ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କର ତେଜସ୍ୱିତା ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପବନଠାରୁ ଅଧିକ, ଯିଏ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ, ସଦା ପାପରହିତ, ସଦା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସିତ—ତାଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା। ଆଦି ନଥିବା, ଅବିଫଳ, ଶେଷ ମୁକୁଟଧାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପ୍ତି କରୁଥିବା, ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ, ବିଶ୍ୱର ଅଧିପତି, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ଦିଗର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଧିପତି, ସଦା ମୋର ନମସ୍କାର। ହେ ଜଳର ନାୟକ, ନାରାୟଣ, ବିଶ୍ୱର ଉପକାରୀ, ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅବିଫଳ, ବୀର, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପ୍ତି କରୁଥିବା, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ରୂପ, ଅମୃତ, ଅବିନାଶୀ—ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ହେ ନାରାୟଣ, ତୁମର ଦୀପ୍ତିମୟ ଚକ୍ର ଅଗ୍ନିର ଶିଖାକୁ ବିରୋଧ କରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଅମର, ଅବିନାଶୀ, ମୁଁ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ହେ ବ୍ୟାପ୍ତିମାନ୍, ମୁଁ ତୁମର ଅନେକ ମୁହଁ ଦେଖୁଛି, ମଧ୍ୟରେ ପୁରାତନ ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ସ; ହେ ପିତାମହ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅନେକ ଜନ୍ମର ଚକ୍ରରେ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ସତ୍ୟ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଚିନ୍ତା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ କେବେ କେବେ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ କାହିଁକି ଏମିତି ଅନର୍ଥକ କଥା କହୁଛି? ଯିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରକୃତିର ପାରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଣେ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଗଢ଼ ଜ୍ଞାନୀ; ତୁମର ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥିରଭାବେ ବିଭାଜିତ କରିହେବ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମର ବ୍ରହତ୍ ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ। ତୁମେ ବାଣୀ, ମନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; କୌଣସି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧା ନୁହଁ, କିମ୍ବା ଏକାଧିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଟକି ନାହଁ; ସଂସାରିକ ବନ୍ଧନରେ ଅଟକି ନାହଁ—ତେଣୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ତୁମକୁ କିପରି ଜାଣିପାରିବି? ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ, ତୁମର ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଶୁଦ୍ଧମନା ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧନ ଛିନ୍ଦିବା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ତେବେ ତୁମକୁ ଚାରିଭୁଜା ଭାବେ ଦେଖିଯାଏ। ତୁମର ସେ ଚମତ୍କାର ରୂପ ସ୍ୱୟଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; ତେଣୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତୁମର ପୁରୁଣା ଅବତାର ଅନୁସାରେ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ହେ ମହାନ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ତୁମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମୁଁ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ, ତୁମକୁ ପୁରାତନ ଋଷି, ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଣୀ ବୋଲି ଜାଣେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୋର ପିତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେ ପୁରାତନମାନେର ମୂଳ; କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଭଳି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ—ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାର ଅଭାବ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ହେ ଦେବ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରଧାନ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଅଭକ୍ତ, ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ବେଦ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଭାବୀ ନୁହଁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ବେଦ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମର କୃପାରେ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ବିବେକ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଯିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି, ସେ ପାଇଁ ମାନବ ଜନ୍ମ, ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ମାର୍ଗ, କିମ୍ବା ମୋକ୍ଷ ନାହିଁ। ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ ରୂପେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏବଂ ମହାନ୍; ତୁମେ ସାଧାରଣ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୁହେଁ, ସହଜରେ ଲାଭ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ବିପରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ତୁମେ ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଆକାଶ, ଆତ୍ମା, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପୃଥିବୀ, ପବନ—ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱରେ ତୁମର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛ; ତୁମର ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ମୋର ସ୍ତୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମର ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଉତ୍ସର୍ଗ; ତୁମେ ଯେପରି ଆଦେଶ ଦେଲ, ସୃଷ୍ଟି କର, ଏବଂ ମୋତେ ସର୍ବଜ୍ଞତା ଦିଅ; ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏକ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ଚାରିମୁହଁ, କିମ୍ବା କୋଟିଟିଏ ମୁଁହଁ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବତାମାନେର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ଅସଂଖ୍ୟ ଗୁଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଦୟା କର। ଯେଉଁ ଧ୍ୟାନରତ, ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି, ଏବଂ ମନ ଏକମାତ୍ର ତୁମେ ଉପରେ ନିବେଶିତ, ସେଠାରେ ସଦା ହୃଦୟରେ ରହୁଛ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ତୁମଠାରୁ ଅଲଗା କିଛି ନାହିଁ। ଏପରି ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବୋଲି ଜାଣି ଏହି ସ୍ତୁତି ରଚିଛି; ସଂସାର ଚକ୍ର ଅତିକ୍ରମ ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା, ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କର, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋତେ ପରମ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ। ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଏପରି ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହୋଇ, ଗମ୍ଭୀର ମେଘ ଧ୍ୱନି ସଦୃଶ କଥା କହିଲେ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ତୁମେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଭିନ୍ନ ନୁହଁ, ଏକା ଓ ସମାନ। ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି; ତେଣୁ, ମୋତେ ତିନି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ହେବ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ତୁମେ ସର୍ବଜ୍ଞ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଜ୍ଞାନର ଭଣ୍ଡାର; ତୁମେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୂଜ୍ୟ ହେବ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଉମାପତି ଆନନ୍ଦରେ ପୁନି କହିଲେ: ଏକ ଅନ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ହେ କେଶବ, ଏକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମୋତେ ପୂଜା କର; ମୋତେ ବହନ କର, ଦେବତାମାନେର ନାୟକ, ଏବଂ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାଠାରୁ ଅଧିକ ପୂଜ୍ୟ ହେବି। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅବତାର ନେଇ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିବି, ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ପୂଜିବି, ଏବଂ ତୁମେ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବ। 'ମୋତେ ବହନ କର' ବୋଲି ଯେପରି କହିଛ, ମୁଁ ବଦଳି ମେଘ ହେବି ଏବଂ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମକୁ ବହନ କରିବି।