ଏହି ଶ୍ରେଣୀଗତ ଶ୍ରୁତିଗୁଡିକୁ ଅନୁସରି ଏକ ପବିତ୍ର ଉପନୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନର ଗଭୀର କଥା ଆମେ ଶ୍ରୁଣିବା। ଯେଉଁ ଜଣେ ଉଚ୍ଚତମ ଲାଭ, ନିତ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ର ଧର୍ମ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେ ନିଜ କାରୀରା ପକ୍ଷୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଉଦୁମ୍ବରା ଗଛର ଫଳ ଖାଇବାକୁ ଅନୁମତି ରହିଛି। ତେବେ ସେ ଶୁଅ ମାଂସ କିମ୍ବା ମାଛ ଖାଇବାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟର ନିନ୍ଦା କିମ୍ବା ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଉପନୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଯଦି ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିକୁ ଦେଖିବେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଗୁରୁଙ୍କର, ରାଜାଙ୍କର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜୀବନ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ସୁଯୌବନା ସ୍ତ୍ରୀ, ସୁନା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦେଖିଲେ ମନରେ ଅଭିଲାଷ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ଦେଖି ନିଜ ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ନିୟମ ଭୂମିକୁ ଦିଆଯିବା ଉପନୟନ ଆଶାକୁ ନିର୍ଦେଶ କରିବାକୁ ଦିଆଯିବା। ଉପନୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, ଉଦୁମ୍ବରା ଗଛର ଦୁଇଟି ପତ୍ରକୁ ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ମୋତେ ଭୂମିର ବାହନ ଭାବରେ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ବର୍ଷା ହେବା ଓ ଉଠିବା ହେବ। ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଓମ୍! ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମୋର ଭୂମିର ସୃଷ୍ଟି ଶୂକର ରୂପରେ ଯୋଡ଼ି ଦିଅ; ମନ୍ତ୍ର ସ୍ମରଣ କରି ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଦିଅ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆସନ୍ତୁ—ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପନୟନ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ତାଙ୍କୁ ଉପନୟନ ଦିଅ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢି, ଭୂମିରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅଣ୍ଡୁ ନମାଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଓମ୍! ସ୍ବାଗତ, ଆପଣ ସ୍ବାଗତ ଅଟୁଟ।" ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ପ୍ରକଟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଅନସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନାଶକ, ଦେବତା, ରୁଦ୍ର, ଅନସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନାଶକ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ଲାଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦିଅ; ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଜଗତ୍ର ନାଥ।" ଏହିପରି ଭୂମିକୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପାଦ୍ୟ ଦେଇ ଉପନୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଏପରି, ଯେତେବେଳେ ଚେଲାର ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଯିବ, ଭଗବାନ ଭରୁଣ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ।" ଏହିପରି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅଫିସିଆଣ୍ଟକୁ ଏକ କଳଶ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଉଁପରେ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ପୁନଃସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଦେଇ ମୋକ୍ଷ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ନିଶ୍ଚୟ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଓମ୍! ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ, ସମସ୍ତ ଉପନୟନ ପ୍ରାପ୍ତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୁରୁମାନେ ଜାଣିଛି।" ଏହିପରି ଭଗବାନଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବା ଉଚିତ। ପରେ ସପ୍ତ ବା ଶେବେଶି ତିରିଶ ତିଳ ଭାତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଅଶ୍ବିନୀ କୁମାର, ଦିଗ୍ଦେବତା, ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାକ୍ଷୀ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମେ ଖୁସି ହେଇ, ମୋର ସତ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ପାରିବା।" ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଅଟୁଟ ରହିଛି; ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଦୃଢ ଅଛି। ଏପରି ସତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁନଃ ନିୟମ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ। ପରେ ପ୍ରଭୁ, ଭକ୍ତ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ତିନି ବାର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ ଉପନୟନ ଲାଭ ହୁଏ, କେବେ କେବେ ଅପେକ୍ଷା କରି ମିଳିଯାଏ। ଏହିପରି, ଶୋଭାବନ୍ତୀ, ଚେଲା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଚେଲାକୁ ଦେଖି, କଳଶ ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କୃପାରେ ଉପନୟନ ଲାଭ ହେଉଛି; ଉପନୟନ ଓ କଳଶ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଛି। ପରେ ମୁଖ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଗୁରୁ ଚେଲାକୁ ଉପନୟନ କରିଦିଅନ୍ତି। ଯଦି ମୁଁ ତଳ ତଳ ହେଇ ଘୁଞ୍ଚୁ, ତେବେ ଗୁରୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଉପନୟନ ଲାଭ ହେଉଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୁଖ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଚେଲା ପୋଷାକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; କଳଶ ନିଅ, ପ୍ରିୟ। ମନ୍ତ୍ର: ଗନ୍ଧ ଦିବା ଉପକରଣ, ସମସ୍ତ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ନିଅ। ମଧୁପାର୍କ ନିଅ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ପରେ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ନିଅ, ଶ୍ରମ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର; ଗୁରୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ସ୍ଥିର କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ମନ୍ତ୍ର: ସମସ୍ତ ଭକ୍ତମାନେ ମୋତେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋର ଗୁରୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏପରି ଉପନୟନ ଅନୁଷ୍ଠାନର ପବିତ୍ର କ୍ରମ ଭୂମିରେ ନିବେଶିତ ହେଉଛି—ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନିୟମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉପନୟନ ଲାଭ ହୁଏ, ଚେଲା ନିଜ ଜୀବନର ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରେ।