ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ମନ କଠିନ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗାଇ ପୁଷ୍କର ନାମକ ସରସ୍ୱତ ହ୍ରଦକୁ ଗଲି। ସେଠି ମୁଁ ପ୍ରାଚୀନ, ଆଦି, ଶୁଭ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ନାରାୟଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିଥିଲି। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଯାହା ଉଚ୍ଚତମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, ମୁଁ ଭାଗ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନ ପାଇଥିଲି।" ପ୍ରିୟବ୍ରତ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ, "ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମ ଷ୍ଟୋତ୍ର କଣ? ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ, ଦେବର୍ଷି।" ନାରଦ କହିଲେ, "ମୁଁ ସଦା ଆଦି, ଅମରମଧ୍ୟର ଅମର, ପ୍ରାଚୀନ, ପରମ, ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ଶାଶ୍ୱତ ପୁରୁଷ, ପ୍ରାଚୀନ ଆଶ୍ରୟ, ଉଚ୍ଚତମ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଆଦି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ଯିଏ ପରେ ଓ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ଉଚ୍ଚତମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ତୀବ୍ର ତେଜସ୍ୱୀ, ଗଭୀର ବୁଦ୍ଧିର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" "ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉଚ୍ଚତମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର ନିବାସ, ବିଶାଳ, ଉଚ୍ଚତମ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ।" "ଏହି ବିଶ୍ୱ ଶୂନ୍ୟ ଥିଲାବେଳେ, ସେ ତାହାକୁ ସୃଜନ କଲେ; ପରେ, ପ୍ରାଥମିକ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ସ୍ଥିତ ରହିଲେ। ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଇ ଶୁଦ୍ଧ ଆଦି ନାରାୟଣ ମୋର ଆଶ୍ରୟ ହେଉ।" "ମୁଁ ସଦା ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅନନ୍ତ ଆକାରର, ପ୍ରାଚୀନ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଧୈର୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଶାନ୍ତିର ଉପାଧାୟ, ପୃଥିବୀର ମାଲିକ, ସଦା ଶୁଭ, ବିଶିଷ୍ଟ ତେଜସ୍ୱୀ।" "ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଅମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁ, ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ଅନନ୍ତ ପାଦ, ଅନେକ ଭୁଜା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ନାଶ୍ୱର ଓ ଅନାଶ୍ୱର, ଦୁଧ ମହାସାଗରରେ ଶୟନ କରିଥିବା।" "ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ତିନି ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଶୁନା, ତିନି ରୂପ, ନଉ ରୂପ, ଏକ ରୂପ ଅଛି, ତିନି ଶୁଦ୍ଧତାରେ ବସିଥିବା, ତିନି ଅଗ୍ନି, ତିନି ତତ୍ତ୍ୱର ଲକ୍ଷ୍ୟ, ତିନି ଉମ୍ରୁତ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଅପାର।" "କୃତ ଯୁଗରେ ସେ ଧଳା, ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ଲାଲ ଶରୀର, ଦ୍ୱାପରରେ ପ୍ରାଚୀନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ, ଏବଂ କଳିରେ ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ରଙ୍ଗ ଗାଢ଼ ହୋଇଯାଏ।" "ସେ ତାଙ୍କର ମୁଁ ଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭୁଜାରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଜଘାରୁ ବୈଶ୍ୟ, ଏବଂ ପାଦରୁ ଶୂଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ—ମୁଁ ସେଇ ସମସ୍ତ ଆକାରର ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" "ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉଚ୍ଚତମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଜ୍ଞାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେର ମାଲିକ, କୃଷ୍ଣ ରୂପ ନେଇ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାଧନ କରିଥିବା, ଗଦା ଓ ଢାଳ ଧରି, ଉପରି ହାତ ଉଠାଇ, ଅପାର।" ଏପରି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମୋତେ ମେଘର ଧ୍ୱନି ସମ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଏକ ଵର ଚୟନ କର।" ମୁଁ ବାରମ୍ବାର ତାଙ୍କର ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଲୟ ହେବାକୁ ଚାହିଲି। ସେ ଶୁଣି, ଶାଶ୍ୱତ ଦେବତା କହିଲେ, "ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ଅଖଣ୍ଡ ନିଜ ରୂପରେ ପ୍ରବେଶ କର।" ଏକ ହଜାର ବ୍ରହ୍ମା ବର୍ଷ ପରେ, ତୁମେ ତାହାରୁ ଉଠିବା; ତୁମର ନାମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏହିପରି ଦିଆଯିବ। "ତୁମେ ସଦା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ 'ନାର' ଜଳ ଅର୍ପଣ କରୁଥିବାରୁ, ତୁମେ 'ନାରଦ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।" ଏପରି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ପରେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ସମୟରେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିଲି। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶରୀରରେ ଲୟ ହେଲି ଏବଂ ଦଶ ପୁଅ ସହିତ ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଲି। ଏହି ଦିନ, ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଜନ୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଦେବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରଳୟର ସମୟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟି; ଏହି ମୋର ସ୍ୱାଭାବିକ ଜନ୍ମ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ରାଜା। ତେଣୁ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥିତି ପାଇଛି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ, ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ। ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ସେଇ ନାରାୟଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଆତ୍ମା—ଓ ପ୍ରଭୁ, କୃପାକରି ଏହି କଥା ଖରା କହନ୍ତୁ, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ କି ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ?" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନରସିଂହ, ବାମନ, ରାମ, ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ବୁଦ୍ଧ, କଳ୍କି—ଏହି ଦଶ ରୂପ ତାଙ୍କର।" "ଏହି ତାଙ୍କର ରୂପ, ପ୍ରାଣୀଧାରୀ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଦୀପ ଦୀପ ଶ୍ରେଣୀର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ।" "ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଦେବମାନେ ଦେଖିନାହାନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମ ରୂପ ଭରିବା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।" "ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ରୂପ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ରଜସ୍ ଓ ତମସ୍ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି ଏବଂ ଚଳାଇଥିବା।" "ତୁମେ, ଗିରିଧାରୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପ୍ରଥମ ରୂପ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଜଳ, ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନି।" "ଚତୁର୍ଥ ରୂପ ବାୟୁ, ପଞ୍ଚମ ଆକାଶ; ଏହି ତାଙ୍କର ରୂପ, ଏବଂ ମୋର ବୁଝିବା ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଜ୍ଞାନ। ଏହି ତିନି ରୂପ ଓ ଏଠି ଆଠ ରୂପ ତାଙ୍କର।" "ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ନାରାୟଣ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ; ଏହି ତୁମକୁ କହିଲି, ଦେବୀ—ଏଠାରେ ଆଉ କଣ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?" ପୃଥିବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏପରି ନାରଦଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଲାପରେ, ପ୍ରିୟବ୍ରତ କଣ କଲେ? କୃପାକରି କହିବେ, ପ୍ରଭୁ।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ତୁମକୁ ସାତ ଭାଗ କରି ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ଦେଇ, ପ୍ରିୟବ୍ରତ, ନାରଦଙ୍କର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହୋଇ, ତପସ୍ୟା କଲେ।" "ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନାରାୟଣ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସ୍ୱୟମ୍ଭୂବ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ, ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ।" "ସୁନ, ଶୋଭାବନ୍ତି, ଆଉ ଏକ ଉପାଖ୍ୟାନ, ପରମେଷ୍ଠିନ୍ ନିକଟରେ ଏକ ରାଜା ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା।