ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଗାଙ୍ଗତା ମିଶିଛି, ସେଠିରେ ଦେବୀ ଚାହିଁଲେ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଫୁଲର ନୈବେଦ୍ୟ ସ୍ଵୀକାର କରନ୍ତି। ଧୂମକେତୁ ଓ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେପରି ଅନ୍ୟେଁ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ରାଜକୁମାର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସେ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଏବଂ ରାଜା ଓ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ସେଉଁଠାରେ ମୁହାଁମୁହିଁ ହେବାରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବବତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କ ପରି ହୋଇଯାଉଥିଲେ। ମୋର ସାମ୍ନାରେ ସେ ଲୁହି ପଡିଥିବା ଦେଖି, ମୋ ମନରେ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହାପରେ, ରାଜ ପତ୍ନୀ ଓ ପୁଅଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କୋଶଳବାସୀ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ ଏହି ଉପସ୍ଥିତିରେ ଉଚିତ କଥା କହିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ଏବଂ ରାଜା ହସିହସି ତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ପଚାରିଥିଲି, ତାହା କୁହ।" ସେଉଁଠାରେ ସୁନା, ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି, ରାଜା ପ୍ରଚୁର ଦାନ କରିଥିଲେ। ତା’ପରେ, ଦାନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଲାଭ କରି, ତାଙ୍କର ତପସ୍ଵୀ ପୁଅ ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ନକୁଳ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ଅପସାରଣ କରିଦେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭାରି ଶକ୍ତି ଓ ତପସ୍ଵିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ତପସ୍ଵୀ ଥିଲେ। ଭଗବାନ କହିଥିଲେ: "ସେ ଚାରିହାତ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବେ, ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ। ଆଉ କ’ଣ ଚାହୁଁଛ?" ଏହିଭଳି, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, କୁବ୍ଜାମ୍ର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ଣନାରେ, "ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ କୃପା" ନାମକ ଏହି ୧୨୬ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅବସାନ ହେଲା। ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପନୟନ ସଂସ୍କାର ବିଷୟରେ ବିବରଣୀ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଧର୍ମ ଶୁଣି, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏହି ସଂସ୍କାର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଛି। ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ଶକ୍ତି ବିବର୍ଣ୍ଣନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକ। ମୁଁ ମାୟା ଓ ପବିତ୍ରତା ଦୁହିଁ ଶୁଣୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ। ପୁନର୍ବାର ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରେ। ଏହା ମୋର ଗୁପ୍ତତମ ଜିଜ୍ଞାସା ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌତୁହଳ। ପୃଥିବୀଙ୍କର କଥା ମେଘର ଗର୍ଜନ ସଦୃଶ ଶୁଣି, ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: "ଦେବତାମାନେ ଏହି ଗୁପ୍ତତା ଜାଣନ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ଯୋଗଶିଳ୍ପରେ ନିଷ୍ଠିତମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହି ଧର୍ମ ଚର୍ୟା ଶୁଭ ଓ ମୋର ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚରିତ। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଏହି ଉପନୟନ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉପଦେଶ। ଯିଏ ଏହି ଉପନୟନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ଓ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି।" "ହେ ଦେବୀ, ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ମୁଁ ତୁମର ଶିଷ୍ୟ, ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦିଅ। ଭୁନା ଧାନ, ମଧୁ, ଦୁର୍ବା ଓ ଘୃତ ନୈବେଦ୍ୟ ଦିଅ। କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ, ପଳାଶ କାଠ, ଦଣ୍ଡ ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଦିଅ। ଅର୍ଘ୍ୟପାତ୍ର, ଦର୍ଭି, ଓ ଚମଚ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ଦିଅ। ଭୋଜ୍ୟବସ୍ତୁ, ପାନୀୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ବିଜ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଦିଅ। ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ପାଖରେ ଦିଅ, ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।" "ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ଧରି କହ, 'ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କ’ଣ କରିବି?' ଉପନୟନ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୋଗ୍ୟ, ସେ ଛଉଳିଶ ହାତ ଚଉକୋଣା ଏକ ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରି, ସେଠାରେ ଜଳପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ନିୟମାନୁସାରେ ଏହି ମଞ୍ଚ ଉପରେ ନୂତନ ଧାନ ଦିଆଯିବ। ତା'ପରେ ଏଠାରେ ତିଳ ଭରା ଏକ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ବିଧିମାନେ ପୂଜା କରି, ଗୁରୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ।" ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଉପନୟନ ଏବଂ ଧର୍ମ ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।