ଏହି ଘଟଣାରେ, ଏକ ମହାନ ଋଷିଙ୍କୁ ନିଷାଦଙ୍କୁ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଦ୍ରୁତ ଫେରିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ସହିତେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଏହି ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ନିଷାଦ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଏହାର ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: “ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ? କେଉଁ ଦୋଷରେ ପୂର୍ବରୁ ପୁରୁଷ ଥିଲେ, ଏବେ ନାରୀ ହେଇଯିବାକୁ ପଡିଲା?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଶିଳ୍ପ ନିଷ୍ଠା ଓ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଥିବା ସେଇ ଋଷି କହିଲେ: “ନିଷାଦ, ମୋର କଥା ମନୋযোগର ସହିତ ଶୁଣ। ମୁଁ ଏକବେଳା ଭୋଜନ କରୁଥିଲି, ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲି, ଏବଂ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲି, ମୋର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଦେବଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ। ବହୁ ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଥିଲି। ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବର ମାଗିନଥିଲି, ତେଣୁ ମୋତେ କୌଣସି ବର ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ‘ମାୟା ଦେଖିଛ, ଚାଲିବ, ଦ୍ୱିଜ। ଏବେ ତୁମେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଦେଖିଛ।’” “ଏହିପରି ମାୟାର ଭ୍ରାନ୍ତିରେ, ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଗଲି, ଏବଂ ସ୍ନାନ କ୍ରମାନୁସାରେ ଶୁଧ୍ଧ ଜଳରେ ବିଲୀନ ହେଲି। ସେଠାରେ, ମୋତେ କିଛି ବୁଝିବାକୁ ମିଳିଲାନି—ଏହା କ’ଣ, କ’ଣ ଘଟୁଛି? କିଛି ଅଜଣା କାରଣରୁ ମୁଁ ଜାହ୍ନବୀ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲି। ନିଷାଦ, ଦେଖ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଗଡ଼ୁଆ, ଚଟାଇ, କଳା, ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର ଥିଲା, ଗଙ୍ଗା ତାହା ଭାସାଇ ନେଇଗଲା, ଯାହା ଖରାପ ହୋଇନଥିଲା।" ଏପରି କଥା କହି, ସେଇ ନିଷାଦ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହାପରେ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଗଲେ। ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଚାଲିଥିବାବେଳେ ବିକାଳ ସମୟ ଆସିଲା। ସେ ପୂଜା ପାଇଁ ଫୁଲ ଆଣି, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଅନେକ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ମିଶି ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବାହ୍ନରେ, ସେଠାରେ ଚଟାଇ, ଗଡ଼ୁଆ, ଦଣ୍ଡ ରଖିଦେଇଥିଲେ—"ତୁମେ କ’ଣ ଭୁଲିଗଲେ? ଏଠାକୁ ଶୀଘ୍ର ଏଉଁନାହାନ୍ତି କାହିଁକି?" ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ସେ ମୌନ ହୋଇ ବସିରହିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟବେଳେ, ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ—"କେତେ ସମୟ ଚଳିଗଲା? ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ କ’ଣ କହିଲେ? ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିପରି ଆସିଲା? ଏହା କ’ଣ?" ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲି: "ତୁମେ କ’ଣ ଦେଖିଛ? କିମ୍ବା କ’ଣ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛ?" ମୋ ପ୍ରଶ୍ନର ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ, ସେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ରଖିଦେଲେ। ସେ କହିଲେ: "ହେ ଦେବ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ କହୁଛନ୍ତି—ତୁମେ ବିକାଳରେ ଆସିଛ, କ’ଣ ଏଠାରେ ଭୁଲିଗଲେ? ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀ ହୋଇଗଲି, ମୋର ଜୀବନୀ ମଧ୍ୟ ଶିକାରୀ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଲା। ତାଙ୍କଠାରୁ ମୋତେ ତିନିପୁଅ ଏବଂ ତିନିଜଣୀ ଝିଅ ହେଲେ। ଏକଦିନ ମୁଁ ନଦୀତଟରେ ରହୁଥିବା ବେଳେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିଲି; ସେଠାରୁ ବାହାରି ଆସି, ମୁଁ ପୁନି ସେଇ ଋଷି ଦେହ ପାଇଲି, ଯାହା କୁ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ମାଧବଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ କେଉଁ ଅପରାଧ କରିଛି? ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ଉପାସନା କରିବାକୁ କେଉଁ ଅନୁଚିତ କିଛି ଭୋଜନ କରିଛି? ଏହି ଦୋଷ କ’ଣ, ଯାହାପାଇଁ ମୁଁ ନରକକୁ ଗଲି? ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ମୋତେ କହ, କାରଣ ମୁଁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛି।" ତାଙ୍କର ଦୁଃଖଭରା ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦୟାରେ କେହି କହିଲେ: "ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଦୋଷରୁ ଆସିଥିବା ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁନାହିଁ, ଯାହାର ଫଳରେ ଆପଣ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ପଶୁଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲି, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଭୋଗ, ଯାହା ଆପଣ ଚାହାନ୍ତି, ମୁଁ ଦେଉଛି। ବୈଷ୍ଣବୀ ମାୟା, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ଦେଖିଛନ୍ତି; ଏବଂ ପଚାସ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଶିକାରୀ ଘରେ ମଧ୍ୟ ନ ଥିଲେ।