ପୂର୍ବ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି କଥା ହେଲା — ଯେଉଁ ଜଣେ ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନ, ଅର୍ଥାତ୍ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଶ୍ୱେତ ଏବଂ ବିନୀତାଶ୍ୱର ବୃହତ୍ କଥାରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର 'ଜଳ-ଗାୟ ନିୟମ' ନାମକ ଏକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆମେ ଆସୁଛୁ ରସ-ଗାୟ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଏହାର ବିଧି ବିଷୟରେ। ରଜା, ଏହାର ବିଧି ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ କହିବି। ପ୍ରଥମେ, ଏକ ପାତ୍ର ରସ ଓ ଏକ ପାତ୍ର ଇଉଁ ଚିନି କାଉ ରସ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ସହିତ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାଗରେ ଏକ ଛେନା ତିଆରି କରି ଗାୟର ପାଖରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ରସ-ଗାୟ ତିଆରି କରିବାକୁ ହେବା, ଯାହାର ପାଦ ଚିନି ଲାଠିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା। ଏହି ଗାୟର ସିଙ୍ଗ ଓ ଉପରଣ ନବରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ, ତାଳ ଲାଗି ପତି ଓ ଉଦର ଲାଗି ଘିଅ ଦେବା ଉଚିତ। ଦାନ୍ତ ଫଳରେ, ପିଠ ଶୁଭ ଓ କାଉ ପିତଳରେ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ସାତଟି ଚାଉଳ ଦାନାରେ ଏହା ଶୋଭା ପାଉଛି, ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଗାୟ ଦାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକ ସ୍ଵର୍ଗ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଦାନକାରୀ ଓ ଗ୍ରହୀତା ଦୁଇଜଣେ ଏହି ଦିନ ଏକ ଖାଇବା ପରେ ଉପବାସ କରିବା ଦରକାର। ଦାନ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଉଲ୍ଲେଖିତ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଦଶ ପୂର୍ବଜ, ଦଶ ଉତ୍ତରଜ ଓ ନିଜକୁ ଏକାଦଶ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ମଧୁର ରସ ଦେଇଥିବା ଗାୟ ଦାନର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିବରଣୀ ରଜା, ତୁମକୁ ଦେଇଛି। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ବିବରଣୀକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଇବେ। ଏହିପରେ, 'ମଧୁର ରସ ଦେଇଥିବା ଗାୟ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକ ଶତଏକତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଆସୁଛି ଚିନି-ଗାୟ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ। ହୋତା କହିଲେ: ଚିନି-ଗାୟ ଦାନ ଏହି ଭୂମିରେ, ଯାହା କଳଙ୍କରହିତ ଏବଂ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଓ କୁଶ ଗ୍ରାସରେ ଆଛି, ଏହାର ବିଧି ଏହିପରି। ଏହାର ଉପରେ ଏକ ବସ୍ତ୍ର ରଖି, ପ୍ରଚୁର ଚିନି ଆଣିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ବିଶେଷ ସହିତ ଏକ ଚିନି-ଗାୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ତାହାର ମୁହଁ ଓ ସିଙ୍ଗ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ, ଦାନ୍ତ ରତ୍ନ ଓ ମୁକ୍ତାରେ, ଗଳା ମଣିରେ ଏବଂ ନାକ ଶୁଭ ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଦରକାର। ସିଙ୍ଗ ଅଗରୁ କାଉରେ, ପିଠ ପିତଳରେ, ପୁଛ ବସ୍ତ୍ରରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉପରଣ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ପାଦ ଚିନି ଲାଠିରେ, ଖୁର ଚାନ୍ଦିରେ, ଉପରେ ଉଲ ଓ ରେଶମ ଦୂରୀରେ ଡ଼େକରେ ଏବଂ ଘଣ୍ଟି, ଚାମର ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଅତି ଉତ୍ତମ ପତ୍ରରେ କାନ, ତାଜା ମଞ୍ଜିରେ ଉଦର ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଫଳରେ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତମ ଚିନି-ଗାୟରେ ସାଦା ସାର ଚାରି ଧାର ଥିବା ଦରକାର; ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାଗରେ ଛେନା ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ମଧ୍ୟମ ଧରଣା ଅର୍ଥାତ୍ ଅଧା ଓ ନିମ୍ନ ଏକ ଭାଗରେ; ଧନ ନଥିଲେ ଏହା ଏକ ଅଷ୍ଟ ଶତ ମୂଦ୍ରାରେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହା ପରେ ନିଜ ଗୃହସ୍ଥ ଧନାନୁସାରେ ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ବିଦ୍ୟାଦି ଦେଇ ପୂଜା କରି, ଏକ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ସହିତ ଏକ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂଦ୍ରା ଦେବା ଉଚିତ, କିମ୍ବା ଅଧା, କିମ୍ବା ତାହାର ଅଧା; କିମ୍ବା ଏକ ଶତ, କିମ୍ବା ଅଧା ଶତ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ। ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ବିଦ୍ୟାଦି ଦେଇ, ଅଂଗୁଠି, କଣବା, ପତ୍ର ଉପରଣ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଛତା ଓ ଚପ୍ପଲ ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦରକାର: "ଓ ଗୁଡ଼-ଗାୟ, ଶକ୍ତିଶାଳି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଶୁଭାଙ୍ଗି!" "ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ଓ ଭୂମି ଦେବୀ, ମୋତେ ଅନ୍ନ ଓ ଉପଜୀବିକା ଦିଅ।" ଦାନକାରୀ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେଖି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ କିଛି କଥା କାହିଁକି କରାଯାଇଛି — କଥା, କାର୍ଯ୍ୟ, ମନରେ ଭାବି — ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ଦେଇଥିବା ଗୁଡ଼-ଗାୟ ଦାନ କରିବାରେ କୌଣସି ଅସତ୍ୟ ଦୂର୍ଭାଗ୍ୟ ଆଣେନାହିଁ; ଦାନକାରୀ ଦେଖିଲେ ଉତ୍ତମ ଗତି ପାଉଛି — ଯେଉଁଠାରେ ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷି, ମୁନି, ସିଦ୍ଧ ଯାଆନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଗାୟ ଦାନକାରୀ ଯାଆନ୍ତି। ଗୁଡ଼-ଗାୟ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଦଶ ପୂର୍ବଜ, ଦଶ ଉତ୍ତରଜ ଓ ନିଜକୁ ଏକାଦଶ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ନେଇଯାଏ। ଉତ୍ତରାୟଣ, ଦକ୍ଷିଣାୟଣ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଗ୍ରହଣ, ଦିନ ଶେଷ ଓ ଯୋଗ୍ୟ ଗ୍ରହୀତା ଦେଖି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ; ଏହି ଦାନ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ପାପ ଦୂର କରେ। ଗୁଡ଼-ଗାୟ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ; ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକ ଲାଭ ହୁଏ ଏବଂ ଦୁଃଖ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। ଦଶ, ଦ୍ୱାଦଶ ହଜାର, ଦଶ ଓ ଅଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି ଦୁଃଖ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ ଅସୁବିଧା ନଥାଏ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ବିବରଣୀକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପଢିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ ଓ ମନ ଲଗାଇବେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଶୁଭ ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି, ପରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ସ୍ଵର୍ଗରେ ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ରହନ୍ତି। ଏହିପରେ ଏକ ଶତଏକତିନତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ହୋତା କହିଲେ: ଏହିପରି ଏହାର ଏକ ଅନ୍ୟ ଧରଣା, ଚିନି-ଗାୟ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ କଥା ଶୁଣ। ଏହି ଭୂମି, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଓ କୁଶ ଗ୍ରାସରେ ଆଛି। ରଜା, ଚାରି ଭାଗ ଓଜନରେ ଚିନି-ଗାୟ ତିଆରି କରିବାକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ୟ ମନେ, ଏହା ସହିତ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାଗରେ ଛେନା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଭାବରେ, ଶ୍ରୀ ବରାହ ପୁରାଣର ଶ୍ୱେତ ଏବଂ ବିନୀତାଶ୍ୱର କଥାରେ, ଗାୟ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ବିଧି ଏକ ପରେ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ଶୁଭ ଫଳ, ଦିର୍ଘାୟୁ, ଏବଂ ପରଲୋକର ଉତ୍ତମ ଗତି ଦେଇଥାଏ।