ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଘଟିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ହେଉଛି । ସେହି ଭଗବାନ୍, ଯିଏ ଅନନ୍ତ ନାଗ ଉପରେ ଶୟନ ଅବସ୍ଥାରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଦୁଇହାତ ଜୋଡ଼ି ମାଧବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ: "ମୁଁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଇଛି ।" ପରମ ପୁଣ୍ୟଶ୍ଳୋକ ଭଗବାନ୍ ତାଙ୍କୁ ନକୁହି, ଦେବୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ଯଦି ଏହି ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବ, ତେବେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଉଛି; ମାଧବ, ମୋପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ ।" "ଆପଣେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ଓ ବାୟୁ । ଆପଣେ ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନୃସିଂହ ଓ ବାମନ ଅବତାର ରୂପେ ଅବତରିଛନ୍ତି । ଆପଣେ ଯୋଗଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଏବଂ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାବେ କଥା ହୁଏ ।" "ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଜଳ ଓ ପଞ୍ଚମ ଅଗ୍ନି; ଏହି ସବୁର ଗ୍ରହ, ତାରା, କାଳର ବିଭାଗ—କଳା, କାଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ; ମାସ, ପକ୍ଷ, ଦିନ-ରାତି, ଋତୁ ଓ ବର୍ଷ; କଳା, କାଷ୍ଠା, ଛଅ ମାସ, ଛଅ ଋତୁ—ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି ।" "ଆପଣେ ମେରୁ, ମନ୍ଦର, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପର୍ବତ । ଧନୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣେ ପିଣାକ, ଆପଣେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ । ଆପଣେ ସଂକୋଚ-ବିସ୍ତାର, ରକ୍ଷକ ଓ ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ । ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣେ ସାମବେଦ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ-ଉପାଙ୍ଗ ସହିତ ମହାବ୍ରତ ।" "ଆପଣେ ଅମୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି । ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, ଧ୍ୟାନଯୋଗ୍ୟ-ଅଧ୍ୟାନଯୋଗ୍ୟ ସବୁ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି କିଛି ଚଳନଶୀଳ ଅଛି—ସେସବୁ ଆପଣେ ।" "ଆପଣେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆପଣେ ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ, ଆପଣେ ତପସ୍ବୀ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ । ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣେ ଅନନ୍ତ, ନାଗମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣେ ତକ୍ଷକ । ଘରେ ଲୀଳାମୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ଗୃହଦେବତା ଭାବେ ଆପଣେ ଅଛନ୍ତି ।" "ଆପଣେ ବିଦ୍ୟୁତ ଦେହ, ସମସ୍ତ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା । ଆପଣେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ନାଥ; ଆପଣେ ଦୋଷ ଦୂର କରିଥିବା ମାଧବ । ଆପଣେ ଗରୁଡ଼, ମହାତ୍ମାମାନେ ଯାହାକୁ ବହନ କରନ୍ତି, ଶେଷ ଶରଣ ଆପଣେ ।" "ଆପଣେ ବିଜୟ ଓ ଜୟ, ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ଗୃହଦେବତା । ଆପଣେ ଭଗ, ବିଷ ଚିହ୍ନ, ପରମାତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ । ଦେବ, ମୁଁ ଏହି ବିପଦରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ ।" "ଯେଉଁ ଜଣେ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଏହି କେଶବ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ କୁଳିହୀନ ଲୋକ ପୁତ୍ର ପାଇଥାଏ, ଦରିଦ୍ର ଧନୀ ହୁଏ । ଏହି ମହାତ୍ମା ମାଧବଙ୍କୁ ପ୍ରଭାତ-ସାନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ିଲେ ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳିଥାଏ ।" ଏହିପରି ଗୋରବମୟ ବରାହ ପୁରାଣର 'ବିଷ୍ଣୁ ଷ୍ଟୋତ୍ର' ନାମକ ଏକଶତ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ । ଏହା ପରେ, ଭଗବାନ୍ ବରାହ ଅବତାର ରୂପେ ଋଷିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କଲେ । ତା'ପରେ ମାଧବ ସମ୍ୟକ୍ ଦିବ୍ୟ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ । ଦେବୀ, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ । ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପର୍ବତ, ଅରଣ୍ୟ, ଉପବନ ସହିତ ଧାରଣ କରିବି ।" ଏପରି ଭାବେ ମାଧବ ଭୂଦେବୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ଛଅ ହଜାର ଉଚ୍ଚତା ଓ ତିନି ହଜାର ପ୍ରସ୍ଥ ନିୟମରେ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ ।