ପ୍ରଭୁ ଏକ ପୁରାତନ ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ। ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଭାଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣଗୁଡିକୁ ଦେଖି ଖୁସି ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଆଶୀର୍ବାଦରେ କହିଲେ, “ତୁମେ ସବୁକୁ ଜାଣିଥିବା, ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସମ୍ମାନିତ। ତୁମେ ତିନି ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ, ଏହିପରି ଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁ ହେବା।” ପ୍ରଭୁ ଆଉ କହିଲେ, “ଦେବତାମାନଙ୍କ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସଦା ତୁମେ କରିବା। ଏବଂ ସବୁକିଛି ଜଣିବାର ଶକ୍ତି ତୁମରେ ରହିବା। ଏହାର କେଉଁସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” ଏପରି କହିବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜ ପୂର୍ବ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ତାପରେ, ତପସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ବିଚାର କଲେ। ସେ ଯୋଗନିଦ୍ରା ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ତାଙ୍କର ବିଷୟଗୁଡିକୁ ବସାଇ ନିଜ ପରମ ରୂପରେ ଧ୍ୟାନ କରି ସୁପ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ସୁପ୍ତ ରୂପରୁ ତାଙ୍କର ଉଦରରୁ ଏକ ବଡ଼ ପଦ୍ମ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ପଦ୍ମରେ ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର, ଓ ଅନେକ ଅଟବୀ ସହିତ ପୃଥିବୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏହି ପଦ୍ମର ଆକାର ତଳ ଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହାର ତଣ୍ଡ ଏହି ଆକାରକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲା। ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ଦେଖାଗଲା, ଏବଂ ଏହି କେନ୍ଦ୍ରରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସ ଥିଲା। ଏପରି ନିଜ ଶରୀରର ପରମ ଉତ୍ପତ୍ତି ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ବସିଥିବା ବାୟୁ ବାହାରିଲା, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ସମ ଭାବରେ ବାୟୁକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଏହି ଶଂଖକୁ ଧାରଣ କର, ଏହା ଅଜ୍ଞାନକୁ ଦୂର କରିବାର ଚିହ୍ନ। ମୁହଁରେ ତାଲୱା ରଖ, ଏହା ଅଜ୍ଞାନ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଚକ୍ରକୁ ଧାରଣ କର, ଏବଂ ଅଧର୍ମର ହାତୀକୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଗଦାକୁ ଧାରଣ କର। ଏହି ମାଳା, ଯାହା ଜୀବମାନଙ୍କର ମାତୃ, ସଦା ତୁମ ଗଳାରେ ରହୁ। ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଆଲୋକମୟ ଭାବରେ ତୁମେ ଧାରଣ କର। ବାୟୁ ତୁମର ଗତି ହେଉ, ଗରୁଡ ତୁମର ବାହନ ହେଉ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତିନି ଲୋକରେ ଯାତ୍ରା କରିବା ଦେବୀ, ସଦା ତୁମର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ତୁମର ହେଉ, ଏବଂ ସେ ଚାହିଲେ ଯେକୌଁ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରିବେ। ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଘୃତ ଖାଇଥିବା କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅଳ୍ପ ଭକ୍ତି ସହିତ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ ପାଇଁ। ଏହି ବିଷ୍ଣୁ, ଯେଉଁ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଶୁଣିଛ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜରୁ ଅନ୍ୟ ଗୁଡିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ, ଏହି ବ୍ୟାପକ ପୁରୁଷ ବେଦାନ୍ତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଅପରିପକ୍ୱ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବରେ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏହି ସୃଷ୍ଟି କଥା ଯେଉଁଠି ଶୁଣିଥାନ୍ତି, ସେ ଏହି ଜଗତରେ କୀର୍ତି ଲାଭ କରିଥାନ୍ତି ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥାନ୍ତି। ପୂର୍ବେ, ଅବିନାଶୀ ଓ ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚାତିତ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ସେ ଏହି ଜୀବମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ବିଷୟରେ ମନନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ଶରୀରର ଦାହିନ ପାଖରୁ ଏକ ମଣିଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯିଏ ଧଳା କଣ୍ଠା, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ମଣିଷକୁ ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ହେ ଉତ୍ତମ, ଚାରି ପାୟା ଦଣ୍ଡ ଥିବା ବଳର ରୂପରେ ଏହି ଜୀବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଜଗତରେ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମିତ ହେଉ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ସେ କୃତ ଯୁଗରେ ଚାରି ପାୟାରେ ଦଣ୍ଡ ହେଲେ; ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ତିନି ପାୟା, ଦ୍ୱାପରରେ ଦୁଇ ପାୟା, ଏବଂ କଳି ଯୁଗରେ ପ୍ରଭୁ ଏକ ପାୟାରେ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଛଅ ରୂପରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତିନି, ବୈଶ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ, ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ରୂପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି; ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ତଳ ଲୋକ ଓ ଦ୍ୱୀପ ଓ ଦେଶରେ ବ୍ୟାପିତ। ସେ ଚାରି ପାୟାରେ ଅଛନ୍ତି—ଦ୍ରବ୍ୟ, ଗୁଣ, କ୍ରିୟା, ଏବଂ ପ୍ରକୃତି; ଏବଂ ସଂହିତାର ଅନୁସାରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସେଙ୍କୁ ତିନି ଶଙ୍ଖା ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଏପରି, ଆଦି ଓ ଅନନ୍ତ ଓଁ, ଦୁଇ ମୁଣ୍ଡ ଓ ସାତ ହାତ ଧାରଣ କରି, ତିନି ପ୍ରକାର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି ଓ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଏହି ଧର୍ମ, ପୂର୍ବରୁ ସୋମଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭାଇ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କର ପତ୍ନୀ ତାରାକୁ ଅପହରଣ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ କ୍ରୂର ସୋମଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଧର୍ମ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଧର୍ମ ଯିବା ପରେ, ଅସୁରମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀମାନେ ଧର୍ମର ବିହୀନ ହୋଇ, ଦେବମାନଙ୍କର ନିବାସ ଦଖଳ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କର ନିବାସରେ ଭ୍ରମଣ କରିଲେ। ଏପରି ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ନାଶ ହେଲା, ରାଜା, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ, ସୋମଙ୍କ ଦୋଷରେ ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଏପରି କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବେଳେ, ନାରଦ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏହି କଥା କହିଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କର ହଂସ ଭାଗକୁ ଚଡ଼ି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ ଓ କହିଲେ, “ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କାହା ପାଇଁ ହେଉଛି?” ସମସ୍ତ କହିଲେ, “ଏହି ସୋମ ଦ୍ୱାରା।” ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣିଲେ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଦମିତ ହୋଇ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ସହିତ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଗଲେ ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଧର୍ମକୁ ବଳର ରୂପରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଚମକୁଥିବା, ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ; ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମା ଦେବମାନେକୁ କହିଲେ— “ଏହି ମୋର ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର, ଧର୍ମ, ସୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଭାଇଙ୍କର ପତ୍ନୀକୁ ଅପହରଣ କରିବାକୁ ଚାହିଲା। ଏବେ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କର, ତେଣୁ ତୁମର ଅବସ୍ଥା ସମାନ ରହିପାରିବ।