ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ଦେବତା କହିଲେ—“ଏହିଠାରେ ମୁଁ ସପ୍ତଦଶତମ ଅପରାଧକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରୁଛି। ଏହିଠାରେ ଅଷ୍ଟାଦଶତମ ଅପରାଧ, ତାପରେ ଏକୋନବିଂଶତମ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରୁଛି। ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଏଉଁ ଭାବେ ଏବେ ମୁଁ ବିଂଶତମ ଅପରାଧ ସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ପୃଥିବୀ, ଏଉଁ ଭାବେ ଏକବିଂଶତମ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ହେ ପ୍ରିୟା, ସଦା ମୁଁ ବିଂଶତିଦ୍ଵିତୀୟ ଅପରାଧ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେ। ପୃଥିବୀ, ଏଉଁ ଭାବେ ବିଂଶତିତ୍ରିତୀୟ ଅପରାଧ, ତାପରେ ବିଂଶତିଚତୁର୍ଥ ଓ ବିଂଶତିପଞ୍ଚମ ଅପରାଧ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ଏହି ଅପରାଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛବିଶିଏଁ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛି। ହେ ସାଧ୍ବୀ, ଏଉଁ ଭାବେ ସପ୍ତବିଂଶତମ ଓ ଅଷ୍ଟାବିଂଶତମ ଅପରାଧ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଛି। ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି ଯେ, ଏକୋନବିଂଶତମ ଅପରାଧ କେବେ ମଧ୍ଯ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ ନାହିଁ। ହେ ପ୍ରଭା, ତିରିଶତମ ଅପରାଧ ଏଉଁ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ହେ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଏଉଁ ଭାବେ ଏକତିରିଶତମ ଅପରାଧ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ହେ ପ୍ରିୟା, ବତିରିଶତମ ଅପରାଧ ବଡ଼ ଅପରାଧ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅହିଂସା ଓ କରୁଣାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, କୌଣସି ଅତିକ୍ରମ କରେନାହିଁ। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦକ୍ଷ ଓ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ତିନି ଗୁରୁଙ୍କୁ, ଦେବତାମାନେକୁ ଓ ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ସ୍ନେହ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଭଳି ନାରୀ ମୋର ଲୋକରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇ, ସେ ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଖାନ୍ତି। ପତି ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ସ୍ନେହମୟା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଋଷିମାନେ ଯଦିଓ ମୋର କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ତଥାପି ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ତେଣୁ ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ଦେଖିପାରିବେ? ମୋର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ, ହେ ମାଧବୀ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ସିଦ୍ଧ, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନିବି ଓ ଯଥାଯଥିକ ଫଳ ଦେଉଛି। ଏଭଳି ଧର୍ମମୟ ଏହି କଥା, ହେ ଦେବୀ, ତୁମକୁ କହିଦେଲି। ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁପଦେଶିତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ, କିମ୍ବା ଚଳକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କେବେ ଦିଅଯିବ ନାହିଁ। ଚଳକ କିମ୍ବା ନାସ୍ତିକ ମାଧବୀଙ୍କୁ ଏହି ଉପଦେଶ କେବେ ଦିଅଯିବ ନାହିଁ। ଏଭଳି ମୋର ପ୍ରବଳ ଧର୍ମ ତୁମକୁ ଘୋଷଣା କରିଦେଲି। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକଶତ ସପ୍ତଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ, “ବତିରିଶି ଅପରାଧର କଥା” ନାମକ, ଏଠିରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ କହୁଛି। ହେ ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ପାପମୋଚନର ଉଚିତ ଉପାୟ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଶୁଣ। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦନ୍ତକାଷ୍ଠ ନେଇବା ଉଚିତ। ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବା ପରେ, ହାତ ଧୁଇବା ଦରକାର। ପାଦପଦ୍ମକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦନ୍ତମଞ୍ଜନ କରିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: “ହେ ଜଗତଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ହରଣକାରୀ, ହେ ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଯିଏ—ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠର ରୂପରେ ନେଉଛୁ।” ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେହି ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ନିଶ୍ଚୟ। ସଦା, ମୁଣ୍ଡ ଉଠେଇ ଏହାକୁ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିବା ଉଚିତ। ମୁଖର କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ଅଳ୍ପ ପାଣି ସହିତ କରାଯିବା ଉଚିତ।