ଏକ ସମୟର କଥା, ସୃଷ୍ଟିର ନାଶକାଳୀ ଶକ୍ତି ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଉଥିବା ଦେବୀ କାଳରାତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଭୟର କାରଣ ଭାବେ ଜାଣିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ କହିଲେ, "ହେ ଦେବଗଣ, ଭୟ କାହିଁକି? କି ଆପଣମାନେ କୌଣସି ବିପଦ ଦେଖୁଛନ୍ତି? ଯାହା କି ଆପଣମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଛନ୍ତି, ତାହା ଶୀଘ୍ର କହନ୍ତୁ।" ତେବେ, ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ଦାୟିତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଦାନବମାନେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଆସୁଛନ୍ତି। ହେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଶାସକ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଭାଇମାନୋଁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟାଭାବରେ ହସି କହିଲେ, ସେ ଦେବୀ ଶୁଭ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଭରିଯାଇଛି, ଅନେକ ରୂପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ଅନେକ ଦେବୀମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ବିରାଟ୍ ଧନୁର୍ଧାରୀ ଭାବେ ସଜି, ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ତୁଣୀ ମଜବୁତ ଭାବେ ବାନ୍ଧିଥିଲା। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ନାଗମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦାନବ ସେନାକୁ ଯମ ନାଶ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମାୟା ମୁକ୍ତି କରାଗଲା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭ୍ରମିତ ହେଲେ ଓ ଘୁମ୍ ହେଉଥିଲେ। ସେହି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଏକ ଦାନବ ଆକ୍ରମଣ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦାନବପତିଙ୍କର ଚର୍ମ ଓ ମୁଣ୍ଡ କଟାଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର। ତାଙ୍କର ଅନୁଚରୀ ଦେବୀମାନେ କୋଟିକୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ ଥିଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦେବୀମାନେ ଅତି ଅଶାନ୍ତ ଓ ଭୋକାଳୁ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦଧ୍ୟ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ପଶୁପତି ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ଏବଂ ତିନି ମହାନ୍ ଆତ୍ମା ଧ୍ୟାନରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ଏହିଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବୀମାନେ ମୋତେ ଭୋଜନ ପାଇଁ ବଳପୂର୍ବକ ଚାହିଁଛନ୍ତି। ମହାଦେବ, ଯଦି ଏମିତି ନ ହୁଏ, ତେବେ ସେମାନେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଖାଇଦେବେ। ଏହି ଦେବୀମାନେ ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଖାଦ୍ୟ ଘୋଷଣା କରୁଛି, ଶୁଣନ୍ତୁ।" ମହାଦେବ କହିଲେ, "ହେ ମହାଦେବୀ କାଳରାତ୍ରୀ, ଆପଣ କୃପାକରି କହନ୍ତୁ।" ଦେବୀ କହିଲେ, "ଏହି ଦେବୀମାନେ ବିଶେଷ କରି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କିମ୍ବା ଢାକିପାରିବେ। ଅନ୍ୟମାନେ, ଯଦି ଉପାସନା କରାଯିବେ, ତେବେ ଗର୍ଭଗୃହର ଅଭାବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। ଘର, କ୍ଷେତ୍ର, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ବଗିଚାରେ ସେମାନେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦେହରେ ଯାଇ କିଛି ତୃପ୍ତି ପାଇବେ।" "ମନର ତ୍ୱରା, ବିଜୟ, ବିସ୍ତାର, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି, ଅଶାନ୍ତି ଓ ନାଶ ଏହି ଦେବୀମାନେ ଦେଇପାରିବେ।" "ହେ ଭୟଙ୍କରୀ, ମହାକାଳୀ, କାଳିକା, ପାପ ନାଶକ, ଦଣ୍ଡ ଓ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଚାମୁଣ୍ଡା, ଅଗ୍ନିମୁଖୀ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।" ଏହିପରି ଦେବୀ ତୃପ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ, "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଚାହୁଁଥିବା ବର ମାଗନ୍ତୁ।" ରୁଦ୍ର କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଦେବୀମାନେ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବରଦାତ୍ରୀ ଭାବେ ନିତ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ ରୁହନ୍ତୁ।" "ଏହିପରି ତିନି ପ୍ରକାର ରୂପରେ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବୀକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଯାଏ। ଯେଉଁଯିଏ ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ତିନି ପ୍ରକୃତି ଜାଣିଥାଏ, ସେ ବର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।" "ଯଦି କୌଣସି ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ନବମୀ ଉପବାସ ଓ ଶୁଚିତା ରଖି ପୂଜା କରେ, ସେ ବର୍ଷରେ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇ ପାଇଁ ଅବିଘ୍ନ ହେବେ।" "ଏହି ହେଉଛି ସତ୍ତ୍ୱିକ, ବ୍ରହ୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶ୍ୱେତ ସୃଷ୍ଟି। ଏହି ହେଉଛି କୃଷ୍ଣ, ତାମସିକ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେବୀ। ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଶକ୍ତି ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଛି।" "ଯେଉଁଯିଏ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ ଉତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।" "ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଉପାସନା କରିଥିବା ଲୋକ ଅଗ୍ନି, ହତ୍ୟା, ସର୍ପ, ଚୋର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିପଦରୁ ଭୟ ନ ପାଆନ୍ତି।" ଏପରି ଦେବୀଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କଥା ଦେବଗଣ ଶ୍ରବଣ କରି ତାଙ୍କର କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।