ପୂର୍ବରୁ ରାଜକୁମାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଅନେକ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିଥିଲେ। ପରେ, ସେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି, ଅପାର ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଦାନର ଅବଶେଷ ଲାଭ କରି, ତିନି ତପସ୍ୟାରେ ମହାନ ହୋଇଥିଲେ। ଏଉଁଠି ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଘଟିଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ନକୁଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ନାରୀ ପ୍ରହାରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଏଠିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ତପସ୍ୟୀଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଭବିଷ୍ୟତରେ, ଚାରିଟି ହାତ ସହିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ ହେବେ ଏବଂ ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ଅବତରିତ ହେବେ—ଏହି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ଦେବବାଣୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହିପରି ଗୌରବମୟ ବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ, କୁବ୍ଜାମ୍ର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ 'ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ କୃପା' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠିରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଉଁଠି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ବିଷୟରେ କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ବିଶେଷ ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ। ଏଠିରେ ମୋହ ଓ ପବିତ୍ରତା ଦୁହିଁ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ। ପୁନି ଏକ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରାଯାଏ, ଯାହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଅତି ଉତ୍ସୁକତାର ବିଷୟ। ଏବେ, ପୃଥିବୀ ଦେବୀଙ୍କ ଶବ୍ଦ ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ପରି ଶୁଣି, ଶ୍ରୀବରାହ ଦେବ କହିଲେ: "ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଦେବତାମାନେ ବି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଯୋଗୀମାନେ ବି ନୁହେଁ। ଏହା ଧର୍ମମୟ ଆଚରଣ, ଶୁଭ ଏବଂ ମୋ ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ। ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ଏହା ଉପନୟନ ଓ ଦିବ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କିତ। ମୁଁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଉପନୟନ ଯିଏ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ସୁଖରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହିପରି ଉପନୟନ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଓ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।" "ଏହିପରି ଦିକ୍ଷା ପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ, ଦୟାକରି ମୋତେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ। ଉତ୍ତମ ଦାନ ହେଉଛି ଭୁନା ଧାନ, ମଧୁ, କୁଶ ଓ ଘୃତ, ଯାହା ଅମୃତ ସମ। ଏହା ସହିତ କୃଷ୍ଣମୃଗ ଛାଲ, ପଳାଶ କାଠ, ଦଣ୍ଡ ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଓ ଅର୍ପିତ କର। ଏକ ଯଜ୍ଞପାତ୍ର, ଉପୟୋଗୀ ଚମଚ, ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାକ ପାତ୍ର ଓ ଚମଚ ଦିଅ। ଖାଦ୍ୟ, ପାନୀୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଯଥା ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗୁଣ୍ଡ ଓ ମଣି ଦିଅ। ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କ ଚରଣାରବିନ୍ଦରେ ଅର୍ପିତ କର, ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।" "ଗୁରୁଙ୍କ ଚରଣ ଧରି କହ, 'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିପାରିବି?' ଉପନୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅର୍ପିତ ହେବେ, ସେ ଏକ ଷୋଡଶ ହସ୍ତ ଚଉକ୍ ତିଆରି କରି, ତାହା ଉପରେ କମଣ୍ଡଳୁ ରଖିବେ। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନୂତନ ଧାନର ତଳି ଦିଆଯିବ। ତାହା ଉପରେ ତିଳ ଭରା ପାତ୍ର ରଖିବେ। ସେଠାରେ ପୂଜା କରି, ଗୁରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବେ। ଚାରିପାଖରେ ଚାରିଟି କମଣ୍ଡଳୁ ରଖିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚାରିପାଖରେ ଧଳା ସୂତା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିବେ। ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦିକ୍ଷା ଦିଆଯିବ।" "ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ। ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ଏବଂ ନିଜେ ଭକ୍ତ ହୁଏ, ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ କନ୍ୟା ଦାନ କରି, ପୁନର୍ବାର ତାଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ ନାହିଁ।" "ଯିଏ ଦୟା ବିନା ନିଜର ସଦ୍ବ୍ରତ ଭାର୍ୟା କିମ୍ବା ପ୍ରିୟଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, କୃତଘ୍ନ କିମ୍ବା ଗାଏ ହନ୍ତା—ଏମାନେ ମହାପାପୀ। ବିଳ୍ବ ଓ ଉଦୁମ୍ବର ଗଛ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛ ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।" ଏପରି ଭାବେ, ଶ୍ରୀବରାହଙ୍କ ଶବ୍ଦରେ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ଓ ଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ମହିମା ଉତ୍ତମ ଭାବେ ବିବୃତ ହେଲା।