ଓ ପୃଥିବୀ, ସେ ସମୟରେ ମୁଁ ଏପରି କଥା କହି ସାକ୍ଷାତ୍ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲି, ଏବଂ ଅତି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ମୁଁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲି। ମୋର ହସ୍ତରେ ଧନୁଷ, ତୀର, ତରକସ ଓ ତଳଵାର ଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ମାୟାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲି। ଏହି ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ଓ ପୃଥିବୀ, ତୁମ ପାଇଁ କ’ଣ ଅଛି? ଏହି ମୋର ମହାମାୟା କେବଳ ମୋ ପାଇଁ ଅଟୁଟ ଅଛି; ତୁମେ ଏହାକୁ ଜାଣିବାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଭାବେ, ଓ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ଏହି ମୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟାର କଥା ତୁମକୁ କହିଛି। ଗଳ୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତପସ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ମହାନ୍, ହେ ଶତ୍ରୁଦଳକୁ ସଂହାର କରୁଥିବା। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଗଳ୍ପ ପଠିତିବେ, ଅଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଦାପି ପ୍ରଚାର କରିବେ ନାହିଁ— ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମୋର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ସେମାନେ ଶୂଦ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ପଠିବେ; ଯେଉଁଠି ନିଶ୍ଚୟ ସହ କଳ୍ୟାଣ ଲାଗି ସକାଳେ ଉଠି ଏହା ପଢ଼ିବେ, ସେ ଲୋକ ଜୀବନର ସମାପ୍ତି ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ଏହି ମହାଗଳ୍ପକୁ ଶୁଣିଥାଏ, ଓ ପୃଥିବୀ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଏହି କଥା, ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଅଭିଲାଷ କରିଥିଲ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି। ଏବେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକର ମହିମାର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହି ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତି ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ। ପୃଥିବୀ କହିଲେ— “ମୁଁ ଏହା ବିଷୟରେ ଜାଣେ ନାହିଁ, ନାହିଁ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲ। କୁବ୍ଜାମ୍ରକର କ’ଣ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ପୋଷଣ ଅଛି?”। ତେବେ ବରାହଦେବ କହିଲେ— “କୁବ୍ଜାମ୍ରକର ପୋଷଣ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ, ଓ ନିର୍ମଳେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହିବି, ହେ ସୁନ୍ଦରେ। ଏଠାରେ କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା କରି ଯେଉଁଠି ନହେଲେ ମଧ୍ୟ, କିମ୍ବା ମୃତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି ମିଳେ। ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କୁ ବଧ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ମହାମୁନି ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯିଏ ଗଭୀର ଭକ୍ତିରେ ନିବେଶିତ ଥିଲେ, ହେ ପୃଥିବୀ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଶୁଦ୍ଧ, ଦକ୍ଷ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଥିବା ମୁନି। ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି କେବଳ ପାଣି ଓ ଶୈବ ପତ୍ର ଉପରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଓ ଦେବୀ, ମୁଁ ମହାତ୍ମା ରୈଭ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲି। ସେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ମୁଁ ନିଜକୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲି, କିଛି ବିଶେଷ ହେତୁ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ହେ ଜ୍ଞାନବାନ୍, ଏଠାରେ ‘କୁବ୍ଜାମ୍ରକ’ ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ଓ ପୃଥିବୀ। ସେଠାରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କୁଞ୍ଚିତ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖିଲି। ଏବଂ ମୁଁ ତା ମୁନିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି। ମୋର କଥା ଶୁଣି, ସେ ତପସ୍ୟାଶୀଳ ମୁନି କହିଲେ— “ଯଦି ଭଗବାନ୍ ଜନାର୍ଦନ, ଜଗତର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମ୍ସାର ଅବସ୍ଥିତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଅଟୁଟ ରୁହୁ। ଏହି ଭକ୍ତି ମୋର ହୃଦୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଓ ମୁଁ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛି।” ତାପରେ, ମୁଁ ମୁନି ରୈଭ୍ୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପୁନଃ କହିଲି— ଓ ପୃଥିବୀ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋର କଥା ଏପରି ଶୁଣିଲେ, ସେ ପଚାରିଲେ— “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମହିମା କ’ଣ? ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ କ’ଣ କ’ଣ?”। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ସତ୍ୟ ଉତ୍ତର ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ। କୁବ୍ଜାମ୍ରରେ ଜଳପଦ୍ମ ଆକୃତି ଥିବା ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଏହା କୌମୁଦ ଓ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ବିଶେଷ ମହିମାଶାଳୀ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ଓ ପୃଥିବୀ, ମୋର ମହାମାୟା, କୁବ୍ଜାମ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ମୁନି ରୈଭ୍ୟଙ୍କ ତପସ୍ୟା ସହିତ ଜଡିତ ଏହି ମହାନ କଥା ତୁମେ ଶୁଣିଲ।