ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ, କପାସ ଗାଈ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷ ହେଲାପରେ, ମହାମୁନି ପୁଣି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ— “ଏବେ ଧାନ ଗାଈ ଦାନର ଅତିଶୟ ମହତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣ। ଏହା ଅପୂର୍ବ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ବିଷୁବ, ବା ବିଶେଷ କରି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଏବେ ଧାନ ଓ ଗାଈ ଦାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜନ୍, ଦଶଟି ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ଏହି ଧାନ ଗାଈ ଦାନରେ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ପ୍ରଥମେ କଳା କୃଷ୍ଣା ମୃଗଚର୍ମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପୂର୍ବବତ୍ ଭାବେ ଏହାକୁ ବିଛାଇବା ଉଚିତ। ଦାନ ଯୋଗ୍ୟ ଗାଈ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକାରର ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଏହା ସହ ଚାରି ଡ୍ରୋଣା ଧାନ ଥିବା ଉଚିତ। ବିଧିମତ ଭାବେ ଏକ ବଛି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର, ଯାହା ଗାଈର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ହେବ। ଗାଈର ସିଂଗ ତମ୍ବା ହେବା ଦରକାର, ତଳପାଦ ରୌପ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହେବ; ନାକ ଗୋମେଦ ମଣି, ଅଗୁରୁ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ତିଆରି ହେବ। ଦାନ୍ତ ମୁକ୍ତାର, ମୁଁହଁ ଘିଅ ଓ ମଧୁରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଗାଈର ପାଦ ଖଣ୍ଡ ଆଖୁ ଖଣ୍ଡରୁ, ପୁଛ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ହେବ। ସହିତ ଚପ୍ପଲ, ଛତା, ପାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ଦେବା ଦରକାର। ପୂର୍ବବତ୍ ଭାବେ ଗାଈଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦୀପାରାଧନା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର କରି, ତାଙ୍କୁ ତିନିଥର ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଶଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଦରକାର। “ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ତାହା ଦୟାକରି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ!”—ଏପରି ଭାବେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେ ପୁଣ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦରେ, ଯେ ପୁଣ୍ୟ ଅଗ୍ନିରେ, ଗାୟତ୍ରୀ ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ସାର ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଯେ ଶିତଳତା, ସୂର୍ୟରେ ଯେ ତେଜ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବୀ ଧାନର ରୂପେ ବିରାଜିତ। ଏହିପରି ଦାନ ଦେଇ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଚାହିଲେ, ଧାନ ଗାଈ ଦାନରେ ଦଶଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ, ଆୟୁ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ଯିବାର ଅଧିକାର ମିଳେ। ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ନାୟକ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ, ରୁଦ୍ର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏହାପରେ, ମୁନି କହିଲେ— “ଏବେ ତାମ୍ରପିଙ୍ଗଳ ଗାଈ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା କହିବି। ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧି ଅନୁସାରେ ବଛି ସହିତ ଏକ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସମାନ। ଯେ କେହି ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଏହି ଗାଈର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳା ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ। ଯେ କେହି ପ୍ରଭାତେ ଏହି ଗାଈଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେ, ଏକଥର ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିସହିତ କଲେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଯଦି ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈର ମୁତ୍ରରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହିପରି ଏକଥର ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ, ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଯେ କେହି ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କରେ, ବା ଏକ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଏକାଦେଶୀ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ଯଦି କେହି ଗାଈର ହାଡ଼ର ମୃତ୍ୟୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଅପବିତ୍ର କରେ, ତେବେ ଏହି ଦାନର ଫଳ ମିଳେନାହିଁ। ଗାଈଙ୍କୁ ଖୁଜୁରି କରିବା, ସେମାନେ ନିଜେ ଖାଇପାରିବା ପାଇଁ ଘାସ ଦେଇବା, ଏହି ସବୁ ଗାଈଙ୍କୁ ସେବା କରିବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାୟ। ଯେ କେହି ପ୍ରତିଦିନ ଭୁଖା ଗାଈକୁ ଘାସ ଓ ଏହିପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଦେବାଙ୍ଗନାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କପିଳା, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି ଶ୍ୱେତପିଙ୍ଗଳା, ପଞ୍ଚମ ରଙ୍ଗିନ ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ଶ୍ୱେତପିଙ୍ଗଳା ଗାଈ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଶେଷ ଭାବେ କହାଯାଇଛି। ଏହିପରି ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ଦାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ଶ୍ରୀମଦ୍ ବରାହ ପୁରାଣରେ ବିବୃତ୍ତ।