ଏକ ସମୟରେ ମାଧବୀ ଦେବୀ, ପ୍ରଭୁ ମାଧବଙ୍କ ଦୟାରେ ଏକ ଜିଜ୍ଞାସା ନେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ – “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” ତାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ମାଧବ କହିଲେ, “ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ମାଧବୀ।” ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ ମାଧବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ କଥା କହିବି।” ତାଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ବରାହ ଦେବ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ – “ଯେତେବେଳେ ବଦଳ ଋତୁ ବିତିଯାଏ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଶରତ ଆସିଥାଏ, ଏହି ସମୟ ଅତି ଶୀତ ନୁହେଁ, ଅତି ଉଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ହଂସମାନେ ଡାକୁଛନ୍ତି, ଏବଂ କୁମୁଦ ମାସର ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଏହି ସମୟ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପୟୁକ୍ତ। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ମୋ ପ୍ରତି ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ, ଶରତ ଋତୁରେ, ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ – “ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଯେ ପ୍ରଭୁ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ଆପଣ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତୁ, ଉଠିବାକୁ ଯାଉନ୍ତୁ; ବଦଳ ଯାଇଛି, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିତ, ଶରତ ଫୁଲ ଫୁଟିଛି। ଏହି ପୂଜା ଧର୍ମ ନିମିତ୍ତରେ ଓ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ, ମୁଁ ଜାଗ୍ରତ ହେଉଛି ଓ ଉଠୁଛି। ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ, କ୍ରିୟା, ଏବଂ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି – ଶୁଧ୍ଧ, ଜାଗ୍ରତ, ଏବଂ ସଚେତନ – ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ।” ଏଭଳି ଭାବେ, ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରାଯାଏ। ଏପରେ ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଶରତ ଉତ୍ସବର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ଦେଇଛି। ଏହି ଜାଗରଣ କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ମାନବକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାରା ନେଇଯାଏ।” ଏହିପରେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୀତ ଓ ପବନର ଦୁଃଖ ଭୋଗି ମୋ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରଖନ୍ତି, ଶୀତ ଋତୁରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଫୁଟିଥିବା ଗଛଗୁଡିକ, ଏହି ସମୟରେ ହାତ ଜୋଡି ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ – “ଓ ଶୀତର ପ୍ରଭୁ, ଓ ଜଗତର ଧାରଣକାରୀ, ଏହି କଟିନ ଏବଂ ଅପ୍ରବେଶ୍ୟ ଋତୁ – ଏହି ଜଗତ ଦୁଃଖରୁ ମୋତେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବେ, ତିନି ଜଗତର ପ୍ରଭୁ।” ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଶୀତ ଋତୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାନ୍ତି। ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ଏପରି ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି, ମାଟି, ଶୁଣ। ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣର ଫଳ କଥା ଏଠାରେ ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିବି। ଯେଉଁମାନେ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ରହନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦୃଢ଼ ହୃଦୟରେ ଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ତିନି ମାସ ଧରି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଜଙ୍ଗଳରୁ ଫୁଟିଥିବା ମାଳା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷର ପୂଜା ସମାନ ମନାଯାଏ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଫୁଲ ଓ ପଦ୍ମ ମିଶାଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ ଶୁଣି, ମାଧବୀ ଦେବୀ ବିନୟରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ – “ପ୍ରଭୁ, ବର୍ଷରେ ବାରଟି ମାସ ଓ ତିନି ଶତ ଷଷ୍ଠି ଦିନ ଅଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ଦ୍ୱାଦଶୀକୁ ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।” ମାଧବ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ ଭିତ୍ତିରେ ହସି କହିଲେ – “ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଦ୍ୱାଦଶୀରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଯାଏ। ଏହା ବଡ଼ ବିଘ୍ନ ବିନାଶକ, ଏହାର ଶକ୍ତି ଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଗନ୍ଧ ଅତି ଫୁଲପତ୍ର ହାତରେ ନେଇ, ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ – ‘ଏହି ଗନ୍ଧ ଅତି ପତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।’” ଏପରେ, ବରାହ ଦେବ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ଫୁଲର ଗୁଣ ଓ ଫଳ କଥା ଘୋଷଣା କରିବି; ‘ଓମ୍, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର’ କହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ – ‘ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶୁଭ ଫୁଲ ଦେବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ; ମୋ ମନ ଶୁଭ ହେଉ; ଏହି ଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।’” ଯେଉଁମାନେ ଏଭଳି ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୋ ସେବା କରି ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଫଳ ପାନ୍ତି। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ମୋର ଲୋକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଫୁଲର ଗନ୍ଧ ବିଷୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲା, ମୁଁ ଏହାର ବିବରଣୀ ଦେବି।