ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହାପୁଣ୍ୟର ଅଂଶୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାମାଳାରେ “ନେଇଁଘିଅ ଦୁଧ-ଗାଈ ଦାନର ମହିମା” ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଲୁଣ-ଗାଈ ଦାନର ମହିମା କହିବି, ରାଜା, ଆଗ୍ରହପୂର୍ବକ ଶୁଣ। ଏହି ଦାନ ପାଇଁ ଶୁଭ୍ର ମାଟିକୁ ଗୋମୟ ଛାଡ଼ି ସାଫ କରି, ତା’ଉପରେ କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଓ କୁଶା ଘାସ ପତିଆଯିବା ଉଚିତ। ତା’ଉପରେ ଚାରିଟି ପାଏଁ ଥିବା ଏକ ଛଉଣିଆ ଗଢ଼ିବା ଦରକାର, ଏବଂ ତା’ର ନଖ ଚିନି କଣ୍ଡରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ମୁଁଖ କୁ ଗୁଡ଼ରେ, ଦାନ୍ତ କୁ ଫଳରେ, ଚଖ କୁ ମଣିରେ ଏବଂ କାନ କୁ ପତ୍ରରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପଛ ତାମ୍ବାରେ, ପୁଛ ସୂତରେ, ଲୋମ କୁଶା ଘାସରେ ଏବଂ ଗାଈ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଭାବେ ତିଆରି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ପରେ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଧୂପରେ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଉପଚାର କରି, ଯେଉଁଠାରେ ଗ୍ରହ ଓ ତାରାଗଣର ଦୁଃଖ ଅପସାରଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଏହି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଗାଈ ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଶିଷ୍ଟ, ବେଦବିଦ୍, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯିଏ ଅଗ୍ନିର ଉପାସନା କରେ, ସେଠିକି ଦେବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ପୁଛ ପାଖରେ ବସି, ଗାଈକୁ ଜୋଡ଼ିଆ ପୋଶାକ ଓ ଏକ କମ୍ବଳ ଦେଇ ମୁଁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଧିମୁତାବକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି ଗାଈ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରସ ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବମାନେ ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଲୁଣ-ଗାଈ ଦାନ କରି, ଏକ ଦିନ ଉପବାସରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଏକ ହଜାର, ଏକ ଶତ କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ସୁନା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣାନ୍ତି, ସେମାନେ ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ “ଲୁଣ-ଗାଈ ଦାନର ମହିମା” ନାମକ ଏକଶତ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ, ରାଜା, ମୁଁ କପାସ ଗାଈ ଦାନର ମହିମା କହିବି। ଏହି ଦାନ ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ପୁଣ୍ୟକାଳ, ଯୁଗାରମ୍ଭ ଓ ଯେଉଁବେଳେ ଜନମାନେ ଗ୍ରହଦୋଷ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଗାଈକୁ ଗୋମୟ ଲଗାଇ ସାଫ କରି, ତା’ଉପରେ କୁଶା ଘାସ ଓ ତିଳ ଛିଟିଦେବା ଦରକାର। ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଗାଈର ଓଜନ ଅନୁସାରେ ତିଆରି କଲେ ସବୁଠୁ ତଳ, ଧନରେ ଧୂର୍ନୀତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚାରିଭାଗର ଏକଭାଗ ଗଢ଼ି ବଛିଆ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ତା’ର ସିଂହ ସୁନାରେ, ନଖ ଚାନ୍ଦିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହ କରି, ନିଜ ହାତେ ଏହି ଗାଈ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଗାଈ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଅବସ୍ଥିତ, ତା’ବିନା କେହି ରହନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ “କପାସ ଗାଈ ଦାନର ମହିମା” ଏକଶତ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ, ମୁଁ ଧାନ-ଗାଈ ଦାନର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା କହିବି, ରାଜା, ଆଗ୍ରହପୂର୍ବକ ଶୁଣ। ଏହି ଦାନ ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ବିଷୁବ ଓ ବିଶେଷକରି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠି ଧାନ ଓ ଗାଈ ଦାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ବିଧି ମୁଁ ଏଠି କହିବି। ଦଶଟି ଗାଈ ଦାନର ଯେପରି ମହତ୍ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହିପରି ଏହି ଧାନ-ଗାଈ ଦାନରେ ମିଳେ। ପ୍ରଥମେ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ତିଆରି କରି, ପୂର୍ବଭଳି ତା’କୁ ପତିଆଯିବା ଦରକାର। ଗାଈ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରକାରର ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଚାରି ଡ୍ରୋଣା ଧାନ ଓ ଏକ ଚାରିଭାଗ ବଛିଆ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଗାଈର ସିଂହ ସୁନାରେ, ନଖ ଚାନ୍ଦିରେ, ନାକ ଗୋମେଦ ମଣିରେ, ଏବଂ ଅଗୁରୁ ଓ ଚନ୍ଦନରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ଦାନ୍ତ ମୁକ୍ତାରେ ଏବଂ ମୁଁଖ ଘିଅ ଓ ମଧୁରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପାଦ ଉଖୁର କଣ୍ଡରେ ଏବଂ ପୁଛ ସୁକୁମାର ବସ୍ତ୍ରରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିୟମ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଏହି ଦାନ କରିଲେ, ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ।