ଏକ ଦିନ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବୀ ଭୂମିକୁ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—ଏହି ଉପଦେଶ ହେଉଛି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କଥା, ଯାହାକୁ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଦରକାର। ଯିଏ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ସହିତ ଦିନ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଠେଇଥାଏ, ଏବଂ ତିନି ବେଳା ଯଥା ସନ୍ଧ୍ୟା, ପ୍ରଭାତ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ନିୟମିତ ରିତିରେ ଉପାସନା କରେ, ସେ ଏହି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅତି ଦିବ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥାଏ। ଏହି 'ତିନି ବେଳା ଦୈନିକ ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା ପ୍ରଣାଳୀ' ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ଭୂମି ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଜନ୍ମର ଅଭାବ ବିଷୟରେ କହିବି—ଏହା ସେଇ ପଥ ଯାହା ଅନୁସରଣ କରିଲେ ପୁନଃ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କଥାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା କଥା କହେ ନାହିଁ, ଯିଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୟାଶୀଳ, ଯିଏ ଶୀତ, ତାପ, ପବନ, ବର୍ଷା, ଭୋକ, ତୃଷ୍ଣାକୁ ସହିଥାଏ, ଯିଏ ସଦା ନିଜ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ବର୍ଜନ କରେ, ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ବିବେକପୂର୍ବକ ଅଂଶବଣ୍ଟନ କରେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସଦା ସ୍ନେହ ଦେଉଥାଏ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି ଯିଏ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଓ ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ଯିଏ ମାଟି, ପଥର, ସୁବର୍ଣ୍ଣକୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦେଖେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖେ। ଯିଏ ଅନ୍ୟଙ୍କ କୃତ କ୍ଷତିକୁ କେବେ ଚିହ୍ନଟ କରେ ନାହିଁ, ଯିଏ ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବର୍ଜନ କରେ, ଦୃଢ଼ ଓ ସତ୍ୟନିଶ୍ଚୟରେ ଅଟୁଟ ରହେ, ଯିଏ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯଥା ଋତୁକାଳରେ କେବଳ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ, ଏହିପରି ଲୋକ ଆଉ କେବେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋ ଲୋକକୁ ଆସନ୍ତି। ଏହି ଶାନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ବିଭିନ୍ନ ଋଷିମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି—ଶୁକ୍ର, ଗୌତମ, ଶଂଖ, ଲିଖିତ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, କୁବେର, ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ, ପିତୃମାନେ, ଏବଂ ସ୍ୱୟମ୍ଭୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ନିଜ ଧର୍ମକୁ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ଆଉ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି ଲୋକ ଜନ୍ମ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି। ଯିଏ ସଦା ନିଜ ପାଇଁ ଉପକାରୀ, ଦେବତା, ଅତିଥି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହିଳାକୁ ଚିନ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ପୁଅଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖେ, ଯିଏ କପିଳା ଗାଉକୁ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ ଓ ଅବିବାହିତାକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ ନାହିଁ, ଯିଏ ଜଳ ଦାନ କରେ, ଶିକ୍ଷକ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖେ, ଅତି କଥା କହେ ନାହିଁ, ସେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର 'ଜନ୍ମର ଅଭାବ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ, ଭୂମିକୁ ଶ୍ରୀ ବରାହ ଦେବ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—କୋକମୁଖର ମହତ୍ତ୍ୱ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯିଏ ଅଷ୍ଟମୀ ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯିଏ ଶିଶୁ ବା ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସଦା ମୋ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ଯିଏ କଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ରହି ଭାଗ କରେ ନାହିଁ, ଗୁଣରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ଯୁବାବସ୍ଥାର ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ, ଯିଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଇଚ୍ଛାରହିତ ଏବଂ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ରଖେ ନାହିଁ, ଭୂମିକୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—ଏହି ଗୁପ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅତି ଦିବ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା।