ଏହି ଘଟଣାରେ, ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ବହୁ ସମୟ ଅସଫଳ ଭାବରେ କଟିଗଲା। ସମୟ ବିତିଗଲାପରେ, ସେମାନଙ୍କର ବ୍ୟବହାର ଦେଖି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସୁକତା ଜନ୍ମ ନେଲା। ଏହିପରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ନିର୍ମଳ ଥିବା ସେ ମହିଳା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟା ହେଲି, ତେବେ ସତ୍ୟ କଥା କହ। ତୁମେ ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରୁଛ, ତଥାପି ତୁମର ବେଦନା କମି ନାହିଁ। ଏହା କାହିଁକି? ମୃଦୁ ହୃଦୟ ଅ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଭୁଲିଗଲା କି?” ସ୍ୱାମୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଯେଉଁଠି ଆମେ ଚାଲିଛୁ, ସେଠି ତୁମେ ବେଶି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଏହିପରେ, ଦମ୍ପତି ଶୟନ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ମହିଳା ପୁନି ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେଉଁ ପ୍ରସ୍ନ କରିଥିଲି, ସେହି କଥା ମତେ କହ। କିଛି ଗୁପ୍ତ ଅଛି କି? କାହିଁକି ମତେ ଲୁଚାଉଛ?” ଏପରି ଦବାବ ଦେବାପରେ, ଶକ ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କରାଗଲେ। ସ୍ୱାମୀ କହିଲେ, “ତୁମେ ମାନବ ଭାବକୁ ଛାଡ଼; ତୁମ ପୂର୍ବ ପ୍ରଜାତିକୁ ସ୍ମରଣ କର। ମୋ ମାତା-ପିତାଙ୍କଠାରେ ଯାଉ, ସୁନ୍ଦର ହସ ଥିବା ମହିଳା, ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ। ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲାପରେ ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରିବାପରେ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କଥା ଜାଣିବା ଦୁର୍ଲଭ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।” ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ନିର୍ମଳ ମହିଳା ତାଙ୍କ ସାସୁ-ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିଲେ, “ମୁଁ କିଛି କଥା କହିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ନିକଟରେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ପବିତ୍ର କୋକାମୁଖାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ; ଏହା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ମତ ଚାହେଁ। ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ କିଛି ଚାହିନି। ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ସଦା ମୁଣ୍ଡ ବେଦନାରେ ପୀଡିତ। ସେ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ତ୍ୟାଗ କରି, ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ଆଗରୁ କେବେ ମୁଁ କହିନି। ଏହି କଥା ଉପରେ ସ୍ୱାମୀ-ପତ୍ନୀ ଦୁଇଜଣେ ଭଲରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ।” ଏହିପରେ, ପତି ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ହାତ ଧରି କହିଲେ, “ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଯାନ, ଏବଂ ଅପ୍ସରା ସମାନ ନାରୀମାନେ—ସମସ୍ତ ଧନ, ଆଶ୍ରୟ, ରାଜ୍ୟ—ସବୁ ତୁମେ ଅଟଳ କରିଛ। ଜୀବନ ଏବଂ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଉପରେ ଭିତି କରିଛ।" ଏହିପରେ, ସେ ପୁଅ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଦ ଧରି ବିନୟରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏହି କୋକାମୁଖାକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ। ସେଠାକୁ ଯିବାପରେ, ରାଜ୍ୟ, ସେନା, ଧନ—ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋର ହେବ; ମୋର ବେଦନା ନଶ୍ଟ ହେବ।” ପୁଅଙ୍କ କଥା ବୁଝି, ଶକ ରାଜା ବ୍ୟବସାୟୀ, ନଗରବାସୀ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ କୁଳର ନାରୀମାନେ ସହିତ କଥା କଲେ। ଅନେକ ସମୟ ପରେ, ସେ କୋକାମୁଖାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାକୁ ଯିବାପରେ, ସେ ନିର୍ମଳ ମହିଳା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଆଗରୁ ଯେଉଁ ପ୍ରସ୍ନ କରିଥିଲ, ଏବେ ମୁଁ କହିବି।” ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜପୁତ୍ର କହିଲେ, “ଏବେ ରାତି ହେଇଯାଇଛି; ଆମେ ସୁବିଧାରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ଉଚିତ୍।” ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ନିସ୍ପନ୍ନ ଭାବରେ ନାହାଉଥିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ପରେ, ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇଥିଲି, ମାଛ ଯେପରି ଅଂକୁଶରେ ଧରାଯାଏ। ସେ ଆଘାତରୁ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବେଦନା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ମୃଦୁ ହୃଦୟ ଅ, ତୁମେ ଆଗରୁ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ଏବେ ମୁଁ କହିଦେଲି।