ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ପ୍ରଭୁ ଏକ ଦୈବୀ ଧର୍ମର ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି। ସେ କହିଲେ— ଯିଏ ନିଜ ଗୁରୁ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ, ସେ ମୋ ଲୋକରେ ନିବାସ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସଦା ମିଳନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି। ଏହିପରି ସ୍ନେହଶୀଳ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ ଏକାକାର ଭାବେ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ମୋ କର୍ମମାର୍ଗରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ମାନବମାନେ କିପରି ଦେଖିପାରିବେ? ଯେଉଁମାନେ ମୋ ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ମାଧବୀ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ମୋ ପରିଚୟ ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ଦିଏ। ଏଭଳି ଧର୍ମମୟ ଉପାଖ୍ୟାନ ତୁମକୁ କହିଲି, ଦେବୀ। ଏହି ଉପଦେଶ ଅବିଦ୍ୟା ଅଥବା ଚତୁର ମନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଏହି ଧର୍ମ ଅନାସ୍ଥିକ କିମ୍ବା ଧୃତିହୀନକୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମାଧବୀ। ଏଭଳି ମୋ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧର୍ମ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଦେଲି। ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ବରାହ ପୁରାଣର 'ବତ୍ତିଶ ଅପରାଧ ଉପାଖ୍ୟାନ' ନାମକ ଏକଶତସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ପ୍ରଭୁ କହିଲେ— ଦେବତାମାନେର ଉପାସନା କେମିତି କରିବା ଉଚିତ, ଏହାର ନିୟମ ଏବଂ ପାପମୁଚ୍ଛନ ଉପାୟ ଶୁଣ। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦନ୍ତକାଷ ନେବା ଦ୍ୱାରା କ୍ରମ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ହାତ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦନ୍ତକାଷ ଦ୍ୱାରା ଦାନ୍ତ ମଜିବା ଉଚିତ। ଏଠି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: "ଓ ବିଶ୍ୱର ମୂଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ହରଣକାରୀ, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟସ୍ଥ — ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦନ୍ତକାଷ ଭାବରେ ନେଉଛୁ।" ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମେ କହିଛ, ଏହି ଧର୍ମର ସାର। ଦନ୍ତକାଷ ଉପରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖିବା ଓ ମୁଁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ। ମୁଁ ମଜିଲେ କ୍ଷୀର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଖଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ, ଆପଣଙ୍କ ଗୁଣକୁ, ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱୟଂକୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଁ ପରିଷ୍କାର ହେଉ।" ତାପରେ, ଫୁଲ ଦେଇ, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦେହକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଶରଣ କରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ କରୁଛି; ଆପଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିବା ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ଏଭଳି ଭକ୍ତିରେ ମନ୍ତ୍ରାନୁଷ୍ଠାନ କରି, ମୋ କର୍ମରେ ଅବିଚଳ ହୁଏ। ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍, କର୍ମଶୀଳ ଏବଂ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥ ହେଉଛି: "ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମୁଁ ସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ମୋ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦାନ କରେ।" ଆଉ, "ମୁଁ କହିଥିବା କଥାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଖ୍ଷମା କର; ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।" ତାପରେ, ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତେଲ ଲଗାଇବା, ପରେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତେଲ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ, ପଶ୍ଚିମ ଭାଗର ଭୂମିକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ। ଯେତେ ଧାନର ଗୁଣା, ତେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାନର ଗୁଣା ଅନୁଯାୟୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ମିଳେ। ଏତେ ବର୍ଷ ମୋ ଲୋକରେ ନିବାସ ମିଳେ। ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଏବଂ ମୋର ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ଏହିପରି, ମଧୁକ, ଅଶ୍ୱପର୍ଣ୍ଣ, ରୋହିଣୀ, କର୍କଟ ଦ୍ୱାଦି ଦୂଳା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଉପାସନା କ୍ରମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।