ଭଗବାନ କହିଲେ—ଯେଉଁ ଜଣେ ଏଠି ନିୟମିତ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେ ବଜପେୟ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଉପବାସ ଦଶ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବାକୁ ମୋର ନିଶ୍ଚିତ ନିୟମ। ଏହା ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ଚାରିଟି ହସ୍ତ ସହ ମୋର ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଏହି ତୀର୍ଥ ପରିଚିତ, ସେଇ ତୀର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଦ୍ୱାଦଶମୀ ତିଥିରେ ଏହି ଚିହ୍ନ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଏବଂ ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ଶକ୍ରତୀର୍ଥ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତିଦାୟକ। ଏଠି ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ର, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଦଶ ରାତି ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଏ ସୁନ୍ଦରି, ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ। ଶକ୍ରତୀର୍ଥର ଚିହ୍ନ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି। ଏଠି ବରୁଣ ନିଜେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ସାତ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏଠି ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସେ ଜୀବନରେ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବେ ଉପଭୋଗ କରିପାରେ। ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ି ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯିବେ। ଏଠି ଏକ ଧାରା ନିତ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏହି କୁବ୍ଜାମ୍ର ଉଦ୍ୟାନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୂଜ୍ୟ ସପ୍ତସାମୁଦ୍ରକ ନାମକ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଏଠି ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ନୁହେଁ, ତିନିଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହେଲେ ଏଠି ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଜଣେ ଆସକ୍ତିହୀନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥାନ୍ତି, ସେ ଏଠି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଚିହ୍ନ କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଗାଙ୍ଗତା ଜଳ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସହ ମିଶିଯାଏ। ଏଠି ତିନିଏ ଧୂମକେତୁ ଓ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ଦେବୀ ଇଚ୍ଛାମତା ଭାବେ ମାଳା ଓ ଫୁଲର ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ରାଜପୁତ୍ରୀଙ୍କୁ ରାଜକୁମାର କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ କଥା କହିଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଆକର୍ଷକ ଓ ରାଜା ଓ ଗୃହସ୍ଥମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସେ ଏହିପରି ମୁହଁମୁହଁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥା ପରି ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ମୋ ମନରେ କ୍ରୋଧ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଦେଖିଲି ସେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି। କୋଶଳ ଜନପଦ ନାୟକ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କହିଲେ—ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚୟ ମୋ ସାମ୍ନାରେ କହିବା ଦରକାର। ତାପରେ ରାଜା ହସି କହିଲେ—’ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ପଚାରିଥିଲି, ସେ କଥା କହ।’ ସେଉଁଠାରେ ସୁନା, ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଚାହିଦାର ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି ବ୍ୟାପକ ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ଦାନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଲାଭ କରି, ରାଜପୁତ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ମହାନ ହେଲେ। ଯୁଦ୍ଧ କରି, ନକୁଳ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ହରାଇଦେଲେ। ଏଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିର ମହାନ ପ୍ରଭାବ ଓ ତପସ୍ୟାର ମହାନ ତାପ ଅଛି। ଏଠି ଚାରି ହସ୍ତ ସହ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସେ ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବିରାଜିତ ହେବେ। ଆଉ କ’ଣ ପଚାରୁଛ? ଏଭଳି କୁବ୍ଜାମ୍ର ମହିମା ଓ ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଶ୍ରୀମୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପବୀତ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଆସୁଛି—ଧର୍ମ ଶୁଣି ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଏହି ଉପବୀତ ଧାରଣ କରାଯିବ। ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ଓ ଅପାର। ଏଠି ମୁଁ ଭ୍ରମ ଓ ପବିତ୍ରତା, ଉଭୟ ଶୁଣୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ।