ସନତ୍କୁମାର ନମ୍ରତାର ସହିତ ପଚାରିଲେ, “ଅପାର ଧର୍ମର ମାର୍ଗ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।” ସେଠି ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଋଷିଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ସମସ୍ତେ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାପରେ ପୃଥିବୀ ଦେବୀ କହିଲେ, “ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ,” ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନା କରି କହିଲେ, “ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦର ଶବ୍ଦ କହନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ବାୟୁ, ସୂର୍ୟ, ତାରା—all ଏହି ସଂସାରରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ବାୟୁ ବହୁନଥିଲେ, ଅଗ୍ନି ଓ ବିଜୁଳି ଥିଲେନାହିଁ। ଏବଂ ବେଦ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ମାଛ ରୂପ ଧାରଣ କରି ପାତାଳ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଏକ ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ର ମଥନ ସମୟରେ ଆପଣ କୁର୍ମ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୁଣି, ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୁଁ ପାତାଳକୁ ଡୁବିଯାଉଥିବାବେଳେ ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ଏକ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବରଦାନ ଦ୍ୱାରା ଅହଂକାରୀ ହୋଇ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ପୁଣି, ନରସିଂହ ରୂପେ, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଆପଣ ମୋତେ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ। ପୁଣି, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦାନବ ରାବଣଙ୍କୁ ବି ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି କରି, କ’ଣ ଆଦେଶ କଲେ? କିଛି ବୁଝିପାରିଲି ନାହିଁ। ସେଠାରେ କୌଣସି କିରଣ, ତାରା, ଗ୍ରହ ଥିଲେନାହିଁ। ଶନି, ବୁଧ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, ଓ ଯମ ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ। କେବଳ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଓ ମହେଶ୍ୱର—ଏଇ ତିନି ଦେବତା ବ୍ୟତୀତ କେହି ଥିଲେନାହିଁ। ଏହିପରେ ଦେବୀ ମାଧବୀ ଶରଣ ନେଇ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।” ସେ ଅଳ୍ପ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି, ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, “ସେଇ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ମୂଳ ସ୍ରଷ୍ଟା। ଆମେ କିଛି କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା। ସେଇ ଦେବତା ଅନନ୍ତ ମହାନାଗ ଉପରେ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଶୟନ କରନ୍ତି।” ଦେବୀ ହାତ ଜୋଡି ମାଧବଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ, “ମୁଁ ଭାର ଅନୁଭବ କରୁଛି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି।” ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକୃତି କରି କହିଲେ, “ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ, ଯିଏ ମୁଁ ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି, ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ, ହେ ମାଧବ।” “ଆପଣେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣେ ବରୁଣ, ଆପଣେ ଅଗ୍ନି, ଆପଣେ ବାୟୁ। ଆପଣେ ମାଛ, କୁର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ, ବାମନ ଅବତାର। ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ, ଶ୍ରବଣ କରାଯାଏ, ହେ ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଜଳ, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଅଗ୍ନି—ସମସ୍ତ ଆପଣଙ୍କ ରୂପ। ଗ୍ରହ, ତାରା, କାଳର ବିଭାଗ—କଳା, କାଷ୍ଠା, ମୁହୂର୍ତ୍ତ—ସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ମାସ, ପକ୍ଷ, ଦିନ-ରାତି, ଋତୁ, ବର୍ଷ—ସବୁ ଆପଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। କଳା, କାଷ୍ଠା, ଛଅ ମାସ, ଛଅ ଋତୁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ନିୟମରେ। ଆପଣେ ମେରୁ, ମନ୍ଦର, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମଲୟ, ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପର୍ବତ। ଧନୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣେ ପିଣାକ, ଆପଣେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ। ସଂକୋଚ-ବିସ୍ତାର, ରକ୍ଷକ ଓ ନିତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ—ସବୁ ଆପଣ। ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ସାମବେଦ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ-ଉପାଙ୍ଗ ସମେତ, ମହାବ୍ରତ। ଆପଣ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଅମୃତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି, ଯାହା ଧ୍ୟାନ କରାଯାଏ କିମ୍ବା ନାହିଁ, ଯାହା କିଛି ଚଳାୟମାନ—ସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା।