ ଦେବୀ ଭୂମିକୁ ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି । ତିନି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପନୟନ ନିୟମ ଖୁବ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରଥମେ, ଏକ ବୈଶ୍ୟ ଉପନୟନ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତ ପରିଶୁଧନ ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବରା ଲାଠି ନେଇ, ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିବା ଉଚିତ । ପୃଥିବୀକୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ — “ମୁଁ, ବୈଶ୍ୟ, ମୋ ବୈଶ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମ୍ପର୍କ ଛାଡ଼ି, ତୁମ୍ଠାରେ ଆସିଛି ।” ଏହିପରେ ସେ ବରାହଙ୍କ ସେବାରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇଯାନ୍ତି । ସେ କୃଷି, ପଶୁପାଳନ, ବଣିଜ୍ୟ—କିଣା-ବେଚିବା ତ୍ୟାଗ କରିଥାନ୍ତି । ଦେବତାମାନେ ଓ ଭଗବତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏହି ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଉପନୟନ ନିୟମ ହେଉଛି । ଏହା ପରେ ବରାହ ଦେବୀ ଭୂମିକୁ କହିଲେ, “ହେ ସୁଭ୍ରା ନାରୀ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଉପନୟନ କଥା କହିବି ।” ଏକ ଶୂଦ୍ର ଉପନୟନ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏହି କ୍ରିୟାଗୁଡିକ ଶୀଘ୍ର କରିବା ଉଚିତ । ଦେବୀଙ୍କ ଦେଶନାନୁସାରେ, ଶୂଦ୍ର ଜନକୁ ଏଠାରେ ଅଠ ହାତ ଲମ୍ବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଲେପନ କରି, ପରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଦଣ୍ଡ ଓ ନୀଳ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ । ସେ ମାତ୍ର ବରାହଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ — “ଖାଦ୍ୟ ଅଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ଦାୟିତ୍ୱ ତ୍ୟାଗ କରିଛି; ଏବେ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତ, ଜ୍ଞାନ ଫେରିଛି, ଚାହିଦା ନାହିଁ । ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି — ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ, ପୂର୍ବରୁ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ମୋକୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ ।” ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରିକ୍ରମା କରିବାକୁ ଉଚିତ । ପରେ ତାଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । ଏହି ଉପନୟନ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ନିୟମ ଏଭଳି ଅଟୁଟ ଅନୁଷ୍ଠାନ । ଏହା ପରେ ବରାହ ଦେବୀ ଭୂମିକୁ କହିଲେ, “ଏବେ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ବସୁନ୍ଧରା । ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଧଳା ଛତା, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଲ ଛତା ଦିଅ ।” ସୂତ କହିଲେ, ବରାହ ଏହି ସମୟରେ ଭୂମିକୁ ପ୍ରଣାମ କରି କଥା କହିଥିଲେ । ବୃହତ ଦ୍ରୁମ ଓ ମେଘର ଗର୍ଜନ ଅନୁସ୍ୱାର ଶୁଣି, ଭୂମି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ — “ତୁମ ଉପନୟନ ପାଇଁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଅନୁୟାୟୀ କ’ଣ କରିବେ?” ବରାହ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ସବୁଠି ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ସଭାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ।” ଭୂମି ନାରାୟଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ଭାବେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ରହିଥାନ୍ତି । ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଭୂମି ମାନ୍ୟ ହାତ ଜୋଡି, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ — “ହେ ମାଧବ, ତୁମ ଚିନ୍ତନରେ ଲିନ ରହି, ଏଠାରେ କ’ଣ କରିବା ଉଚିତ? କିଏ ତୁମକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବେ, ତୁମେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ମର୍ତ୍ୟ ଉପରେ ?” ଭୂମିଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ବରାହ କହିଲେ — “ଯେଉଁ ଭାବରେ ତୁମେ ମୋତେ ଚିନ୍ତନ କର, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିମଗ୍ନ ରହ, ଏହି ଉପନୟନ ‘ଗୁପ୍ତ ସଭା’ ଉପନୟନ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଉପନୟନ ହୋଇ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଯେ ଭକ୍ତ ଏହି ଉପନୟନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ କୌଣସି ଦାୟିତ୍ୱ ନାହିଁ; ଏହି ଉପନୟନ ବଡ଼ ଫଳ ଦିଏ । ଏହି ଉପନୟନ ‘ଆସୁରୀ’ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ । ଗୁପ୍ତ ସଭାରେ ମୋତେ ଚିନ୍ତନ କରୁଥିବା ଜନ ଏହି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଏହି ଉପନୟନ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ କିପରି ଦିଆଯାଏ, ମୁଁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କରିବି । କୌମୁଦା ମାସ, କିମ୍ବା ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ, କିମ୍ବା ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ଉପନୟନ ଦିଆଯାଏ ।