ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବୀ ଭୂମି ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥିଲେ । ସେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ—ଯେଉଁ ଲୋକ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି? ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିରେ ନିଶ୍ଚଳ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ ଦେଶକୁ ଯାଆନ୍ତି? ଯେଉଁ ଲୋକ ଭିକ୍ଷା ଜୀବନ ନେଇଥିବା, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୁକ୍ତ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—ସେମାନେ କେଉଁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି? ଦେବୀ ଆଉ ପଚାରିଲେ—ଯେଉଁ ଲୋକ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ କାଠିର କାଟା ଶୟନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ ଲାଗି ରହନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଭକ୍ତିର ପଥରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି—ସେମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି? ଏହିପରି ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ଆୟୁ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କେଉଁ ନିୟମ ଅଛି? ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ନିୟୁକ୍ତ, ଯେଉଁ ଲୋକ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପ୍ରଦୀପ ଧରି ରହନ୍ତି, ଯେଉଁ ଲୋକ ଭଗବାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ କର୍ମର ଗୁଣ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି—ସେମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି? ଦେବୀ ଆଉ ପଚାରିଲେ—ଯେଉଁ ଲୋକ ଶିର ନିମ୍ନ ଦିଗରେ ରଖି ଶୟନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କେଉଁ ଗତି? ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କେଉଁ ଗତି? ମାଧବ, ତୁମର କୃପାରେ ଜୀବନ ଆସି-ଯିବା କେମିତି ହୁଏ? ତେଣୁ, ତୁମେ ନିଜେ ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟର ଶେଷ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଶରୀରକୁ ଆଗ୍ନିରେ ରଖିବା ପରେ ଏହା କେମିତି ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ? ଭଗବାନଙ୍କ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୋଉଁଠି ଅଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଦେବୀ ପଚାରିଲେ। ସେ ଏହିପରି ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ—“ନାରାୟଣାୟ ନମଃ” ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି? ନାମ ଏକା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ କେଉଁ ଗତି ମିଳେ? ଏହି ଧର୍ମ ଯୁକ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଉତ୍ତର ମାଧବ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ, ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି, ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତର କହିବି।” ତାପରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, “ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଦେବୀ, ଏହି ବିଭିନ୍ନ କର୍ମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସେମାନେ କେମିତି ସ୍ୱର୍ଗ ଉଲ୍ଲାସ ଦେଇଥାଏ। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ଭଲଭାବେ ଶୁଣ। ମୁଁ ହଜାର ଦାନ କିମ୍ବା ଶତ ସ୍ୱର୍ଗ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋତେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ମାଧବୀ, ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ ଉଲ୍ଲାସ ଦେଇଥିବା କର୍ମ। ଯେଉଁ ଲୋକ ସଦା ମୋ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ତାଙ୍କର ମନ ଅନେକ ଦିଗରେ ଚାଲିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ସତ୍ୟରେ ଦେଖନ୍ତି। ଏବଂ କେବଳ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗର ନିବାସ ମିଳେ। ଯେଉଁ କର୍ମ ସେମାନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଉପବାସ ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତି ହୁଏ।” ଏହିପରି ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି, ନିୟମ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନିଜ କର୍ମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫଳ ବିଷୟରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଅବଗତ କରାଇଲେ।