ସେ ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୁଦ୍ଧ, ଶୁଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୁଭ। ସେ ତପସ୍ୟାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରୂପ, ଉପବାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଓ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ସହ ବିଶେଷ ଭାବେ ସମ୍ପୃକ୍ତ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରନ୍ତି, ସେହି ଅନେକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୁଏ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ୱଳ ଆକାଶୀୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି। ଫେନିଲା ଓ ରକ୍ତ-ବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁଅଳି ଗାଈ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦାନ କରେ। ଏହି ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଗାଈମାନେ, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଅଗ୍ନିଜାତ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣା ନାମକ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଯିଏ ଅଧମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ସମାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିମ୍ନ ଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞରେ କୁକୁରକୁ ଦୂରେଇ ରଖାଯାଏ, ସେପରି ଦୂରେଇ ରଖିବା ଦରକାର। ଅପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଶୂଦ୍ରମାନେ ସହ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ମଳ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳ ଭୋଜୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଜୀବିକା କରୁଥିବା ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଗତି ଶୁଣ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ରୌରବ ନରକରେ କୋଟି ବର୍ଷ ରହନ୍ତି। ପରେ କୁକୁର ଗର୍ଭରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳିଲେ ମଳ ଭୋଜୁଥିବା କୀଟ ଭାବେ ପୁନଃପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେମାନଙ୍କ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥଳରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏମିତି ଲୋକମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ଦୂରେଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରାଜାପତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଲକ୍ଷ ଦାନ କରିଲେ କ’ଣ ଲାଭ? ତାଠାରୁ ଗର୍ଭବତୀ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଗର୍ଭ ମୁଖରେ ଶିଶୁ ବଛୁର ମୁହଁ ଦେଖାଯାଏ। ଏ ଧରା ଉପରେ ଗର୍ଭବତୀ ଗାଈର ଦେହରେ ଯେତେ କେଶ ଅଛି, ଏମିତି ତାବା ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକେ ସଦା ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ଦାନ ସମୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ରୂପ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ରଖିବା ଓ ଜଳ ଢାଳିବା ପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଦରକାର। ଏପରି ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୂମି ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ—ଏହି ବାବଦରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଦାତା ବିଷ୍ଣୁର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ବଡ଼ ପାପରେ ଲିପ୍ତ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଠକାଇଥିବା, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଗାଈ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଛି। ସେହି ଦିନ ତାଙ୍କ ଭୋଜନ କ୍ଷୀର-ଅନ୍ନ କିମ୍ବା କେବଳ ଦୁଧ ହେବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପଞ୍ଚାଶର ଅର୍ଦ୍ଧ, ତାହାର ଅର୍ଧ ଏପରି ଦିଆଯିବ। ଏହି ଦାନ ଦୁଇ ଦିଗୁଡ଼ିକୁ ମୁହଁ କରିଥାଏ, ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ। “ମୁଁ ତୁମକୁ, ହେ ଗାଈ, ବିଶେଷ କରି ମୋ ପରିବାର ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି। ମୋ ପାଇଁ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—ହେ ରୁଦ୍ର-ଅଂଗଧାରିଣୀ, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର!” ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, “ଏହି ଦାନ କିଏ କଲେ? କାହା ପାଇଁ କଲେ?”—ଏ ଭୂମି ଉପରେ ଅବଶ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର। ଯିଏ ଏପରି ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ପିଗଳିଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗର ରୂପରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ।