ମହିଷାସୁର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମହାମୁନି ନାରଦ ଯେଉଁ ଅପୂର୍ବ କନ୍ୟାଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ସେ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀକୁ ମୁଁ ଲଭ କରିପାରିବି ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟକୁ ଜୟ କରିପାରିବି ନାହିଁ।” ତେଣୁ ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି କନ୍ୟାକୁ କେମିତି ଲଭ କରିହେବ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କେମିତି ହରାଇହେବ? ଏହା ଶୀଘ୍ର କହ।” ମହିଷାସୁରଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ ସମସ୍ତ ଦାନବ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏକଠି ହୋଇ ଆଲୋଚନା କରି, କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ଉପାୟ କହିବୁ।” ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ପ୍ରଘାସା ନାମକ ଦାନବ ମନ୍ତ୍ରୀ ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯିଏ ନାରଦ ମୁନି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରୀ, ସେ ଅପରାଜିତା ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବୈଷ୍ଣବୀ ଦେବୀ। ଗୁରୁଙ୍କ ଜନାନୀ, ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ରାଣୀ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ରାଣୀଙ୍କୁ ଜବରଦସ୍ତି ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ରାଜା, କିମ୍ବା ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଜିନିଷ ଲଭ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ଲୋକ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।” ପ୍ରଘାସାଙ୍କ ଏହି କଥା ପରେ, ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଘାସା କହିଲେ, “ପ୍ରଘାସାଁକ କଥା ଏହି ଦେବୀ ବିଷୟରେ ସଠିକ୍। ତଥାପି, ବିଜୟ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଲଭିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କେବେ ବି ଜବରଦସ୍ତି କରି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର କଥା ଭଲ ଲାଗେ, ତେବେ ଆମେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯାଇ, ସେ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ସମ୍ମିଳନ, ପରେ ଉପହାର, ତାପରେ ଦ୍ୱେଷ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଦଣ୍ଡ—ଏହି କ୍ରମରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଦେବୀ ମିଳିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ନେବା ଚେଷ୍ଟା କରିବା।” ବିଘାସାଙ୍କ ଏହି ଉପାୟ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଆନନ୍ଦ ଭରିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ବିଘାସାଁକ ଉପାୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର କରାଯାଉ, ଏକ ଦୂତକୁ ପଠାଯାଉ।” ତେବେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରାକ୍ରମୀ ଦୂତକୁ ଚୟନ କରି, ସେ ଦେବୀଙ୍କ ରୂପ, ଗୁଣ, ଓ ଚରିତ୍ର ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ କହିଲେ। ପ୍ରାକ୍ରମ, ସାହସ, ପରାକ୍ରମ, ଶକ୍ତି, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ, ସମ୍ପଦ, ଏବଂ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥା ବୁଝି, ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମନ୍ତ୍ରଣା ପରେ, ଦାନବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ବିଘାସାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦୂତ ଭାବେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଚୟନ କଲେ, ଯିଏ ମହାମାୟାବୀ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଥିଲେ। ଦୂତ ପଠାଇବା ପରେ, ବିଘାସା କହିଲେ, “ଦାନବନାୟକମାନେ ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ସହିତ ସଜ୍ଜ ହେଉ। ଦେବସେନାକୁ ହରାଇବା ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ ଲାଭ କରାଯିବ।” ସେ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନେ ଆସୁରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେବେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମ ଦମିତ ହେବ, ତେବେ ସେ କନ୍ୟା ଆପଣଙ୍କ ଅଧିନରେ ଆସିବେ। ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ, ମାରୁତ, ନାଗ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅପରାଜିତ ହେବେ, ତେବେ ଆପଣେ ଏକା ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ। ଏହିପରି ହେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ ଦେବୀ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଅଧିନରେ ଆସିବେ, ଏହି ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କ ଅଧିନରେ ଆସିବେ।” ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ମହିଷାସୁର ତାଙ୍କ ସେନାପତି ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଘନ ମେଘ ଭଳି କଳା ଓ ନୀଳ ତେଜ଼ ଥିବା ବିରୂପାକ୍ଷ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ସେନା ନେଇ ଆସ। ଏହି ସେନା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ସେମାନେକୁ ବିଜୟ କରିବି।” ବିରୂପାକ୍ଷ ଏହି ଆଦେଶ ପାଇଁ, ଦୃତ ଭାବେ ଅନନ୍ତ, ଅପରାଜିତ ବିଶାଳ ସେନା ନେଇ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନବ ବଜ୍ରଧାରୀ ସମାନ ପ୍ରାକ୍ରମୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ହରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏଠିରେ ଅଗଣିତ ମହାପ୍ରାଣ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ଦେବସେନାକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଧ୍ୱଜା, ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ବିଚିତ୍ର ଭୟଜନକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯାଉଥିଲେ। ଶ୍ରୀବରାହ ଏଠାରେ କହିଲେ: “ତେବେ ଦାନବମୁଖ୍ୟ ମହିଷା, ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିଥିବା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏକ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ମେରୁ ପର୍ବତ ଅଭିମୁଖେ ଯାଇଲେ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିଜ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଦେବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଯାନରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇଲେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର, କେଶ ରୋମାଞ୍ଚିତ କରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେଠାରେ ଅଞ୍ଜନ, ନୀଳକୁକ୍ଷି, ମେଘବର୍ଣ୍ଣ, ବଳାହକ, ଉଦରାକ୍ଷ, ଲଳାଟାକ୍ଷ, ସୁଭୀମ, ଓ ଭୀମବିକ୍ରମ—ଏହି ଅଷ୍ଟ ଦାଇତ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ସହ ମିଶି ବସୁମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହିପରି ଆଉ ଦ୍ୱାଦଶ ଦାଇତ୍ୟ ତାଙ୍କ ତାଙ୍କ ସେନା ସହ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଭୀମ, ଧ୍ୱଙ୍କ୍ଷ, ଧ୍ୱସ୍ତକର୍ଣ୍ଣ, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ, ବଜ୍ରକାୟ, ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳୀ, ରକ୍ତାକ୍ଷ, ଭୀମଦଂଷ୍ଟ୍ର, ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଝିହ୍ୱ, ଅତିକାୟ, ମହାକାୟ, ଦୀର୍ଘବାହୁ ଓ କୃତାନ୍ତକ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଦାନବ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ତାଙ୍କ ସେନା ସହ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏପରି ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାଳ, କୃତାନ୍ତ, ରକ୍ତାକ୍ଷ, ହରଣ, ମିତ୍ରହା, ଅନିଳ, ଯଜ୍ଞହା, ବ୍ରହ୍ମହା, ଗଉଘ୍ନ, ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନ, ସଂବର୍ତ୍ତକ—ଏହି ଦଶ ଓ ଏକ ଦାନବପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚାଲିଗଲେ।