ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ କହାଯାଇଛି—ଯେତେବେଳେ ମୋ ପୂଜା କ୍ରମ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ପ୍ରଥମେ ମୋତେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଳା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ପରେ ଏକ ମୁଠି ଫୁଲ ଦେଇ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଦରକାର—“ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ସଂସାର ରୂପୀ ବନ୍ଧନରୁ ମୋର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଏହି ଦାନ ଆପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଏହା ପରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ମୋତେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦୁଇ ପରିବାରର ନାମରେ ଏହି ଧୂପ ମନ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର—“ମୋର ସଂସାର ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ଏହି ଧୂପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ସାଂଖ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଯେଉଁ ଶାନ୍ତିକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେଇ ଶାନ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଧୂପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।” ଏପରି ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଅଞ୍ଜଳି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ଶ୍ରୀନିବାସ, ପରମପୁରୁଷ, ଆନନ୍ଦମୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଦେହକୁ ଯୋଗ୍ୟ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଚମତ୍କାରିକ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଅଲଙ୍କୃତ କରାଯିବା ଦରକାର। ଏହି ବସ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ‘ଓଁ’ ଶବ୍ଦର ଧ୍ୱନି ସହିତ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟରେ ଆବୃତ୍ତ ହୋଇ, ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ପରସ୍ପର ଆନନ୍ଦକୁ ଦିଏ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଉଚିତ, ଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ଆତ୍ମାର ଉପକୃତିକାରୀ ଅଟୁଟ ଦାନ ଭାବେ ମନାଯାଏ—“ହେ ଦେବ, ଏହି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଏପରି ଦାନ ଦେଇ, ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଦାନ ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ। ଏପରି ଭାବରେ ଭୋଗ ଦେଇ, ଭୋଗ ହଟାଇ, ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର—“ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ଦିଆଯାଉ; ଏବେ ତାମ୍ବୁଳ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆମ ଘର ଓ ଆପଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବେ ଅଲଙ୍କୃତ ହେଉ।” ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଳଙ୍କାର ତିଆରି କରିଛି, ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ। ଏହି ପରିଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୋର ଭକ୍ତ ନିୟମିତ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଦେବଦେହ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଏକଶତଅଠାରିତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣ ଦିଆଯାଇଛି। ଏବେ, କ’ଣ ଭୋଗ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ଓ କ’ଣ ନିଷିଦ୍ଧ, ତାହାର ନିୟମ କହାଯିବ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣି, ଯାହା ସଂସାର ମୋକ୍ଷକୁ ନେଇଯାଏ, ଏହି ପ୍ରବଳ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପଥ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଦରକାର। କ’ଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି। ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, କଥାରେ କୁଶଳ ଜଣେ କହିଲେ—“ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ସେଇ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦିଅ।” ଏହାପରେ ସାତିଟି ଚାଉଳ ଦାଣା ଏବଂ ଦୁଧ ନିଅ। ଏହା ସହ ଅନେକ ଶତ ହଜାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଉପୟୋଗ ଯୋଗ୍ୟ। ମୁଁ ଏବେ ମାଧବୀ, ଉପୟୋଗଯୋଗ୍ୟ ଚାଉଳର ପ୍ରକାର କହିବି—ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକା, ଶାକପାତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧିତ ଲାଲ ମଲ୍ଲିକା, ଆମୋଦା, ଶିବସୁନ୍ଦରୀ, ଶିରୀ, କାକୁଳା, ଶାଳିକା ଚାଉଳ; ଏହାସହ ମୁଗ ଡାଲ, ମାଷ ଡାଲ, ତିଳ, କଙ୍ଗୁ, କୁଳୁଥ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ; ଶ୍ୟାମାକ ମଧ୍ୟ ଉପୟୋଗଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଅର୍ପଣ ହେବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ଏହା ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରୀତି ଦିଏ। ପଶୁ ଓ ଛାଗ ମଧ୍ୟ ମୋର ଅଂଶ ଅଟୁଟ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ମାଂସ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବୈଷ୍ଣବ ଯଜୁର୍ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଭୋଗ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏବେ, ହେ ଵସୁନ୍ଧରା, କେଉଁ ପକ୍ଷୀ ଉପୟୋଗଯୋଗ୍ୟ, ତାହା କହିବି—ଲାୱକ, ବାର୍ତ୍ତିକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କପିଞ୍ଜଳ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଉପୟୋଗଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୋର ପୂଜାରେ ଉପୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍, ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଯେଉଁଜଣ ମହାସିଦ୍ଧି ଚାହିଁଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍।