ହେ ରାଜା, ପୁରାତନ କଥାରେ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ମିଳେ—ଏକ ଖଣ୍ଡ ଚିନିର ଗାଈ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ କରାଯାଏ। ଏହି ଚିନିର ଗାଈକୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅଗ୍ନିର ସେବା କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଦାନ ଦେବା, ଦେଖିବା କିମ୍ବା ଶୁଣିବା—ଯେଉଁମାନେ ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ, ପିତାମାତା ହନନ, ଗାଈ ହନନ, ମଦ୍ୟପାନ କିମ୍ବା ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସଂଗମ—ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଜଳ-ଗାଈ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ରାତି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ, ଏହିଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ସେଠି ଏହି ଜଳ-ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଶ୍ୱେତ ଓ ବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ ‘ଜଳ-ଗାଈ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା’ ନାମକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ରସ-ଗାଈ ଦାନର ମହିମା ବିଷୟରେ କହୁଛି। ଏହି ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସଂକ୍ଷେପରେ ଶୁଣ। ଏକ ଭରିପୁରି ରସ ଏବଂ ଏକ ଭରିପୁରି ଖଣ୍ଡ ଚିନି ରସ ନେଇବା ଉଚିତ। ଏହାର ପାଖରେ ଚାରି ଭାଗର ଏକ ଭାଗ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ବଛିଆ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ରସ-ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର, ଯାହାର ପାଦ ଚିନି କଠରେ ହେବା ଦରକାର। ଏହାର ଶିଙ୍ଗ ଓ ଅଳଙ୍କାର ସୁନାରେ, ପୁଛ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ତନ୍ଦୁଳ ପାଇଁ ଘିଅ, ଦାନ୍ତ ଫଳରେ, ପିଠ ତମ୍ରରେ ଏବଂ ଶୁଭ ହେବା ଦରକାର। ସାତ ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରେ, ସେ ସଦା ମଧୁର ରସ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଦାନକାରୀ ଏବଂ ଦାନଗ୍ରହୀତା, ଏହି ଦିନରେ ଏକ ମাত্ৰ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ଉପବାସ କରିବା ଦରକାର। ଦାନ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ କଥିତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଦଶ ପୂର୍ବଜ, ଦଶ ଉତ୍ତରଜ ଓ ନିଜକୁ ଏକେଇଶତମ ଭାବେ ଉପହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମଧୁର ରସ ଦେଉଥିବା ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗାଈ ବିବରଣୀ ଦିଆଗଲା। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥାକୁ ଦୈନିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଫଳ ପାଆନ୍ତି। ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣର ଶ୍ୱେତ ଓ ବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ ‘ମଧୁର ରସ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦାନର ମହିମା’ ନାମକ ଏକଶତ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ହୋତା କହିଲେ—ଚିନିର ଗାଈ ଦାନର ମହିମା କଥା ଶୁଣ। ଏହି ଗାଈ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରେ। ନିର୍ମଳ ମାଟିରେ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଓ କୁଶ ଘାସରେ ଢାକି, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ରଖି ବହୁ ଚିନି ଆଣିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ଏକ ଚିନିର ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଓ ଶିଙ୍ଗ ସୁନାରେ, ଦାନ୍ତ ମଣି ଓ ମୁକ୍ତାରେ, ଗଳା ରତ୍ନରେ ଏବଂ ନାକ ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଉଚିତ। ଶିଙ୍ଗ ଅଗରୁ କାଠରେ, ପିଠ ତମ୍ରରେ, ପୁଛ କପାସ ବସ୍ତ୍ରରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଦରକାର। ପାଦ ଚିନି କଠରେ, ଖୁର ଚାଁଦିରେ, ଉପରେ ଉନା ବସ୍ତ୍ର ଓ ରେଶମ ଦୋରି, ଘଣ୍ଟି ଓ ଚଉରୀ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ କରିବା ଉଚିତ। କାନ ଉତ୍ତମ ପତ୍ରରେ, ତନ୍ଦୁଳ ତାଜା ମଖନରେ, ବିଭିନ୍ନ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଦରକାର। ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚିନିର ଗାଈ ସଦା ଚାରି ଧାରା ଥିବା ଉଚିତ; ତୁଳାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗରେ ଗାଈ ଏବଂ ଚାରି ଭାଗର ଏକ ଭାଗରେ ବଛିଆ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର। ମଧ୍ୟମ ଧରଣୀ ଅର୍ଦ୍ଧ ତୁଳାରେ, ନିମ୍ନ ଏକ ତୁଳାରେ; ଯେଉଁଠି ଧନ ନାହିଁ, ସେ ଅପନାର ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା ଅଷ୍ଟଶତ ମୂଲ୍ୟରେ ତିଆରି କରିପାରିବେ। ଏହା ପରେ ଘରର ଧନ ଅନୁଯାୟୀ ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦାନ ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ହଜାର ସୁନା ମୁଦ୍ରା ସହିତ କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ରାରେ, କିମ୍ବା ପୁଣି ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ରାରେ ଦେଇପାରିବେ। କିମ୍ବା ଏକ ଶତ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚାଶ, ଯେଉଁଠି ଯେତିକି ସମ୍ଭବ, ସୁଗନ୍ଧ, ଫୁଲ, ଅଙ୍ଗୁଠି, କର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାର ଓ ପତ୍ର ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଦେଇପାରିବେ। ଏକ ଛତା ଓ ଚପ୍ପଲ୍ ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ଉଚିତ—‘ହେ ଗୁଡ଼ ଗାଈ, ତୁମେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦିଅଥିବା, ମଙ୍ଗଳମୟ।’ ପୁଣି, ‘ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଭୂଦେବୀ, ମୋତେ ଆହାର ଓ ଉପଜୀବିକା ଦିଅ।’ ଦାନକାରୀ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ଦାନ ଦେଇଥିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଚିନିର ଗାଈ ଦାନର ମହିମା ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପୁରାତନ ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।