ଚାରିମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମା ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଦେବୀ ଜଳର ବାହାରେ ରହିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି ବଢ଼ିଆ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବାକୁ ବୁଝି, ପ୍ରଜାପତି ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ଆଗାମୀ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ଏହି ଉତ୍ତମ ରୂପାବତୀ ଦେବୀ ହିମପର୍ବତକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ନବମୀ ତିଥିରେ ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଏହି ଦେବୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ ନବମୀ ଦିନରେ ଚିରା ଭକ୍ଷଣ କରିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କ ମନୋରଥ ସIDDha ହେବ। ଏହି ହିମ୍ନ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ପଢ଼ିବେ, ସେମାନେ ଦେବୀ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିବେ। ହେ ମହାଦେବ, ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।” ଏଭଳି କହି ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣି ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେବୀ, ଆମ ପାଇଁ ଏଉଁ ଆଉ ଏକ ମହା କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି—ଭବିଷ୍ୟତ୍ରେ ମହିଷାସୁରଙ୍କ ବିନାଶ କର।" ଏଭଳି କହି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ଦେବୀ ହିମପର୍ବତରେ ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ ବସିଥିଲେ, ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ "ନନ୍ଦା" ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏହି ଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି ଓ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ ମହାତପା କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଏହି ଦିଗ୍ଗଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା ଯେତେବେଳେ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଚିନ୍ତା କଲେ—‘ମୋର ସୃଷ୍ଟିତ ପ୍ରଜାମାନେ କିଏ ପାଳନ କରିବେ?’ ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କ କାନରୁ ଦଶ ଦିପ୍ତିମାନ କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ବାସ କରିବାକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂର୍ବ, ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଓ ଅଧୋ—ଏହି ଛଅ ଦିଗ ମୁଖ୍ୟ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଚାରିଜଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ, ଉତ୍ତମ ରୂପ, ଶ୍ରୀ ଓ ଗୁଣରେ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ସେମାନେ ସ୍ନେହରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆମକୁ ଏମିତି ସ୍ଥାନ ଦିଅ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ସ୍ୱାମୀମାନେ ସହିତ ସୁଖରେ ବାସ କରିପାରିବା; ଏବଂ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାମୀ ଦିଅ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ହେ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଶତ କୋଟି ବ୍ୟାପିଛି; ଏହାର ଶେଷରେ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ବସ କର; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଦେବତା ସ୍ୱାମୀ ତିଆରି କରି ଦେଉଛି, ସେମାନେ ଦୋଷରହିତ ଓ ରୂପବାନ ହେବେ।" ଏହିପରି କହି, ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିଗଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଶୀଘ୍ର ଦିଗ୍ଗଜମାନେ—ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ—ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ପରେ ସେ କନ୍ୟାମାନେକୁ ଡାକି ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କରାଇଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଏକ କନ୍ୟା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଏକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଏକ ଯମଙ୍କୁ, ଏକ ନିରୃତିଙ୍କୁ, ଏକ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଏକ ବାୟୁଙ୍କୁ, ଏକ କୁବେରଙ୍କୁ, ଏକ ଈଶାନଙ୍କୁ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଦିଗରେ ନିଜେ ଓ ଅଧୋ ଦିଗରେ ଶେଷଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପରେ ସେ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ ପାଇଁ ଦଶମୀ ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନାମରେ ଓ ଦଧିଭାତ ଭୋଜନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ସମୟରୁ ଦେବୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀମାନେ ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ, ଦଶମୀ ତିଥି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲା। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦିନ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଦଧିଭାତ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଦେବୀମାନେ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏହି ଦିଗ୍ଗଜମାନେର ଜନ୍ମ କଥା ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ଅଚଳ ସ୍ଥାନ ପାଆନ୍ତି। ମହାତପା ପୁନି କହିଲେ, “ଏବେ ଧନର ଅଧିପତି କୁବେରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମ କଥା ଶୁଣ। ବାୟୁ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ଧନ ଦାତା କିପରି ହେଲେ, ତାହା ଶୁଣ। ପ୍ରଥମ ଶରୀର, ଯେଉଁଠାରେ ବାୟୁ ବାସ କଲେ, ତାହା କ୍ଷେତ୍ର ଦେବତା ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛାରେ ବାୟୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ—ତିବ୍ର ଓ କଣ୍କଡ଼ା ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ଶାନ୍ତ ଓ ଶରୀରୀ ହେଅ’, ତେଣୁ ସେ ଶରୀରୀ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଧନ ଓ ଫଳ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ଧନର ଅଧିପତି ହେବ।' ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବାୟୁଙ୍କୁ ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ଦେଲେ—ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦିନ ଅଗ୍ନିରେ ରାନ୍ଧା ନହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନଦାତା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି। ଏହି ଧନାଧିପତିଙ୍କ ରୂପ ପାପ ନାଶ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ ମହାତପା କହିଲେ, “ମନୁ ଓ ମନୁ ଅବସ୍ଥା ଯାହା ଅଛି, ତାହା ବାଧ୍ୟତାବଶତଃ ନାରାୟଣ ନିଜେ ଦେହଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେଇ ଚିରଉତ୍ତମ ନାରାୟଣଙ୍କ ମନରେ ସୃଷ୍ଟି ନେଇ ଚିନ୍ତା ହେଲା—‘ଏହି ସୃଷ୍ଟି ମୁଁ କରିଛି, ଏହାକୁ ମୁଁ ପାଳନ କରିବି। ଦେହ ବିନା କୌଣସି କାର୍ମ କରାଯିବ ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହି ଜଗତକୁ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଦେହ ତିଆରି କରିବି।’ ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସୃଷ୍ଟି ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଦେହୀ ପ୍ରାଣୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେଇ ପ୍ରାଣୀ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, ନାରାୟଣ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ତିନି ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଦେବତା, ଦେବୀ, ଦିଗ୍ଗଜ, ଧନାଧିପତି, ଓ ମନୁଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯାହା ପାଠ କିମ୍ବା ଶ୍ରବଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ ହୁଏ।