ସେଇ ସମୟରେ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ମାନସ ସରୋବରକୁ ରାଜା ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ବିଶାଳ ଧଳା ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଝିଅ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ। ସେହି ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗୁଳି ପରି ଛୋଟ ଏକ ପରମ ପୁରୁଷ, ଲାଲ ଓଡ଼ନା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେହ ନେଇ ବସିଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ରାଜା ତାଙ୍କର ସାରଥିକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, "ଏହି ପଦ୍ମ ମୋତେ ଆଣ। ଯଦି ମୁଁ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିବି, ତେବେ ମୁଁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇବି। ତେଣୁ ଦ୍ରୁତ ଏହା ଆଣ।" ସାରଥି, ଏହି ଆଦେଶ ଶୁଣି, ସେହି ପଦ୍ମ ଧରିବାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ପଦ୍ମକୁ ଛୁଇଲେ, ବିଶାଳ ଧ୍ୱନି ହେଲା; ସେ ଶବ୍ଦରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ରାଜା ମଧ୍ୟ ସେଇ ଶବ୍ଦର କାରଣରୁ କୁଷ୍ଠରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦେହର ରଙ୍ଗ ହରାଇଗଲା, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ହ୍ରାସ ପାଇଲା। ଏମିତି ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ—"ଏହି ଅବସ୍ଥା କିପରି ହେଲା?" ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମହାତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଵଶିଷ୍ଠ ଆସି, ରାଜାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ତୁମ ଦେହକୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା କିପରି ହେଲା? ଏବେ କଣ କରିବା ଉଚିତ? ମୋ ପଚାରାର ଉତ୍ତର ଦିଅ।" ଏପରି ମହାତ୍ମା ଵଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ, ରାଜା ସମସ୍ତ ଘଟଣା, ପଦ୍ମ ବିଷୟରେ ଖୋଲାସା କଲେ। ଶୁଣି, ଋଷି କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଯଦି ତୁମେ ନ୍ୟାୟ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତା, ତେବେ ଏ ଅବସ୍ଥା ହେଉନଥାନ୍ତା; ଅନ୍ୟଥା କରିବାରୁ ଏହି ଦୁଃଖ ଆସିଛି।" ତାହା ପରେ, ଭୟାନ୍ତି ରାଜା ହାତ ଜୋଡି ପଚାରିଲେ, "ମୁଁ କେମିତି ଭୁଲ କଲି? ଏହି କୁଷ୍ଠ ମୋ ଉପରେ କିପରି ଆସିଲା? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ କହ।" ଵଶିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ଏହି ପଦ୍ମ—‘ବ୍ରହ୍ମୋଦ୍ଭବ’ ନାମରେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ; ଏହି ପଦ୍ମ ପ୍ରତି ଛଅ ମାସରେ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଏ। କେବଳ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ପାଣିକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ ଓ ପରମ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ପ୍ରାଚୀନ ଦେହରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପ ଏହି ଜଳରେ ନିହିତ; ଏହା ଦେଖି ଏବଂ ଜଳରେ ବିଲୀନ ହେଲେ, ସଂସାର ମୁକ୍ତି ମିଳେ।" "ତୁମ ସାରଥି ଏହା ଦେଖି ଜଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ତୁମେ ଏହାକୁ ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତେଣୁ ଏହି ପାପ ହେଲା। ମୁଁ ପ୍ରଥମେ କହିଥିଲି, 'ତୁମେ ପୁଣ୍ୟବାନ', କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋହରେ ପଡ଼ିଲା; ତେଣୁ ପଛରେ କହିଲି, 'ତୁମେ ପୁଣ୍ୟବାନ ନୁହେଁ।' ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖେ, ପ୍ରତିଦିନ ଏଠାକୁ ଆସେ; ତୁମେ ପୁନି ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ କହନ୍ତି, ଏହି ପଦ୍ମ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମ; ମାନସ ସରୋବରରେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ୍ମ ଓ ଏଠାରେ ବିରାଜିତ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆମେ ସେହି ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା, ଯାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଲେ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ।" "ଏହି କୁଷ୍ଠ ଆସିବାର ଆଉ ଏକ କାରଣ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ, ଏହି ପଦ୍ମ ଗର୍ଭରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିହିତ। ଏହି ପରମ ଆତ୍ମାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଦେଖି, ମୁଁ ସଂସାର ସମ୍ମୁଖରେ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ହେଉଛି। ଏଭଳି, ତୁମେ ଯାହା କହ, ଏହି ପାପ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଏବେ, ତୁମେ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।" ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ଏପରି କହି, ଵଶିଷ୍ଠ ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟାରାଧନା ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ବିବରଣୀ ଦେଲେ।" ରାଜା ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତକୁ ଭକ୍ତି ସହ କଲେ, ଶୀଘ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ଓ ରୋଗମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏବେ ମୁଁ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଶୁଭ ବ୍ରତ କଥା କହେଁ। ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କଲେ, ଏହି ବ୍ରତ ସଫଳ ହୁଏ। ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ସଂକଳ୍ପ, ସପ୍ତମୀ ଦିନେ ଦେବକୀଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବିରାଜିତ ହରିଙ୍କୁ ମାତୃଗଣ ଘେରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ରେ ପବିତ୍ର ପ୍ରଭାତରେ ଭକ୍ତି ସହ ହରିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।" "ତାପରେ ଯବ ଓ କଳା ତିଳ ଘୃତରେ ମିଶାଇ ଦହି ସହ ହୋମ କରିବା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଲ ଫଳ ଭୋଜନ କରି, ପରେ ଇଛାମୁତାବକ ବିଭିନ୍ନ ରସ ଓ ତେଲ ଦ୍ୱାରା ଖାଇବା। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତିମାସ କରି, କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ କଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ପୁତ୍ର ଲାଭ ହୁଏ।" "ପୂର୍ବେ ଶୂରସେନ ନାମକ ଏକ ପୁତ୍ରହୀନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହିମବତ୍ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେବତା ଏହି ବ୍ରତ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ରାଜା କରିଥିଲେ ଓ ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇଥିଲେ। ସେହିପରି ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା ବସୁଦେବ, ଯିଏ ବହୁ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଓ ମହାମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ମୁଁ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ କଥା କହିଲି; ବର୍ଷ ଶେଷରେ କଳା ଗାଈ ଦୁଇଟି ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେବା ଚାହିଁ। ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ପୁତ୍ର ଲାଭ ହୁଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।" ପୁନି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ଏବେ ମୁଁ ଶୂରତା ପ୍ରଦାନକାରୀ ପରମ ବ୍ରତ କଥା କହେଁ, ଯାହା କଲେ ଭୟଭୀତ ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଶୂର ହୁଏ। ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁଦ୍ଧ ନବମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି, ସପ୍ତମୀ ଦିନେ ସଂକଳ୍ପ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନେ ନିୟମ ରଖିବା ଉଚିତ। ନବମୀ ଦିନେ ଭକ୍ତି ସହ ମାନ୍ଦ ଚାଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବର୍ଷପୂରା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରତ କରି, ଶେଷରେ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ କନ୍ୟାମାନେଂକୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।" ଏପରି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ଶ୍ରୀମାନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକର ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ କ୍ରମ ସହ ବିବରଣୀ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ୍ୟ କରିଥିଲେ।