ଏହି କଥାରେ, ଏକ ରାଜା ଭଗବାନ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ହେ ଅନନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁଠାରେ ଗାଉଯାଉଛି। ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଆପଣଙ୍କର ଦେଖାଦେଖି ପାଇଁ, ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଯିଏ ଗୁପ୍ତ ଅଛନ୍ତି ସେ କିଛି କରିପାରେନାହିଁ। ଏହା ସହିତ, ଆପଣ କୂର୍ମ ଓ ବରାହ ଆଦି ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଜନ୍ମର କଥା କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଆସଲରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ନାହିଁ।" "ହେ ନରସିଂହ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ବାମନ, ଜମଦଗ୍ନି ନାମକ ଭାବେ, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗ ନାଶ କରିଥିବା, ହେ ବାସୁଦେବ, ବୁଦ୍ଧ, କଳ୍କି, ପକ୍ଷୀର ରାଜା, ଶମ୍ଭୁ—ଘମଣ୍ଡିମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଆପଣ ନାଶକ।" "ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମନାଭ, ପରମ ପୁରୁଷ, ଅମରମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜିତ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୟାନକ ମୁଖ ଧାରଣ କରିଥିବା ନରସିଂହ ଭାବେ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦେହ ଥିବା କୂର୍ମ ଭାବେ, ସାଗର ସଦୃଶ ମତ୍ସ୍ୟ ଭାବେ, ବରାହ ଭାବେ ଅନନ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ଆପଣଙ୍କର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ; ଆପଣଙ୍କର ଦେହଧାରଣ ପ୍ରଧାନ ନୁହେଁ, ଏହି ଧ୍ୟାନ ଅଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ; ଏହା ଛାଡ଼ିଲେ, ଆପଣ ଦୃଶ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ପୁରାତନ।" "ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣ ଯଜ୍ଞର ମୂଳ, ଆପଣ ଏହାର ଅଙ୍ଗ, ଆପଣ ହୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ, ପଶୁ, ପୂଜାରୀ ଓ ପୂଜ୍ୟ; ଦେବ ଓ ଋଷିମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।" "ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା କିଛି ଚଳାଞ୍ଚଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ, ଦେବ, କାଳ ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ସେ ସବୁ ଉତ୍ତମ; ଆପଣ ଅଂଶୀଭୂତ ନୁହଁନ୍ତି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ। ମୋ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।" "ପଦ୍ମନୟନ, ଦେହୀ ଓ ଅଦେହୀ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଲି—ମୋତେ ଏହି ସଂସାର ରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।" ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜା ଏକ ବିଶାଳ ଆମ୍ବ ଗଛ ତଳେ ଦଣ୍ଡାତ୍ମକ ଭାବେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ। ତାପରେ, ହରି ଏକ କୁଞ୍ଜିଆ ଭାବ ଧାରଣ କରି ନିଜେ ଆସିଲେ; ତାଙ୍କ ଆସିବା ସହିତ, ଆମ୍ବ ଗଛଟି କୁଞ୍ଜିଆ ହେଲା। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ରାଜା ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ହେଲେ—କିପରି ଏହି ଆମ୍ବ ଗଛ କୁଞ୍ଜିଆ ହେଲା? ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହାର ତତ୍ତ୍ୱ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା—ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଗମନରେ ଏହି ଘଟିଲା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଯିଏ, ସେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପରମ ପୁରୁଷ; ଏମିତି ଭାବି, ରାଜା ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। "ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନିଶ୍ଚିତ ଆପଣ ପରମ ପୁରୁଷ, କୃପା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏବେ ଆପଣଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ, ହେ ହରି।" ଏପରି କହିବା ପରେ, ଚକ୍ର, ଶଂଖ ଓ ଗଦାଧାରୀ ଦେବତା ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟକ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଓ କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମୋତେ ଅତି ପ୍ରସନ୍ନ ଦେଖି, ତିନି ଲୋକରେ ଏକ ତିଳ ପରି ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ, ମୁଁ ପୂରଣ କରିବି।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଖିଳିଯାଇ କହିଲେ, "ମୋତେ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ, ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଭଗବାନ।" ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନ କହିଲେ। ତାପରେ, ଭଗବାନ୍ କହିଲେ, "ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଏଠାରେ ଆସିଲି, ଏହି ଆମ୍ବ ଗଛ କୁଞ୍ଜିଆ ହେଲା; ତେଣୁ ଏହି ସ୍ଥାନ 'କୁବ୍ଜାମ୍ର ତୀର୍ଥ' ଭାବେ ପରିଚିତ ହେବ।" "ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଜୀବ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବେ, ସେମାନେ ପଞ୍ଚଶତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ପାଇବେ, ଏଠିରେ ଯୋଗୀମାନେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିବେ।" ଏପରି କହି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କ ଶଂଖର ଟିପ୍ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ସହିତ, ସେ ଚିରମୋକ୍ଷ ଲାଭ କଲେ। "ତେଣୁ, ହେ ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶରଣ ନିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆଉ ଦୁଃଖମୟ ପଥରେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ।" "ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଏହି ଦୁଇ ଜନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପାଠ କରିବେ, ସେମାନେ ମୋକ୍ଷ, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଲାଭ କରିବେ।" "ଏହି ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ ବ୍ରତ କିଏ କରିବେ, ସେ ଏଠିରେ ସମସ୍ତ ସୌଭାଗ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ।" ଏହା ପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷି କହିଲେ, "ମୁଁ ଏବେ ତୁମକୁ ସୌଭାଗ୍ୟର ପରମ ବ୍ରତ କହିବି, ଯାହା କରିଲେ ଅସୌଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଧ୍ୟ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହୁଏ।" "ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପ୍ରଥମ ତିଥିରେ ଉପବାସ ରଖି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବୈଶ୍ୱାନରକୁ ପାଦ, ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦର, ହବିର୍ଭୁଜକୁ ବକ୍ଷ, ଦ୍ରବିଣୋଦକୁ ବାହୁ, ସମ୍ବର୍ତ୍ତକୁ ମୁଣ୍ଡ, ଜ୍ୱଳନକୁ ସବୁଦିଗରେ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ପ୍ରକାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।" "ସେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ନିର୍ମାଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଯବ ଓ ଘୃତ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ଚାରି ମାସ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।" "ଚୈତ୍ର ଆରମ୍ଭରେ ଖୀର ଓ ଘୃତ, ଶ୍ରାବଣ ଆରମ୍ଭରେ ସକ୍ତୁ, ଏହିପରି ଚାରି ମାସ କରିବା ପରେ, ସୁବିଧାନୁସାରେ ସୁନାର ଅଗ୍ନି ତିଆରି କରି, ଲାଲ କପଡ଼ା ଓ ଲାଲ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।" "କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଲେପନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଶୋଭାୟମାନ କରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।" "ଏବଂ ବିଧିବତ୍ ଦୁଇଟି ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିବା ଉଚିତ—'ମୁଁ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ସଉଭାଗ୍ୟମୟ, ମୋ କର୍ମ ଭଲ, ଏହି ବ୍ରତର ଫଳରେ ମୁଁ ସଦା ସଉଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରିବି।'" "ଏପରି କହି, ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଗରେ ରଖିଲେ, ତୁରନ୍ତ ସଉଭାଗ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ, ଯଦିପି ପୂର୍ବରୁ ଅସୌଭାଗ୍ୟ ଥିଲା।" "ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଅପାର ସଉଭାଗ୍ୟ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ମିଳେ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" "ଅଗ୍ନି ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ପୁରାଇ ଦେଉଛି; ପାପ ଦହିଯିବା ପରେ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଏହି ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ।" "ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପାଠ କରନ୍ତି—ସେମାନେ ଏହି ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।