ପୃଥିବୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି, ଭଗବାନ ଏହିପରି କହିଲେ— “ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ସପ୍ତମ ଅପରାଧ କୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ଏବଂ, ଏଠି ମୁଁ ଅଷ୍ଟମ ଅପରାଧ କୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ନବମ ଅପରାଧ କୁ ମୁଁ ସ୍ୱୀକାର କରେ ନାହିଁ। ଏହି ଦଶମ ଅପରାଧ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପ୍ରିୟ। ଏହାପରେ, ଏକାଦଶ ଅପରାଧ କୁ ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ଦ୍ୱାଦଶ ଅପରାଧ କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ତ୍ରୟୋଦଶ ଅପରାଧ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅପରାଧ, ପଞ୍ଚଦଶ ଅପରାଧ, ଏବଂ ଷୋଡଶ ଅପରାଧ— ଏସବୁକୁ ମୁଁ ଏକ ଏକ କରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ଏହିପରି, ମୁଁ ସପ୍ତଦଶ, ଅଷ୍ଟାଦଶ, ନବଦଶ ଏବଂ ବିଂଶତିତମ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ଏକୋବିଂଶତି, ଦ୍ୱାବିଂଶତି ଏବଂ ତ୍ରୟୋବିଂଶତି ଅପରାଧକୁ ଏକ ଏକ କରି ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି, ହେ ପ୍ରିୟା। ଚତୁର୍ବିଂଶତି, ପଞ୍ଚବିଂଶତି, ଷଡ୍ବିଂଶତି ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରୁଛି। ହେ ସାଧ୍ବୀ, ସପ୍ତବିଂଶତି ଏବଂ ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଏହିପରି ପୃଥିବୀ ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛି। ନବଦଶ ଅପରାଧ ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ତ୍ରିଂଶତି ଅପରାଧ, ଏକତିଂଶତି ଅପରାଧ, ଏବଂ ଦ୍ୱାତିଂଶତି ଅପରାଧ— ଏମାନେ ବି ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ଏହି ଦ୍ୱାତିଂଶତି ଅପରାଧକୁ ବଡ଼ ଅପରାଧ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଅହିଂସା ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି କରୁଣାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଦକ୍ଷ ଓ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି। ସେମାନେ ଗୁରୁପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରୁଥିବା, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରୁଥିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ଆନୁଗ୍ରହ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିବା ଜଣେ ସତୀ ନାରୀ ମୋର ଲୋକରେ ବିରାଜ କରନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀମଧ୍ୟ ଏଭଳି ସ୍ନେହଶୀଳ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆନୁଗ୍ରହ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଋଷିମାନେ ଯଦ୍ୟପି ମୋର କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ, ତଥାପି ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେବେ, ମାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କର୍ମମାର୍ଗରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କିପରି ମୋତେ ଦେଖିପାରିବେ? ମୋର ମାୟାରେ ମୋହିତ ଥିବା ମାଧବୀ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନିବି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଭଳି ଧର୍ମମୟ ଉପାଖ୍ୟାନ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅନୁପଦେଶିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦିଅଯିବ ନାହିଁ, ଚତୁର ବା ନାସ୍ତିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅଯିବ ନାହିଁ, ହେ ମାଧବୀ।