ଏକ ସମୟର କଥା, ମାଧବୀ, ମୁଁ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ନାଥ, ଭୂତଗଣଙ୍କ ଦେବତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଅକ୍ଷୟ, ଯିଏ ସଂହାର ସମୟରେ ଅବିନାଶୀ ରହନ୍ତି, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ। କେଶବ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିତ୍ୱ ଓ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଅସିତ ଏବଂ ଦେବଳ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ମହାନ ଋଷିମାନେ—ଯଥା ମିତ୍ରାବସୁ, ପରାବସୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ—ଏମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରର ଗ୍ରୁଣ୍ଥି ଶୁଣିଲେ। ସେମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ ପଚାରିଲେ, “ଏହି ଧ୍ୱନି କ’ଣ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମନାଦ ସହିତ ଶୁଣାଯାଉଛି?” ଏହି ସମୟରେ, କମଳନୟନୀ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଅନନ୍ୟ, ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବରାହୀ ରୂପରେ ଦେଖିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କଲେ। ତେବେ, ଭଗବାନ୍ ନାରାୟଣ ମୃତ୍ୟୁମତୀ ଧରିତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଧରିତ ହୋଇଛ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସୁଛି—ତୁମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।” ମାଧବଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ ସତର୍କ ହେଲେ। ସେ ତାହାପରେ ଦିବ୍ୟ ବରାହ ରୂପୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ; ଆପଣଙ୍କୁ ନିଜ ପଥ ଓ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ମାନେ। ହେ ପ୍ରଭୁ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ? ଆପଣଙ୍କ ସଦାକାଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଗତ ଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ କ’ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ମାଧବ? ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କ’ଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ କ’ଣ କରିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ଯୋଗ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, କିମ୍ବା କେଉଁ ନିଶ୍ଚିତ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା? ଯାହା କଷ୍ଟଦାୟକ ବାସ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ କ’ଣ? କେଉଁ ପ୍ରକାର ଅର୍ଜନ ଅଛି, କେଉଁ ଦିଗରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ନ ମିଳେ, କେଶବ? କେଉଁ ଉପାୟରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, କେଉଁ ଉପାୟରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ? କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରରେ ପଡ଼ିବା ନାହିଁ?” “ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତିର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମାଧବ ମାସ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ, ଏହି ମାସରେ ସେଉଁଠି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରାଯାଏ, ଯିଏ ସପ୍ତ ଲୋକର ନାୟକ। ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁରେ, ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ବିଧି ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ମାସ ପ୍ରଧାନ ମାନାଯାଏ, ଏହି ମାସରେ ମୋ ପୂଜା କର। ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ଫୁଲ ମଣ୍ଡପ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅଛି, ତେଉଁଠି ଏହିପରି ପୂଜା ହେଉ। ବର୍ଷା ଋତୁରେ ମଧ୍ୟ ମୋର ବିଧିମାନ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ, ହେ ପୃଥିବୀ। ଏହିଠାରେ ଆଉ ଏକ ମହା ଉପାୟ କହିବି, ଯାହା ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ମହାଭକ୍ତି ସହିତ ‘ନମୋ ନାରାୟଣାୟ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଭକ୍ତମାନେ ତୁମକୁ ମେଘ ଭଳି ଶ୍ୟାମ ଦେଖନ୍ତି, ତୁମ ମହିମାକୁ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି। ଆଷାଢ଼ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ପୂଜା କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ଶାନ୍ତି ଦେଉଥାଏ। ଏପରି ଭକ୍ତ ମଣିଷ କଦାଚିତ୍ ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହେଉନାହିଁ, ପ୍ରତିଏକ ଯୁଗରେ ସେ ଅମର ରହନ୍ତି।