ଏହି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଦିକ୍ଷା ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ, ଓ ପୃଥିବୀ, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ୍ । ଏହିପରି ଦିକ୍ଷା ବିଧି ବିବରଣା ଶେଷେ, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ୧୨୭ତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଉଛି, ଯାହାକୁ ‘ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦିକ୍ଷା-ସୂତ୍ର’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ଏହିପରେ, ଭଗବାନ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦର୍ପଣ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ମେଖଳା ଦିକ୍ଷା ବିଧି ବିଷୟରେ କହିବି, ଏହା ଶୁଣ । ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିକ୍ଷା ହୁଏ, ସେହିପରି ଏଠି ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଆଣିବା ଆବଶ୍ୟକ, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ଛାଡି । କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦିକ୍ଷା କାଳରେ ପଳାଶ ଦଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବଦଳରେ ଅଶ୍ୱଥ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ । ମୁଁ ଯେଉଁ ସବୁ କଥା କହିଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଚାଲିଥିବା ଉଚିତ୍ । ତାପରେ, ମୋ ପାଦ ଧରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଦରକାର: ‘ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡିଛି ।’ ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମୋ ପାଖରେ ରହିଥାଏ । ପୁନଃ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଦରକାର: ‘ହେ ଦେବାଦିଦେବ, ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେନି, ଏବଂ କୌଣସି ନିନ୍ଦା କଥା କହେନି, ହେ ପ୍ରଭୁ ।’ ଏହିପରି କହି, ସେଠାରେ ଥିବା ସବୁକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ପରେ, ପୂର୍ବ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନୁସାରେ ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବ । ଏହିପରି ଦିକ୍ଷା ହେଉଛି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ, ଯାହା ସଂସାର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଏହିପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ବଣିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଦିକ୍ଷା ବିଷୟରେ । ବୈଶ୍ୟ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୋ ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ହୁଏ । ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏଠି ଏକତ୍ର କରିବା ଦରକାର । ପ୍ରଥମେ, ସ୍ଥଳକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲେପନ କରିବା ଦରକାର । ପରେ, ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପାଇଁ ଉଦୁମ୍ବର ଦଣ୍ଡ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିବା ଉଚିତ୍ । ଜମିନକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଛୁଇଁ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଦରକାର: ‘ମୁଁ ବୈଶ୍ୟ, ବୈଶ୍ୟ ଧର୍ମ ଓ ସମ୍ପର୍କ ତ୍ୟାଗ କରି, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି ।’ ଏହିପରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋ ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ହୁଏ । କୃଷି, ଗୋପାଳନ ଓ ବ୍ୟବସାୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଭଗବତଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଦରକାର । ଏହିପରି ଦିକ୍ଷା ହେଉଛି ମୋ ପଥ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ । ଏହିପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଦିକ୍ଷା ବିଷୟରେ କହିବି, ହେ ଉତ୍ତମେ । ଯେ ଶୂଦ୍ର ଦିକ୍ଷା ଚାହାଏ, ସେଠି ଏହି ବିଧି ଶୀଘ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍ । ଏହାପରେ, ତାଙ୍କୁ ଆଠ ହାତ ଲମ୍ବା ଅଂଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ କରି, ଏହିପରି ଚାଲିବା ଦରକାର । ତାଙ୍କୁ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଦଣ୍ଡ ଓ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ୍ । ତାଙ୍କୁ ମୋରେ ଶରଣ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଦରକାର: ‘ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ଶୂଦ୍ର ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଛାଡିଛି ।’ ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ଜ୍ଞାନରେ ଏକାଗ୍ର ଓ ଅଭିଲାଷା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଦରକାର: ‘ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ପାଇଛି, ସେହି ପ୍ରକାର ମୁଁ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; ଦୟା କର ।’ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପଢି, ସେଠି ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ୍ । ପରେ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର । ଏହିପରି ଦିକ୍ଷା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏହି ହେଉଛି ଏହାର ବିଧି । ଏହାପରେ, ଭଗବାନ କହିଲେ, “ମୁଁ ଆଉ କିଛି ତୁମକୁ କହିବି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ଏହା ଶୁଣ ।