ଦେବୀ, ଯିଏ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଓ ଅତୀତ, ସ୍ମିତାନ୍ନ ମୁହଁରେ ଲଜ୍ଜା ଜଣାଇ କହିଲେ, "ଏଠାରେ କୌଣସି ହାସ୍ୟ-ରସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ହେ ଦେବଦେବ, ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ତୁମ ପାଇଁ। ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ପତି ଭାବେ ପୂଜିଥିଲି। ଏବେ ମୋ ପତି ତୁମେ ହେବ, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ମୋ ପିତା, ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ସେ ମୋ ଅଧିପତି; ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କଠାରେ ଯିବି। ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ପରମ୍ପରାନୁସାରେ ତୁମେ ମୋ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ।" ଏପରି କହି, ଦେବୀ ଚମତ୍କାର ରୂପେ ନିଜ ପିତା ହିମାବତଙ୍କଠାରେ ଗଲେ ଏବଂ ନମ୍ରତାରେ ହାତ ଜୋଡ଼ି କହିଲେ, "ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଦକ୍ଷ-ଯଜ୍ଞ ଭଙ୍ଗକାରୀ ରୁଦ୍ର ମୋ ପତି ଥିଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ତପସ୍ୟା କରିଛି। ସେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ଭିକ୍ଷା ଚାହିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ କହିଲି, ସେ ଯାହ୍ନବୀକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ, ଶିଘ୍ରେ ଏକ ମଗର ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଅନୁଚିତ ଶବ୍ଦରେ ମୋତେ ଡାକିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭୟରେ, ପିତା, ମୁଁ ତାଙ୍କ ହାତ ଧରିଦେଲି; ଏହା ହେଉଁମାତ୍ରେ, ଶଙ୍କର ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ପରେ, ସେ ମୋତେ କହିଲେ, 'ହେ ତପୋଧନା ଦେବୀ, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରିନାହାଁ।' ଏପରି ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମ ଅନୁମତି ନେବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି। ଏବେ ଯାହା ଉଚିତ, ଶୀଘ୍ର କରନ୍ତୁ।" ଦୁହିଁ କଥା ଶୁଣି, ପାହାଡ଼ର ରାଜା ହିମାବତ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ଚମକୁଥିବା କନ୍ୟାଠାରେ କହିଲେ, "ପୁତ୍ରୀ, ଏ ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ରୁଦ୍ର ହର ମୋ ଜାମାତା ହେବେ। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଉତ୍ତରପୁରୁଷ ହେବେ, ତୁମେ ମୋତେ ଦେବମାନେଠାରୁ ଉପରେ ରଖିଛ।" "ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ଫେରି ଆସେ," ବୋଲି, ହିମାବତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମହାପିତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି, ହିମାବତ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି କନ୍ୟା ମୋର; ମୁଁ ତାକୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବି। ଆପଣମାନଙ୍କ ଅନୁମତି ଦରକାର, ଦୟାକରି ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।" ତେବେ, ବ୍ରହ୍ମା ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, "ଯାଅ, ତାକୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅ।" ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ହିମାବତ ତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଶୀଘ୍ର ଫେରି ଆସି, ଦେବମାନେ, ଋଷିମାନେ, ସିଦ୍ଧମାନେ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ, ହାହା, ହୂହୂ, କିନ୍ନର, ଅସୁର, ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ପାହାଡ଼, ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଖଣ୍ଡ, ବୃକ୍ଷ, ଔଷଧି ଏବଂ ସଙ୍ଗମ ଶିଳାମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିମାନ ହୋଇ ଆସିଲେ, ହିମାବତଙ୍କ କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ। ସେଠାରେ ପୃଥିବୀ ମଣ୍ଡପ ହେଲା, ସପ୍ତ ସାଗର କଳଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୀପ, ଚନ୍ଦ୍ର ଉପସ୍ଥିତ, ନଦୀମାନେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଆଣିଲେ। ସମସ୍ତ ବିବାହ ଆୟୋଜନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ହିମାବତ ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼କୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କଠାରେ ପଠାଇଲେ। ମନ୍ଦାର ଘୋଷଣା କରିବା ସହିତ, ଶିଘ୍ର ଶଙ୍କର ଆସି, ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଅନୁଯାୟୀ ସୋମଙ୍କ ସାକ୍ଷୀରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ହସ୍ତ ଧରିଲେ। ଏହି ମହାଉତ୍ସବରେ ପାହାଡ଼ ଓ ନାରଦ ଗାନ କଲେ, ସିଦ୍ଧମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ବୃକ୍ଷମାନେ ଶୁଭ ଫୁଲ ବର୍ଷାଇଲେ, ଦେବଙ୍ଗନାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ବିବାହ ସମୟରେ, ଚାରିମୁହଁ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ କନ୍ୟାଠାରେ କହିଲେ, "ହେ କନ୍ୟେ, ତୁମେ ସଂସାରରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନାରୀ ହେଉ। ଅନ୍ୟପୁରୁଷମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପତ୍ନୀ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତୁ।" ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ, ଉମା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହ। ହିମାବତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମାନ ସହ ଜାମାତା ସୋମଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବ, ଅସୁର, ଋଷି, ପାହାଡ଼ମାନେଠାରେ ଅନେକ ଉପହାର, ଭୂଷଣ, ଅତି ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆହାର ଦେଇ ଦେଲେ। ଏହିପରି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଦୁଃଖ ହୀନ, ପବିତ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ ହୃଦୟର ହିମାବତ, ତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳମୟ ମୁହଁ ଥିବା କନ୍ୟା ଉମାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇ, ସାକ୍ଷାତ୍ ବ୍ରହ୍ମା ପରି ଅଲଙ୍କୃତ ହେଲେ। "ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ପୂନ୍ୟ ବଂଶାବଳୀ, ଯାହାକୁ ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସ୍ୱୟଂଭୂ ଦକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ନିୟତି, ଓ ଗୌରୀ ବିବାହର ଏଇ ତ୍ରିଗୁଣ ଜନ୍ମ କଥା ମୁଁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛି।" ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ, "ଏହି କାରଣରୁ ଗୌରୀ ଯେପରି ଅବତାର ନେଲେ, ମହାର୍ଷି ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ, ତାହା ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି। ଗୌରୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବିବାହ ଏପରି ଘଟିଥିଲା।" "ଗୌରୀଙ୍କ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୃତୀୟୀ ତିଥିରେ ଘଟିଥିଲା; ଏହି ଦିନେ ଲୁଣ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ପୁରୁଷ ବା ନାରୀ, ଏହି ଉପବାସ କଲେ ଶୁଭ ଲାଭିଥାନ୍ତି।" "ଯେ ନାରୀ ଅଶୁଭ, କିମ୍ବା ଯେ ପୁରୁଷ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଶୁଭ, ସେ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତୃତୀୟୀ ଦିନେ ଲୁଣ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।" "ଏହିପରି କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ, ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ, ଧନ-ଧାନ୍ୟ, ନିରନ୍ତର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ରୂପ ଓ ପୋଷଣ ଲାଭିଥାଏ।" ପ୍ରଜାପତି କହିଲେ, "ହେ ମହାମାନ୍ୟ, ଗଣନାଥ ଗଣେଶଙ୍କ ଜନ୍ମ କେମିତି ଘଟିଲା? ଏହି ସନ୍ଦେହ ମୋ ମନରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦୁଃଖ ଦେଉଛି, ଦୟାକରି ନିବୃତ୍ତି କରନ୍ତୁ।" ମହାତ୍ମା ଋଷି କହିଲେ, "ପୂର୍ବେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ତପସ୍ୟାଶୀଳ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।" "ଯେପରି ଧର୍ମପଥରେ ଚାଲୁଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ବିଘ୍ନ ଚିହ୍ନ ଛାଡ଼ି ସଫଳ ହୁଏ, ତେଣୁ ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବଶ୍ୟ ବିଘ୍ନରେ ପଡ଼ିଥାଏ।" "ତେବେ, ଦେବମାନେ ପିତୃମାନେ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଘ୍ନ ତିଆରି କରିବା ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଏହାପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।" "ସେ ସମୟରେ, ସେମାନେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।" "ତେବେ ସମସ୍ତେ କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ବସିଥିବା ଗୁରୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ନମ୍ରତା ସହ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ—" "ହେ ଦେବଦେବ, ମହାଦେବ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ଧର୍ମରେ ଅନିଷ୍ଠିତ ଲୋକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଘ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।