ମହାପ୍ରଭୁ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ମୋ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ମୋର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ପ୍ରୀତିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଷ୍ଠା ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଧର୍ମ କଥା କହିବି, ଭୂମିଦେବୀ, ଶୁଣ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଛଅ ଧର୍ମରେ ନିମଗ୍ନ ହୋଇ, ଅହଂକାର ଛାଡି, ମୋର ନିୟମ ଅନୁସାରେ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କୁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକାଗ୍ର ରହିବା, ଆତ୍ମ-ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବା, ଓ ଅପବାଦ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଧର୍ମ—ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା। ଏବେ ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ଧର୍ମ କଥା କହିବି, ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଆଞ୍ଜାରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ସେମାନେ ଦାନଶୀଳ, ସାହସୀ, କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ, ଯଜ୍ଞ ଓପରେ ଦକ୍ଷ, ଶୁଧ୍ଧ, ଅଳ୍ପ କଥା କହିବା, ଗୁଣ ଜାଣିବା, ଭାଗବତରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିବା, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ ଓ ଅପବାଦ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏମିତି ଯେଉଁମାନେ ସଦା ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିର ମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ରହି ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦମ୍ପତି ସମୟରେ ମିଳନ କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ମନ ରଖନ୍ତି, ମୋହ ରହିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି—ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କେବେ ହରାଇ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ କେବେ ହରାଇ ନାହିଁ। ଏବେ ମାଧବୀ, ମୁଁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କର କର୍ମ କଥା କହିବି, ଶୁଣ। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଶୂଦ୍ର ମୋରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ, ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଟୁଟ। ଶୂଦ୍ର ଶୁଧ୍ଧ ମନ ରଖି, ଅହଂକାର ଛାଡି, ଅତିଥିବୃନ୍ଦକୁ ଆଦର କରି, ନମ୍ର ହୋଇ ଥାନ୍ତି, ସଦା ପ୍ରଣାମ କରିଥାନ୍ତି, ମନ ମୋର ଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର। ଏତେକି, ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଛାଡି, ମୁଁ ଏକ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ମାତ୍ର ପୂଜା କରେ। ଏଭଳି ଗୁଣ ଓ କର୍ମରେ ଯେଉଁ ଜଣେ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି, ଭୂଦେବୀ, ଏହି କଥା ଶୁଣ। ସେ ଜଣେ ଶୀତ ଓ ଉଷ୍ଣତା, ଲାଭ ଓ ହାନି, ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାଂକ୍ଷା ଛାଡି ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି। ଏମିତି ଯେଉଁମାନେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଦା ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ରଖନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଦୟାଶୀଳ, ସମ୍ମାନ ପାଇବାପାଇଁ ସଦା ତତ୍ପର, ବଡ଼ ଖ୍ଷମାଶୀଳ, ସମୟ ଓ ଦିଗ ଯେଉଁ ହେଉ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଦା ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠା, ମନ ମୋର ଉପରେ ଏକାଗ୍ର, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି, କେବେ ଦୁଧ, କେବେ ଯବ ଦ୍ୱାରା ତରଳ ପାନ କରନ୍ତି, କେବେ ବାୟୁ ଉପରେ ଜୀବନ୍ତ, କେବେ ଚାରି ଦିନ ପରେ ଖାଇ, କେବେ କେବେ ଫଳ ଖାଇ, ସପ୍ତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ମୁଁ ଶୁଭ ଓ ଦୁଃଖର ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଥା କହିବି। ଯେଉଁ ଜଣେ ମୋ ଦିଆ ମାର୍ଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା କରନ୍ତି, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ରଖି, ଅହଂକାର ଛାଡି, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିନରେ ଫଳ, କନ୍ଦ, ଶାକ ଖାନ୍ତି, ଷଷ୍ଠୀ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଅମାବାସ୍ୟା, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଯୋଗ ଶାସନ ଦ୍ୱାରା ଏକାଗ୍ର ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାରେ ସେମାନେ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତି, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୋହ, କିମ୍ବା ରୋଗର ଭୟ ନାହିଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳକୁ ମୁଁ ଏବେ ବିବେଚନା କରିବି।