ପୁନ୍ୟ ତୀର୍ଥର ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଁଚିଲେ। ମାନବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ସଫେଦ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ। ସେଠାର ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ, ସେମାନେ ଦେବମଣି ରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଭକ୍ତି ଆର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଭଗବତ୍ପ୍ରେମରେ ଅବିଚଳ। ସେଠି ମତ୍ସ୍ୟ, ଚିଲ୍ଲୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଆଶାକୁଳ ଜନ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେଠି ବିଷ୍ଣୁମୟ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ମୋରେ ଭକ୍ତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତିରେ ସ୍ଥିର ଥିଲେ ସାର୍ଥକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ପଞ୍ଚଭୂତରେ ଲୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ପୁଣି ସେମାନେ ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି, ମୋର ଲୋକକୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି, ପଦ୍ମଗନ୍ଧରେ ଶୁଭିତ। ମୋର କୃପାରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଁଚିଛନ୍ତି। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ କହିଛି, କୃତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କୃତ୍ୟ, ତପସ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତପ, ଧର୍ମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ ଏହି ଅଟୁଟ ଧର୍ମ ମୋର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ। ଏହି ଉପଦେଶ ଭକ୍ତିହୀନ, ଅନୀତିବାନ୍, ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଜ୍ଞାନ କେବଳ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏମିତି ଲୋକ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ। ଯେ କେହି ଏହି ଉପାୟରେ ମହା କୋକାମୁଖକୁ ଯାଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ ଲାଭ କରେ। ଏହିପରି, ସୁମନୋଗନ୍ଧ ଓ କୋକାମାର ମହିମା ଶୁଣି, ଧରଣୀ ଦର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଯଦି କୌଣସି ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜୀବ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଁଚେ, ଏହା କେମିତି? ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ମାଧବୀଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ଶ୍ରୀବରାହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ, ଏହି ମୋକ୍ଷ ଉପାୟ କହିବି।" "ଯେବେ ବର୍ଷା ଋତୁ ଶେଷ ହୋଇ ଶରତ୍ ଋତୁ ଆସେ, ଯେବେ ତିବ୍ର ଶୀତ ନ ଥାଏ, ତିବ୍ର ତାପ ମଧ୍ୟ ନ ଥାଏ, ଯେବେ ହଂସମାନେ କୁହୁ କୁହୁ କରନ୍ତି, କୁମୁଦ ମାସର ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଜଗତ୍ ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମୟ ପବିତ୍ର ଓ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।" "ଏହି ଦିନରେ, ମୋର ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ— 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ର ଯିଏଁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଇ ଆପଣ ଏହି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏବେ ଜଗତେ ମେଘ ହଟିଛି, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିତ, ଶରତ୍ ଫୁଲ ଖିଲିଛି। ହେ ଜଗତ୍ପତି, ମୁଁ ଏହି ଉପହାର ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ଧର୍ମ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ମୁଁ ଜାଗି ଉଠୁଛି। ଯେଉଁମାନେ ବେଦ, ଯଜ୍ଞ, ଓ ନିୟମିତ କ୍ରିୟାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପବିତ୍ର, ସଚେତନ ଓ ଜାଗୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।'" "ଏପରି ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ। ଏହିପରି ଶରତ୍ କାଳୀନ ବ୍ରତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣୀ ଦେଲି। ଏହି ଜାଗରଣ ବ୍ରତ ଶେଷ ହେଲା; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପୁରୁଷକୁ ପରମ ପଦକୁ ନେଇଯାଏ।" "ଯେଉଁମାନେ ଶୀତ ଓ ପବନର କଷ୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ମୋରେ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୀତକାଳରେ ଯେ କୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଫୁଲିଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ, ସେମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ— 'ହେ ଶୀତପତି, ହେ ଧାରକ, ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଏହି କଠିନ ଶୀତ ଋତୁ ଓ ଦୁର୍ଗମ ସମୟରେ, ମୋତେ ଏହି ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ହେ ତ୍ରିଲୋକଧାରୀ।'" "ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶୀତକାଳରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହା ସହିତ, ହେ ଧରଣୀ, ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ। ଏଠି ମୁଁ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପହାରର ଫଳ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିବି।