ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଯେ କୌଣସି ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସାର୍ଷପକ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଥାଏ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ। ପୁନି ଆମେ କିଛି ଅଧିକ କଥା କହିବି, ରୂପବତୀ ମହିଳା, ତୁମେ ଶୁଣ। ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଳ ଗଙ୍ଗା ସମାନ ହୋଇଯାଏ; ଜଳ ଶୀତଳ ହୋଇଥାଏ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ମନୁଷ୍ୟ ସୋମ ଲୋକକୁ ଯାଇ, ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ସେଠାରୁ ସ୍ଵର୍ଗ ଛାଡ଼ି, ଏଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥାଏ, ସେ ନିତ୍ୟ ଭାବରେ ମୋତେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖିପାରିଥାଏ। ପୁନି ଏକ କଥା କହିବି, ଓ ପୃଥିବୀ, ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ମୋତେ ଭକ୍ତି କରିଥାଏ, ଏଠାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କରିଥାଏ, ସେ ସ୍ଵର୍ଗ ଛାଡ଼ିଲା ପରେ ଏହି ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ଶ୍ରମ କିମ୍ବା ଭୟ କିଛି ମଧ୍ୟ ନଥାଏ। ଏବେ ଆମେ ଅଧିକ କଥା କହିବି, ଓ ପୃଥିବୀ, ଏହି ତୀର୍ଥର ଚିହ୍ନ ବିବରଣ କରିବି, ଓ ଶୁଭାଂଗିନୀ। ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏଠାରେ, ମନୁଷ୍ୟ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ବେଚ୍ଛାରେ ଆସିଯାଇପାରିଥାଏ। ଏଠାରେ ଯଦି କୌଣସି ଜଣେ ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥାଏ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ପୁନି ଆମେ ଏକ ଅନ୍ୟ କଥା କହିବି, ଓ ପୃଥିବୀ। କୁବ୍ଜାମ୍ର ଉଦ୍ୟାନ ମୋ ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନ। ଏହି ସ୍ଥାନର ଚିହ୍ନ ମୁଁ ବିବରଣ କରିବି, ଓ ଶୁଭାସ୍ମିତା।