ପୃଥିବୀ ଦେବୀ, ଶ୍ୟାମାକ ଧାନ ମଧ୍ୟ ମୋର ଉପାସନାରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଯାହା ଅଛି, ସେଗୁଡିକୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୋର ଅର୍ପଣରେ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହିଠାରେ ମୋର ଆନନ୍ଦ ଅଛି। ମୋର ଅଂଶ ପଶୁ, ଛାଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ମାଂସ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏଠି ବୈଷ୍ଣବ ଯଜୁର୍ବେଦ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏବେ, ପୃଥିବୀ ଦେବୀ, ଯେ କେତେ ପକ୍ଷୀ ମୋର ଉପାସନା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେସବୁ ବିଷୟରେ କହିବି। ଲାବକ, ବାର୍ତ୍ତିକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କପିଞ୍ଜଳ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହି ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି, ଏହି ନିୟମ କିଏ ଉଲଙ୍ଘନ କରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଉପାସନା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଯେ କେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ପାଏ। ଯେମାନେ ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏବେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟର ଆବାହନ ରହସ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁପ୍ତତମ ଉପାସନା ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି, ମୋର ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଚିରଉପାସ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ, ତଳ, ଉପର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁଁ ଏକା ଅଛି। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୋତେ ଭକ୍ତ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କହିବି, ଯାହା ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯିଏ ଠିକ୍ ବୁଝି ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ, ସେ 'ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ: "ଆମେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତଙ୍କର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।" ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଆଉ ଜଳ ନେଇ, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ: "ମୁଁ ସେହି ପ୍ରାଚୀନ, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଅନନ୍ତ, ଅଚ୍ୟୁତ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ପୁନର୍ବାର ଜଳ ନେଇ, 'ନମୋ ନାରାୟଣ' ବୋଲି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: "ଆମେ ଆଦି ରୂପ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ମୂଳ, କାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମୂଳ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।" ପରେ, ମନକୁ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା କରି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, "ଆମେ ସୋମପାନ କରୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ନୟନ, ଶତଦଳ କମଳ ନୟନ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।" ଏହିପରି ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଏହି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଉପାସନା ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ମଧ୍ଯରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମଧ୍ଯରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ। ଏହି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ କଦାପି ମୂର୍ଖ, ନିନ୍ଦକ ବା ଧୂର୍ତ୍ତଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ରହସ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଦିନେ ଦିନେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢ଼େ, ଯିଏ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ କ୍ରିୟା କରେ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲାଭ ପାଏ। ଏପରି ଭାବରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣରେ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟା ମନ୍ତ୍ର ଉପାସନା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଶତବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ, ପୃଥିବୀ ଦେବୀ, ଜନ୍ମ ନ ହେବାର ଉପାୟ କହିବି। ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ୟକ୍ତି ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ କଦାପି ପ୍ରଶଂସା କରେ ନାହିଁ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସମର୍ଥ ଓ ଦୟାଶୀଳ ଥାଏ, ଯିଏ ଶୀତ, ଉଷ୍ଣ, ବାୟୁ, ବର୍ଷା, ଭୁକ୍, ତ୍ରୁଷ୍ଣାକୁ ସହିଥାଏ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖେ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ଯିଏ ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅଂଶ ଦିଏ ଓ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ, ସେ ଜନ୍ମ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।