ଏକ ସମୟରେ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏମିତି କିଛି ଲୋକ ଥିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ଓ ପାପ କାରଣରୁ ସେମାନେ ଚଣ୍ଡାଳ ପରି ନିମ୍ନତମ ଶ୍ରେଣୀରେ ବିବେଚିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହା ଦୂରରୁ ଏକ ଯଜ୍ଞରେ କୁକୁରକୁ ଯେପରି ଏଡ଼ାଯାଏ, ସେମାନେ ଏଡ଼ାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ପାପ ରେ ଲିପ୍ତ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା କିମ୍ବା ସେମାନେକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ଭୂମିର ଅପବିତ୍ର ଜିନିଷ ଖାନ୍ତି, ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଗୋମୟ ଭୋଜନ କରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲେ। ଏବେ ଶୁଣ, ଏହି ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ କ’ଣ ହୁଏ ଯେଉଁମାନେ ଏପରି ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୁଃଖଦ ରୌରବ ନରକରେ ଏକ ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ରହନ୍ତି। ଏହାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପରେ, ସେମାନେ କୁକୁରର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା କୀଟ ହେଇ ଆଉ ଏକ ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲେ। ପୁନଃପୁନଃ ଏହି ଦୁଃଖ ଜନ୍ମ ହେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁକ୍ତି ମିଳୁନାହିଁ। ଏହି ସମୟରୁ, ସେମାନଙ୍କର ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଅପବିତ୍ର ଜନ୍ମରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଭୃମିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଦୂରରୁ ଏଡ଼ାଯିବା ଉଚିତ। ଏହାପରି ଅଭିଯୋଗରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ୟ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେବା ଉଚିତ। ଅନେକ ଦାନ ଦେଇବାର ମଧ୍ୟ ଅର୍ଥ ନାହିଁ; ଦାନ ଦେବା ପାଇଁ ଗର୍ଭବତୀ ଗାଏକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ଗାଏ ଗର୍ଭର ମୁଖ ଦ୍ୱାରରେ ଦେଖାଯିବା ଶିଶୁ ମୁଖ ଦେଖି, ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଓ ଭୂମି, ଗାଏ ଓ ତା’ର ଛେନା ଶରୀରରେ ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେମାନେ ଅପରିମିତ ଫଳ ପାଣ୍ଟିଥିଲେ। ସେମାନେ ସଦା ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଗାଏ ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକରେ ନିତ୍ୟ ବାସ କରନ୍ତି। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦି ରଖି, ତା’ର ହାତରେ ଜଳ ଢାଳି, ପବିତ୍ର ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ଭୂମି ଦାନ ଦେଲେ, ସେ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏକ ଭାରୀ ପାପୀ, ଧୂର୍ତ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଗାଏ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେଉଥିଲେ। ଏହି ଦିନ ଦୁଧର ଭାତ କିମ୍ବା କେବଳ ଦୁଧ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ତା’ ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାୟ ୨୫, ତା’ର ଅର୍ଦ୍ଧ ଆଉ ଏକ ଅର୍ଦ୍ଧ ଅନୁସାରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସମାନ ଫଳ ଦେଇଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ହୁଏ। ଗାଏ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପରିବାର ପାଇଁ ମୁଁ ଗାଏକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମୋ ପାଇଁ ସଦା ଶୁଭ ହେଉ ଦେବ, ରୁଦ୍ର ଆଙ୍ଗ ଧାରିଥିବା ଗାଏ, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର! ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, "କିଏ ଏହି ଦାନ ଦେଲେ? କିଏ ପାଇଁ ଦେଲେ?"—ଓ ଭୂମି, ଏଭଳି ଗାଏ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକ ଉପରେ ଏହି ଫଳ ଲାଗିଥିଲେ। ଗାଏର ମୁଖ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଏବଂ ତା’ର ରଙ୍ଗ ଗଳା ଶୁନା ପରି ଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଏହି ଅଂଶ ପାଠ କରନ୍ତି, ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବେଳେ ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଅପରାଧ ଛଡ଼ା ପାଠ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଦିନ ପ୍ରତିଦିନ ଏହି ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦିନକୁ ଦିନ ଏହି ମହାପୁନ୍ୟ ଫଳ ପାନ୍ତିଥିଲେ। ହୋତା କହିଲେ: ଓ ରାଜା, ମୁଁ ଭୂମିକୁ ଗାଏର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା କହିଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସବୁ କହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଗାଏ ସହିତ ସୁନା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା। ଏହି ଦାନ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ଗାଏର ଫଳ ପାଇଁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ଦାନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥିଲେ।