ଏକ ସମୟରେ, ଆଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ରାଜାଙ୍କୁ କଳି ଯୁଗର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ବିଷୟରେ କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏକ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋଭୀ ହେବେ, ଶୁଚିତ୍ୱ ହରାଇବେ, ମଦ୍ୟପାନକୁ ଉଚିତ୍ତ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିବେ, ତଥା ସତ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରତା ରହିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦେଖିବା ପରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ନଶ୍ଟ ହେବ, ଏବଂ ସମାଜର ନିୟମ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଵର୍ଗରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୂପ ନେଇବ।" ଏହି ଉପରେ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବିନିତିତା ନାରୀ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶ କରିଥାଏ, କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ର କରେ—ତାଙ୍କୁ କିପରି ପବିତ୍ର କରାଯାଏ? କେଉଁ ନାରୀମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ?" ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଆଗସ୍ତ୍ୟ ଦେଲେ, "ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚାରି ପ୍ରକାର ନାରୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ତିନି, ବୈଶ୍ୟ ଦୁଇ, ଶୂଦ୍ର କେବଳ ଏକ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ବୈଶ୍ୟ ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ବୈଶ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ ନିଷିଦ୍ଧ। ମନୁ କହିଛନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗର ନାରୀ କୁ ନିମ୍ନ ବର୍ଗର ପୁରୁଷ ପାଇଁ ନିଷିଦ୍ଧ।" ସେ ଏହି ନିଷିଦ୍ଧ ନାରୀମାନଙ୍କ ନାମ ଦେଇ କହିଲେ—ମା, ମାମୁ ମା, ଶ୍ୱାଶୁ, ଭାଇର ପତ୍ନୀ, ପୁଅର ପତ୍ନୀ, ପୁଅ, ବନ୍ଧୁର ପତ୍ନୀ, ନିଜ ଗୋତ୍ରର ନାରୀ; ରାଜାଙ୍କର ପତ୍ନୀ କିମ୍ବା କନ୍ୟା, ଧୋଇବା ମହିଳା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ ନାରୀ। ଏମାନେ ସହ ଯୋଗ ଅପରାଧ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନେ ନିଜ ବର୍ଗ ବାହାର ନାରୀ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଭୟଙ୍କର ଅପବିତ୍ରତା ହୁଏ; ଅନ୍ୟମାନେ ଏହାର ପାଇଁ ଶତ breath-control କ୍ରିୟା କରି ପବିତ୍ରତା ପାଇପାରିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମିଶ୍ରଣରେ ଯେତେ ଅପରାଧ ହୁଏ, ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦଶ ପ୍ରଣବ ସହ ପଢି ଓ ତିନି ଶତ breath-control କ୍ରିୟା କରିଲେ ଏହି ଦୋଷ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହିପରି ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ପରମାତ୍ମା ଜ୍ଞାନରେ ଅଭିଜ୍ଞ, ତେଣୁ ସେ ଶତାଧିକ ଅପରାଧ କଲା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଲାଗେ ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ମରଣ, ବେଦ ପାଠ, ଦାନ, ହରି ପୂଜା—ଏହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପବିତ୍ର ରହିଥାଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ।" "ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି, ରାଜା। ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରକାରମାନେ ଯେଉଁ ବିସ୍ତୃତ କଥା କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସଙ୍କ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ତୁମକୁ କହିଛି।" ଏପରେ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏ ଆଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି, ତୁମ ଶରୀରରେ ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଛି, ତାହା କହ।" ଆଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ମୋର ଶରୀର ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହି ଶରୀର ଅନେକ ଶୃଷ୍ଟିରେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରିଛି, ଏଲାବୃତ ଏବଂ ମେରୁ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ଥିବା ବଡ଼ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲି।" "ସେଠାରେ ମୁଁ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଝିଲିକ ଦେଖିଲି ଏବଂ ତାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ବଡ଼ ଆଶ୍ରମ ଦେଖିଲି। ସେଠି ଏକ ତପସ୍ବୀ, ଯିଏ ଉପବାସରେ ଶକ୍ତିହୀନ, ଚାମ ଓ ହାଡ଼ରେ ପରିଣତ, କେବଳ ଚାଲ ଚାମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଦେଖିଲି।" "ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରିଲି—'ଏ କିଏ?' ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ କଣ କରିବି ଭାବିଲି। ଏପରେ ସେ ତପସ୍ବୀ ମୋତେ କହିଲେ, 'ଅଟୁ, ଅଟୁ! ଏଠି ରୁହ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେବି।'" "ସେ କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏହି କୁଟିରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି; ସେଠି ମୁଁ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲି—ସେ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତ।" "ମୁଁ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଦେଖି, ତପସ୍ବୀ ହୁଁକାର କରିଲେ; ଏହି ଶବ୍ଦରୁ ପଞ୍ଚ ଜନୀ ଭୂମି ଫାଡ଼ି ତଳଭୂମିରୁ ଉପରେ ଆସିଲେ।" "ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସନ ଆଣି ମୋତେ ଦେଲେ; ଅନ୍ୟେ ଜନେ ହାତରେ ଜଳ ଦେଲେ। ଅନ୍ୟେ ଜନେ ମୋର ପାଦ ଧୋଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜନେ ମୋର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉଭୟ ଦିଗରେ ପଙ୍ଖା ଧରି ଦାଡ଼ିଲେ।" "ପୁନି ତପସ୍ବୀ ହୁଁକାର କଲେ; ଏହି ଶବ୍ଦରୁ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ଏକ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା, ପ୍ରକଟ ହେଲା, ଏବଂ ଏକ ମକର ଝିଲିକରେ ଲାଫ୍ ଦେଲା।" "ସେ ପାତ୍ରରେ ଶତାଧିକ ଶୁଭ ଜନୀମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ନେଇ ଆସିଲେ; ଏହା ଦେଖି ତପସ୍ବୀ ମୋତେ କହିଲେ, 'ଏହା ତୁମ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ତୟାରି ହୋଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏହି ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସ୍ନାନ କର।'" "ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଏହି ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲି; ଏହି ପାତ୍ର ଝିଲିକ ଜଳ ତଳକୁ ବିଲିନ ହୋଇଗଲା।" "ମୁଁ ଭାବିଲି, ମୁଁ ଝିଲିକ ଜଳରେ ଡୁବିଛି; କିନ୍ତୁ ତାହା ପରେ ମୁଁ ଉପରେ ଉଠି ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଜଗତ ଦେଖିଲି।" "ସେଠି ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ନଗର ଦେଖିଲି, ଚଉଡ଼ା ରାସ୍ତା ଏବଂ ଶୁଭ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଆତ୍ମସ୍ଥ, ପୁରାତନ ରାଜାମାନେ ଧର୍ମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।" "ଏହି ସ୍ଥାନ ଦୁର୍ଗମ, ଲୋକୀୟ ଜୀବନର ପଥରେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ, ତଳଭୂମିର ଗଭୀରରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଶୁଭ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦଳ ସହ ବିବ୍ରତ।" "ସେଠି ଝିଲିକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପଦ୍ମ ଓ ଶାଳୁକରେ ଭରିଥିଲେ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଏଠି ଥିଲେ; ମଧୁମକ୍ଷିକା ପଦ୍ମପତ୍ରରେ ଗାନ କରୁଥିଲେ; ତଟରେ କୈଳାସ ପ୍ରମୁଖ ଗୃହ, ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିଲେ, ଶୁଭ ଲୋକମାନେ ରହୁଥିଲେ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।" "ପଦ୍ମମାନେ ମଧୁମକ୍ଷିକାର ଭାରେ ଝୁକି ଥିଲେ; ଝିଲିକ ଜଳରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସୁନ୍ଦର ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଗାଇଥିଲେ।" "ତାଙ୍କର ଶରୀର ଶ୍ୱେତ ପଦ୍ମ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଦଳ ଥିଲେ; ଏପରି ଅନେକ ଝିଲିକରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପୂର୍ବ ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା କରୁଥିଲେ।" "ମୁଁ ସେଠି ଝିଲିକମାନେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଜନୀ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଧର କନ୍ୟାମାନେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ।" "ପୁନି ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଏକ ଅନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଝିଲିକ ଦେଖିଲି, ଶୁଭ ଜଳ ଭରିଥିଲା; ତାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପୂର୍ବ ଭଳି ଏକ କୁଟିର ଦେଖିଲି।" "ମୁଁ ଏହି କୁଟିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲି; ସେ ହସି କହିଲେ, 'ଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ମୋତେ ପୂର୍ବ ଦେଖିଛ; ତଥାପି ପରିଚୟ ନାହିଁ? ଏହି ଜଗତକୁ ତୁମେ କିପରି ମୂଢ଼ ଭାବରେ ଦେଖୁଛ?