ଏଉଁପରି ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁକ୍ତି ପାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଯିବା ପରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ନିଜ ମନେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଭଗବାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଭାବେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—"ଓଁ! ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ, ଦୀକ୍ଷିତମାନେ ଏବଂ ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଜାଣେ।" ଏହିପରେ, ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କଲେ। ତାପରେ, ସେ ସପ୍ତବିସ୍ତି (ସତେଇ) ଥର ସେସମେ ଚାଉଳର ହୋମ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିଲା—"ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଦିଗ୍ଦେବତା, ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ ମୋର ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।" ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଭୂମି ଦୃଢ଼ ଅଛି। ଏଭଳି ସତ୍ୟ ଆଚରଣ କରି, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁନର୍ବାର ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ଭକ୍ତ, ଭଗବାନ ଏବଂ ଗୁରୁଙ୍କୁ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଦୀକ୍ଷା ଲାଭ ହୁଏ, କେବେ କେବେ ସଂଯୋଗ କିମ୍ବା ଅଘଟିତ ଭାଗ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦୀକ୍ଷା ମିଳିଯାଏ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଶୋଭାମୟେ, ଶିଷ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ କେବଳ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି, କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହା ସବୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ ସମ୍ଭବ ହୁଏ—ଦୀକ୍ଷା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଲାଭ ହୁଏ। ତାପରେ, ମୁଁଠି ମୁଁଠି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଦୀକ୍ଷିତ କରିଥାନ୍ତି। ଯଦି ମୁଁ ଅତି ନିମ୍ନ ହୋଇ ଏଠୁ ସେଠା ଘୁଞ୍ଚି ଫେରିବି, ତେବେ ମୋତେ ଗୁରୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଦୀକ୍ଷା ମିଳିବ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଁଠି ମୁଁଠି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଶିଷ୍ୟ ଗୋଟିଏ ବସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିବାକୁ ଗୁରୁ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—"ସୁଗନ୍ଧ ଭାଣ୍ଡ ଏବଂ ମନୋରମ ଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କର।" ପରେ, ମଧୁପର୍କ ନେଇ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କର ପାଦ ଧରି ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଗୁରୁ ଯାହା ଶିଖାଇଛନ୍ତି ତାହାକୁ ସ୍ମରଣ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—"ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ମୋର ଗୁରୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି।" ଏହିପରି ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ, ହେ ପୃଥିବୀ, ଦୀକ୍ଷା କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣରେ 'ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀକ୍ଷା ସୂତ୍ର' ନାମକ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ। ଏବେ, ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦର୍ପଣ, ଅଞ୍ଜନ ଓ ମେଖଳା ଦୀକ୍ଷା ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ, ହେ ପୃଥିବୀ। ପୂର୍ବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୀକ୍ଷା ହେବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଆଣିବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ଏକ ଜିନିଷ ଛାଡ଼ି। ଦୀକ୍ଷା ସମୟରେ ପଳାଶ ଦଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହା ପରେ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଦୀକ୍ଷା କରାଯିବ। ମୁଁ ଯାହା କହିଛି ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଛି, ସେସବୁ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ଧରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର—"ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଛି, କ୍ଷତ୍ରିୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଛି।" ଏହିପରି କଥା କହି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ରହିଥାଏ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—"ହେ ଦେବାଦିଦେବ, ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ସ୍ପର୍ଶ କରୁନାହିଁ, ମୁଁ କାହାକୁ ନିନ୍ଦା କରେନାହିଁ।" ଏହିପରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭୂମି ଉପରେ ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦୀକ୍ଷା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ମୁକ୍ତି ଦାୟକ ହୁଏ। ଏବେ, ମୁଁ ବଣିକ (ବୈଶ୍ୟ) ଦୀକ୍ଷା ବିଷୟରେ କହିବି, ଏହା ଏକ ସତ୍ୟ ଉପଦେଶ, ଶୁଣ, ଶୋଭାମୟେ। ବୈଶ୍ୟ କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ମୋର ସେବାରେ ଲଗ୍ନ ହୁଏ। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେସବୁ ଉପକରଣ ଏଠାରେ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ, ପୂର୍ବ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଗୋବିଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ଏହିଭଳି ଏହି ପୁନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଦୀକ୍ଷା ବିଧି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।