ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ନିୟମାନୁସାରେ, ମୁଁ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବସ୍ତ୍ରପରିଧାନ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଆବରଣରେ ଓଁ ଧ୍ୱନି ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲି। ଏହି ଉତ୍ତମ ନିବେଦନ, ଦେବତା ଓ ଭକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଆଣେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଉଛି, ଏହା ଉଚିତ, ଯଥାଯଥ, ସତ୍ୟ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଉପକାରକ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବେଦନ, ହେ ଦେବ, ଆପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏପରି ଭାବେ ନିବେଦନ କରି, ନିଜ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ମୁଁ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲି; ଏହି ନିବେଦନ ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ। ଏପରି ଭାବେ ଭୋଜନ ଦେଇ, ନିବେଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ହଟାଇଦେଲାପରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ତାଳପାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆମ ଘର ଓ ଆପଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବେ ଶୋଭିତ ହେଉ। ମୁଁ ନିଜେ ଆପଣଙ୍କ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ମୁଖର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି। ଏହି ସେବା ଦ୍ୱାରା ମୋ ଭକ୍ତ ନିୟମିତ ରୂପେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପରି ଦିବ୍ୟ ନିବେଦନ ବିଧି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ଏବେ ଆସ, ମୁଁ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ଓ ଯେଉଁଠାରେ ନିଷେଧ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହାର ବିଧି କୁହିବି। ଏହି କ୍ରିୟା ବିଧି ଶୁଣି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ପଥ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିବାପରେ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନିପୁଣ ବ୍ୟକ୍ତି କହିଲେ: ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହା ଯୋଗାଯୋଗ ରଖେ, ସେହି ଦ୍ରବ୍ୟ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ପରେ ସେ ସାତଟି ଚାଉଳ ଦାଣା ଏବଂ ଦୁଧ ନେଇ, ଏହି ଓ ଅନେକ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ପ୍ରକାର ଚାଉଳ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି କହିଲେ। ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକା, ଶାଖ ଶାକ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଲାଲ ଯୁତି, ଆମୋଦା, ଶିବସୁନ୍ଦରୀ, ଶିରୀ, କାକୁଳା, ଶାଳିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚାଉଳ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହା ସହିତ ମୁଦ୍ଗ ଡାଲି, ମାଷ ଡାଲି, ତିଳ, କଙ୍ଗୁ, କୁଳୁଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଶ୍ୟାମାକ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା। ଏହି ସବୁ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଯାହା କିଛି ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଏହି ସବୁ ମୋ ପୂଜାରେ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହିସବୁ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି। ପଶୁ ଓ ଛାଗ ମଧ୍ୟରୁ ମୋର ଅଂଶ ଅଛି, ତେବେ ଏଠାରେ ମାଂସ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବୈଷ୍ଣବ ଯଜୁର୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, କେଉଁ ପକ୍ଷୀ ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଲାଵକ, ବାର୍ତ୍ତିକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କପିଞ୍ଜଳ ଏହି ପୂଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏହି ସବୁ ମୁଁ ଗଣନା କରିଛି। ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ମୋ କଥା ଅଲଙ୍ଘନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଏ। ତେଣୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେଠାରେ ଏହିପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେମାନେ ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏବେ ଶୁଣ, ହେ ପୃଥିବୀ, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାର ଆବାହନ ରହସ୍ୟ ଜିଜ୍ଞାସା କରିଥିଲ, ସେହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ କୁହିବି। ଯେଉଁମାନେ ମୋର ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ସଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ନିତ୍ୟ ରୂପକୁ ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତଳ, ଉପର, ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ମୋତେ ଅବସ୍ଥିତ ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ସବୁପଟେ ମୋର ଭକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ସହିତ ଆଉ ଏକ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ କୁହିବି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ଉଚିତ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ 'ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ: "ଆମେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମୂଳ, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନାୟକ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।" ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦିବ୍ୟ ନିବେଦନ ଓ ପୂଜା ବିଧି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।