ଏକ ସମୟରେ, ଦେବୀ ମାଧବୀ ଭୟରେ ଏବଂ ବିପଦରେ ପଡି ଥିଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେଲେ ଏବଂ ବିନୟପୂର୍ବକ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ଜାଣି ନାହିଁ। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ କଣ ଆଦେଶ ଦେଲେ, କିଛି ବୁଝିପାରିଲି ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ କୌଣସି ରେଖା, ତାରା, ଗ୍ରହ ଥିଲେ ନାହିଁ; ଶନି, ବୁଧ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଯମ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର ଛଡ଼ା କୌଣସି ଦେବତା ଥିଲେ ନାହିଁ।" ଦେବୀ ମାଧବୀ ନମ୍ରତାରେ ଶରଣାଗତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ମୋତେ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।" ବ୍ରହ୍ମା କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇ, ଭୂମିକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏହି ସଂସାରର ନାଥ, ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ କାରଣ ସେଇ ନିଜେ। ଆମେ ଯେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁ, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ମହାକାର୍ଯ୍ୟ।" ଏହି ଦେବତା ଅନନ୍ତ ନାଗ ଉପରେ ଶୟନ କରିଥିବା, ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁ। ଦେବୀ ମାଧବୀ ଅଞ୍ଜଳି ମୁକୁରାଇ, ମାଧବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମୁଁ ଭୂମିର ଭାରରେ ଅତି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଛି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହୋଇଛି। ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।" ପରମ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ଦେବତା ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ପ୍ରତିକ୍ଷେପ କରି, କହିଲେ, "ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ, ଏ ଉପସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଭୂମିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ, ମୁଁ ଭକ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହୋଇଛି; ମାଧବ, ମୋପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ।" "ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ଭାରୁଣ, ଆପଣ ଅଗ୍ନି, ଆପଣ ବାୟୁ; ଆପଣ ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ, ଏବଂ ଭାମନ ଅବତାର। ଆପଣକୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିଯାଏ, ଶୁଣିଯାଏ, ନାମରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।" "ଭୂମି, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଜଳ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି; ଏହାର ଗ୍ରହ ଏବଂ ତାରା, ସମୟର ବିଭାଗ—କଳା, କାଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ; ମାସ, ପକ୍ଷ, ଦିନ-ରାତି, ଋତୁ, ବର୍ଷ; କଳା, କାଷ୍ଠା, ଛଅ ମାସ, ଛଅ ଋତୁ—ସମସ୍ତ ଆପଣଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ।" "ଆପଣ ମେରୁ, ମନ୍ଦର, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମଲୟ, ଦର୍ଦୁର ପାହାଡ଼; ଧନୁମାନ୍ୟରେ ପିନାକ; ଆପଣ ସାଂଖ୍ୟ ଏବଂ ଯୋଗର ସ୍ରେଷ୍ଠ। ଆପଣ ସଂକୋଚ ଏବଂ ବିସ୍ତାର, ରକ୍ଷକ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ। ବେଦମାନ୍ୟରେ ଆପଣ ସାମବେଦ ସହିତ ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ଉପାଙ୍ଗ; ମହାବ୍ରତର ଧାରଣା।" "ଆପଣ ଅମୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସଂସାରକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଯାହା ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ ନାହିଁ, ଯାହା ଚଳିତ, ସମସ୍ତ ଆପଣ।" "ଆପଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆପଣ ଯୁଗର ପରିବର୍ତ୍ତକ, ଆପଣ ତପସ୍ବୀ, ମହାତପସ୍ବୀ। ନାଗମାନ୍ୟରେ ଆପଣ ଅନନ୍ତ, ସର୍ପମାନ୍ୟରେ ଆପଣ ତକ୍ଷକ। ଗୃହରେ ଆପଣ ଖେଳ, ଗୃହର ଦେବତା।" "ଆପଣ ବିଦ୍ୟୁତ ଶରୀର, ବିଦ୍ୟୁତମାନ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଉଜ୍ୱଳତା। ଆପଣ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଦେବମାନ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ଦୋଷ ଦୂର କରିଥିବା ମାଧବ। ଆପଣ ଗରୁଡ, ଆପଣ ମହାତ୍ମାମାନ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶେଷ ଶରଣ।" "ଆପଣ ବିଜୟ ଏବଂ ଜୟ, ଗୃହର ଦେବତା। ଆପଣ ଭଗ, ବିଷର ଚିହ୍ନ, ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପରମାତ୍ମାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱରୂପ।" "ହେ ଦେବମାନ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଡୁବିଥିବା ଭୂମିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ଆପଣ।" "ଯେଉଁ କୌଣସି ବ୍ରତୀ ଏହି କେଶବ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାଇଥାଏ।