ଏକ ଦିନ ଏକ ପୂଜକ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ଉପବାସ କରି, ହାତରେ ଜଳ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ହାତ ଭରି ଜଳରୁ ଯେତେ ଫୁଟା ଚୁଅଡ଼ି ଥାଏ, ସେହି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫୁଟା ଉପରେ ଶୁଭ କର୍ମ ହେବାର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ସୁପ୍ରକ୍ଷାଳିତ ଫୁଲ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଧୂପ ଉପହାର କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଶିର ଉପରେ ରଖି, ସେମାନେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି: “ଭଗବାନ ହରି, ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଏବଂ ମୋର ପବିତ୍ର ମନକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଏହି ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ: “ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ନମସ୍କାର! ମହାପ୍ରଭୁ, ଏହି ସୁଗନ୍ଧିତ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଗନ୍ଧ, ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଓ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ନମସ୍କାର! ଶୁଣି, ଫେରି, ପ୍ରବେଶ କରି, ଓ ସୋମପିତା, ଆପଣ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ ଏହି ଧୂପ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।” ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣି, ମୋ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଉପଦେଶ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ କହିଛି, ଓ ଦେବୀ। ଶ୍ୟାମାକ, ସ୍ବସ୍ତିକ, ଗହୁଁ ଓ ମୁଗ ଦାଳ ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଉପାସନାରେ ଅନୁଗତ ହୋଇ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଏହି ଉପଦେଶ ପ୍ରକାଶ କରିବି, ଓ ପୃଥିବୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ତବ୍ୟ ଶୁଣ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଛଅଟି କର୍ତବ୍ୟରେ ନିମଗ୍ନ, ଅହଂକାର ରହିତ, ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକତା, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା ନ କରି, ଏକାଗ୍ର ଏବଂ ନିଜ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିବା—ଏହି ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣର କର୍ତବ୍ୟ। ଏବେ ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର କର୍ତବ୍ୟ କହିବି, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ଅନୁସୃତ। ଦାନଶୀଳ, ସାହସୀ, କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ, ଯଜ୍ଞରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଅଳ୍ପବାକ୍ୟ, ଗୁଣ ପରିଚୟୀ ଏବଂ ସଦା ଭାଗବତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ନିନ୍ଦା ରହିତ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବିଣ—ଏହି ଗୁଣ ଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ସଦା ମୋର ପୂଜା କରିଥିଲେ, ମୋ ପ୍ରପଞ୍ଚକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିର ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମୋର ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ବେଳେ ବେଳେ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯଥାସମୟ ଆସନ୍ତି, ମନ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ମୋହ ରହିତ, ଦିନେ ଦିନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି—ମୁଁ ସେଉଁଠି ହାରାଯାଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ମୋରୁ ହାରାଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବେ, ଓ ମାଧବୀ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କର କର୍ତବ୍ୟ କହିବି। ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶୂଦ୍ର ମୋରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଭଗବତ ଭକ୍ତ, ମୋରେ ନିଷ୍ଠା ଏବଂ ନିଜ କର୍ତବ୍ୟରେ ଅଟୁଟ। ଶୂଦ୍ର ଶୁଭ୍ର ମନ, ଅହଂକାର ରହିତ, ଅତିଥିସେବୀ ଏବଂ ନମ୍ର, ସଦା ନମସ୍କାର କରିବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ମନ ମୋପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର, ଏହି ଗୁଣ ଥିବା ଶୂଦ୍ରକୁ ମୁଁ ଅନେକ ଋଷିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଉପାସନା କରେ। ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣ ରହି, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଏକତା ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତି—ଓ ବସୁନ୍ଧରା, ଏହା ଶୁଣ। ସେମାନେ ଶୀତ ଓ ଉଷ୍ଣ, ଲାଭ ଓ ହାନି ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରୁନାହିଁ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିନିଷ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଛାଡ଼ି, ସଦା ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିମଗ୍ନ, ସେମାନେ ଏହିପରି ଏକାଗ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଦୟାଶୀଳ, ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନରେ ତତ୍ପର, ବଡ଼ ଖ୍ଷମାଶୀଳ, ସମୟ ଓ ଦିଗ ଉପରେ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଥିବା, ନିୟମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ମନ ସଦା ମୋପ୍ରତି ଏକାଗ୍ର—ଏହି ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ଲୋକ, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଏବଂ ଧୂପରେ ମୋର ପୂଜା କରିଥିଲେ, ବେଳେ ବେଳେ ଦୁଧ, ଯବ ଦଳର ଖିର ଅଥବା ପବନ ଉପରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମୋ ପ୍ରପଞ୍ଚକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତି।